ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1041
ณ วินาทีนี้
ที่Tomson Riviera！
ฟ้าก็มืดแล้ว เย่เฉินและภรรยาก็นอนหลับใหลอยู่ในผ้าห่มของตนเอง
ในตอนนี้ อยู่ดีๆ โทรศัพท์ของเย่เฉินก็สั่นขึ้นมา
เนื่องจากกลัวว่าโทรศัพท์จะไปรบกวนภรรยานอนหลับ ก็เลยรีบหยิบขึ้นมา จากนั้นก็เห็นว่าได้รับข้อความทางวีแชทมาสองข้อความ
เวลาในตอนนี้ก็เที่ยงคืนแล้ว เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเวลานี้ใครจะส่งข้อความมาให้ตนเองอีก แต่เขาเดาว่าคนที่ส่งข้อความหาเขาในเวลานี้ จะต้องมีเรื่องด้วยอย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาก็เลยรีบปลดล็อกโทรศัพท์ แล้วเห็นว่าท่านหงห้าเป็นคนส่งข้อความมา
“อาจารย์เย่ครับ ทางภูเขาฉางไบเกิดเรื่องแล้วครับ ตอนนี้ผมกับเว่ยเลี่ยงอยู่ที่หน้าประตูบ้านคุณครับ ไม่ทราบว่ามีเวลาลงมาพบสักหน่อยไหมครับ? ”
เย่เฉินก็ขมวดคิ้ว
ที่ภูเขาฉางไบเกิดเรื่องหรือนี่ งั้นก็แสดงว่าคนตระกูลอู๋คงจะมีแผนร้ายอะไรกับสูงพ่อลูกตระกูลเว่ยแน่ๆ
จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้นเบาๆ แล้วลงมาด้านนอกรั้ว
หงห้าและเว่ยเลี่ยง ก็กำลังยืนรออยู่หน้าประตูอย่างเคารพ
เย่เฉินเห็นสีหน้าของทั้งสองคนกังวลมาก ก็เลยถามว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ”
หงห้าก็บอกว่า “ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ตระกูลอู๋ส่งคนไปที่ภูเขาฉางไบ ครั้งนี้พวกมันมากันหลายคน มีทั้งหมด16คนครับ”
เย่เฉินก็พยักหน้า แล้วถามว่า “แล้วไงต่อ พูดสรุปมาเลย”
เย่เฉินรู้ดี ว่าตระกูลใหญ่ๆ นั้นจะเลี้ยงดูยอดฝีมือไว้ด้วย
ในความทรงจำตนเองนั้น สมัยเด็กๆ ตระกูลเย่ก็มียอดฝีมือหลายคนเหมือนกัน
ยอดฝีมือพวกนี้มีฝีมือสูงส่ง ยากที่คนธรรมดาจะรับรู้ได้
สำหรับตระกูลใหญ่ที่มีเงินเป็นล้านล้านหยวนแล้วล่ะก็ ก็คงจะมีแต่สุดยอดฝีมือที่แท้จริงเท่านั้น ที่จะสามารถคุ้มครองพวกเขาให้ปลอดภัยได้
ดังนั้น เย่เฉินก็ถามเขาว่า “หงห้า คุณมีแผนอะไรหรือเปล่า? ”
หงห้าก็รีบพูดว่า “อาจารย์ครับ ผมขอบอกตามตรงเลยนะครับ ผมรู้สึกมาตลอดว่า ไม่มีความจำเป็นที่จะให้สองพ่อลูกเว่ยหย่งเจิ้งมีชีวิตต่อไปบนโลกนี้ ศัตรูของคุณคิดจะเอาพวกเขาเป็นหมาก แล้วกำลังจะเอามันมาครอบครองให้ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ไม่สู้ฆ่าสองพ่อลูกนั้นทิ้งเสีย ตัดไฟแต่ต้นลม！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...