หลังจากกำหนดแผนการเรียบร้อย เย่เฉินก็ถอดชุดหมอออก กลับไปที่ห้องผู้ป่วยที่แฮงค์อยู่
จากนั้น สิ่งที่เขาจะทำ ก็คืออดทนรอให้ผู้พิพากษานำเอกสารทางด้านกฎหมายฉบับบสมบูรณ์มาที่โรงพยาบาล ประกาศปล่อยตัวโจวเหลียงเวิ่นที่นี่
ตอนนี้ ซื่อฟางเป่าจ้วงใกล้จะกลับไปถึงหัวเซี่ยแล้ว ขอเพียงแค่สามารถพาตัวโจวเหลียงเวิ่นไปได้อย่างปลอดภัย กำจัดเฉินจื้อหมินกับท่านเอิร์ลจงหย่งทิ้งได้สำเร็จ การเดินทางมาที่สหรัฐอเมริกา ก็นับว่าบรรลุผลโดยสมบูรณ์
เพื่อให้ไร้ข้อผิดพลาด เย่เฉินให้เฉินจื้อหมินใช้ชื่อของตนเองเป็นการเฉพาะ เช่าเครื่องบินเจ็ตธุรกิจที่สามารถบินกลับหัวเซี่ยได้ลำหนึ่ง อีกทั้งให้เครื่องบินเจ็ตธุรกิจยื่นขอเส้นทางบินตรงไปเย่นจิงจอดสแตนด์บายอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีที่นครนิวยอร์กตลอดทุกเมื่อ
กลางดึก
หลังจากที่ผู้พิพากษาใหญ่ของนครนิวยอร์กจัดการเอกสารทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว นำเอกสารมาด้วยตนเอง พาเจ้าหน้าที่ของศาลมาด้วยจำนวนหนึ่ง รวมทั้งเจ้าหน้าที่ของเรือนจำบรูคลิน มาที่โรงพยาบาลแมนฮัตตันพร้อมกัน
ผู้พิพากษาอาวุโสเดิมทีไม่ต้องรีบร้อนขนาดนี้ รอถึงวันพรุ่งนี้ที่ศาลเปิดพิจารณาคดีตามปกติประกาศปล่อยตัวโจวเหลียงเวิ่นก็เป็นไปตามขั้นตอนตุลาการของสหรัฐอเมริกา
แต่ครั้งนี้ชื่อเสียงของตระกูลรอธส์ไชลด์ได้รับผลกระทบมากเกินไป ประกอบกับวิลลาตระกูลโจวไฟดับอย่างสับสนงุนงง ทำให้ฮาวเวิร์ดค่อนข้างกังวลว่าซื่อฟางเป่าจ้วงได้ถูกนำออกมาจากวิลลาตระกูลโจวแล้ว ดังนั้นเขาจึงรีบร้อนหวังให้นำตัวของโจวเหลียงเวิ่นปล่อยออกมา จากนั้นจับตามองทุกการเคลื่อนไหวของโจวเหลียงเวิ่น เขาคิดว่า บางทีอาจจะตามหาซื่อฟางเป่าจ้วงกลับมาได้ ด้วยวิธีนี้
ดังนั้น ผู้พิพากษาใหญ่จึงมาที่นี่อย่างรีบร้อน
เย่เฉินก็อยู่ภายในห้องผู้ป่วย อาศัยการได้ยินที่ยอดเยี่ยม จับตามองทุกการเคลื่อนไหวภายในห้องผู้ป่วยของโจวเหลียงเวิ่น
และท่านเอิร์ลจงหย่งที่ห้องผู้ป่วยฝั่งตรงข้าม ดูเหมือนว่าเครื่องหน้าจะดูแย่ลงไปเล็กน้อย เลือกที่จะปล่อยปราณทิพย์บางส่วนออกมาเพื่อให้รับรู้
เขาเชื่อว่า ตอนนี้ตระกูลรอธส์ไชลด์น่าจะกำลังวางแผนแบบนี้อยู่
เมื่อผู้พิพากษาเห็นเขาไม่พูดจา จึงเอ่ยปากกล่าว: “อีกเรื่อง คุณโจว ค่ารักษาพยาบาลที่คุณรักษาตัวที่นี่ ทั้งรับผิดชอบโดยตระกูลรอธส์ไชลด์ ถ้าหากคุณต้องการรักษาตัวต่อไป พวกเขาจะครอบคลุมค่าใช้จ่ายทั้งหมดเช่นกัน”
“อีกอย่างเกี่ยวกับการได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย ความสูญเสียทางร่างกายรวมทั้งจิตใจในช่วงเวลาที่อยู่ในเรือนจำ ตระกูลรอธส์ไชลด์ได้เสนอข้อตกลงเป็นจำนวนเงินสามสิบล้านดอลลาร์ ถ้าหากคุณตกลง พวกเขาจะให้ทนายมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องเงินค่าชดเชยกับคุณ ถ้าหากคุณไม่พอใจกับจำนวนตัวเลขนี้ ก็สามารถฟ้องร้องกับทางศาลได้ทุกเมื่อ”
ระบบศาลของสหรัฐอเมริกา กับทางตะวันออกโดยเฉพาะหัวเซี่ยมีความแตกต่างกันอยู่มาก
ความแตกต่างที่มากที่สุดในนั้น อาจจะเป็นปัญหาของเรื่องเงินชดเชย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...