ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6095
โจวเหลียงเวิ่นเห็นข้อความฉบับนี้ ก็เดาได้ทันที ข้อความนี้จะเป็นเย่เฉินส่งมาแน่นอน
เย่เฉินสหรัฐอเมริกามีตระกูลเฟ่ยคอยช่วยเหลือ ยังมีสมาชิกคนสำคัญของตระกูลรอธส์ไชลด์ถูกเขาบีบบังคับ ได้เบอร์มือถือของตนก็คือเรื่องง่าย
เพียงแต่โจวเหลียงเวิ่นคิดไม่ถึงว่า จังหวะของเย่เฉินจะแม่นยำขนาดนี้
มือถือของตนเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ข้อความของเขาก็ส่งมาแล้ว
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะพึมพำ: “หรือว่าคุณชายเย่จะอยู่แถวนี้?”
โจวเหลียงเวิ่นคาดเดาไม่ผิด
เนื่องจากเย่เฉินได้ยินบทสนทนาของทุกคน รู้ว่ามือถือขงโจวเหลียงเวิ่นได้เปิดเครื่องแล้ว ดังนั้นถึงได้ให้หลินหว่านเอ๋อร์ที่อยู่ไกลถึงหัวเซี่ย ใช้เบอร์โทรศัพท์เสมือนที่ไม่สามารถติดตามย้อนกลับได้ ส่งข้อความมาให้โจวเหลียงเวิ่น ใช้สิ่งนี้เพื่อส่งสัญญาณให้แก่โจวเหลียงเวิ่น ให้เขารู้ว่า ตนจะช่วยเขาออกไปแน่นอน
ถ้าหากไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ โจวเหลียงเวิ่นยังไม่ยอมที่จะออกจากสหรัฐอเมริกา ตามวิธีการคิดของเขา ในเมื่อเขาถูกตัดสินว่ามีความผิด ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรับโทษจำคุกที่สหรัฐอเมริกาให้จบสิ้น หลังจากนั้นค่อยออกจากเรือนจำกลับไปยังหัวเซี่ยอย่างสะอาดหมดจด
แต่สถานการณ์ในตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ผู้พิพากษาใหญ่ประกาศปล่อยตัวเขาต่อหน้าแล้ว เขาสามารถออกจากสหรัฐอเมริกาได้ทุกเมื่อ อีกทั้งไม่ต้องแบกรับโทษฐานนักโทษหลบหนี
ดังนั้น เขารีบตอบข้อความกลับหนึ่งฉบับ ด้วยข้อความง่ายๆ มีเพียงแค่สองคำ ขอบคุณ
เขารู้ว่า เบอร์ของอีกฝ่ายถึงแม้ว่าจะไม่สามารถติดตามได้ แต่เนื้อหาของข้อความได้บันทึกไว้ในเซอร์เวอร์ของบริษัทอเมริกันคอมมิวนิเคชั่นเรียบร้อยแล้ว ตระกูลรอธส์ไชลด์รวมทั้งคนที่มีเงินมีอำนาจอื่นๆ สามารถดึงข้อมูลพวกนี้ได้ทุกเมื่อ
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...