ผู้คนต่างก็มีใบหน้าที่ตกใจ : “บริษัทผลิตยาโคบายา?ทำไมจะต้องเจรจาต่อรองกับพวกเขาด้วย?นี่มันคือบริษัทของญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ?”
อู๋ตงไห่พูดว่า : “ก่อนหน้านี้ฉันได้รับข่าวคราวมาว่า บริษัทผลิตยาโคบายาของญี่ปุ่นก็เคยถูกเย่เฉินคนนั้นโกงไปและบริษัทผลิตยาโคบายาก็อยากจะให้ธุรกิจของพวกเขาเติบโตเข้ามาในประเทศจีนอยู่เสมอ แต่ว่าก็ขาดโอกาสที่ดีอยู่ตลอด”
“หากอำนาจการควบคุมของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่ออยู่ในมือของฉัน งั้นฉันก็สามารถร่วมมือกับบริษัทผลิตยาโคบายาได้ ก็สะดวกที่จะทำให้บริษัทผลิตยาโคบายาเข้าสู่ตลาดของประเทศจีนได้เร็วยิ่งขึ้น”
“ในขณะเดียวกัน บริษัทผลิตยาโคบายาก็จะต้องร่วมมือกับฉันเพื่อต่อกรกับเย่เฉิน ถึงตอนนั้นก็กำจัดเย่เฉินให้สิ้นซาก บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อและบริษัทผลิตยาโคบายาร่วมมือกันอย่างลึกซึ้ง ถึงตอนนั้นเส้นทางนี้ก็จะสามารถทำเงินได้เยอะขึ้น ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทำไมจะไม่ยินดีที่จะทำล่ะ?”
เมื่ออู๋ตงเฟิง อู่ตงซานได้ยินประโยคนี้ ทันใดนั้นก็พูดอย่างนับถือมาว่า : “ยังคงเป็นพี่ใหญ่ที่คิดรอบคอบและมองการณ์ไกล!ถ้าเป็นแบบนี้ เราไม่เพียงแค่มีพันธมิตรที่แข็งแกร่งเท่านั้น และยังมีช่องทางสร้างรายได้จำนวนมากที่อยู่ข้างหน้าในอนาคต!”
อู๋ตงไห่ยิ้มพร้อมพยักหน้า พูดว่า : “พวกแกน่ะ เรียนรู้ให้มากๆหน่อย ต้องพัฒนาตัวหน่อยถึงจะช่วยเหลือฉันได้ดีกว่านี้”
ในเวลานี้อู๋ตงเฟิงพูดว่า : “พี่ใหญ่ ผมยังคงไม่เข้าใจ ทำไมพี่จะต้องลากตระกูลเซียวที่อยู่ระดับต่ำๆนั่นเข้ามาด้วย?คนกลุ่มนี้ในสายตาของฉันเป็นแค่กลุ่มขยะกลุ่มหนึ่งจริงๆนะ ถึงแม้จะให้พวกเขาไปสร้างปัญหาให้เย่เฉิน แต่พวกเขาก็ไม่มีคุณสมบัติพอ ”
อู๋ตงไห่พูดด้วยใบหน้าที่ลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูกว่า: “แกไม่เข้าใจ คนตระกูลเซียวเป็นคนที่อาศัยอยู่ในเมือง มีหลายเรื่อง มีเพียงคนที่อาศัยในเมืองเท่านั้นถึงจะทำได้ดีที่สุด ยิ่งเป็นประชาชนชั้นต่ำ บางครั้งก็ยิ่งสามารถก่อเรื่องขึ้นมาได้ แกก็ไม่รู้หรอกว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะสามารถทำเรื่องที่น่าเหลือเชื่ออะไรออกมา บางทีมันอาจจะทำเรื่องเซอร์ไพรส์ให้แก่พวก?”
กำลังพูดอยู่ ผู้ช่วยของเขาก็รีบบุกเข้ามา พูดว่า : “ประธานอู๋ เกิดเรื่องขึ้นกับคนตระกูลเซียวแล้ว!”
อู๋ตงไห่ขมวดคิ้วแน่น : “เกิดอะไรขึ้น?”
เมื่อกี้อู๋ตงไห่ยังพูดว่า ไม่รู้หรอกว่าพวกคนชั้นต่ำเหล่านี้สามารถก่อเรื่องที่น่าเหลือเชื่ออะไรออกมา คิดไม่ถึงว่าตอนนี้จู่ๆพวกเขาก็ได้ทำเรื่องที่ไม่น่าเหลือเชื่อขนาดนี้ออกมาแล้ว น่าเยาะเย้ยเลยจริงๆ
และท่าทางของอู๋ตงไห่ในเวลานี้ ดูแย่มากกว่ากินอึอีกนะ!
ตัวเองให้คนกลุ่มนี้ไปสร้างปัญหาให้เย่เฉิน ผลสรุปคนสารเลวกลุ่มนี้กลับมาทำสร้างปัญหาให้ตัวเองซะงั้น?
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...