“ไม่ครับ” เฉินจื๋อข่ายยิ้ม “ว่ากันว่าสร้อยคอทำให้ลำไส้ของเขาคดงอและมันติดอยู่ตรงนั้น เลยต้องทำการผ่าตัดฉุกเฉิน ก่อนที่คุณชายขงจะมาผ่าตัด เขายังอยู่ในวอร์ดกำลังจะออกไปกับพยาบาล แต่ว่าท้ายที่สุดกลับโดนปู่ย่าพ่อแม่ของเขาชนเข้าให้ ทำให้หญิงชราตกใจกลัวแทบแย่เลยครับ”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “ฉันล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมตระกูลขงถึงได้ชื่อว่าเป็นตระกูลชั้นยอด ทำไมถึงได้สั่งสอนลูกหลานได้เละเทะแบบนี้”
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าและถอนหายใจ “พูดตามตรงเลยนะครับ ลูกหลานของตระกูลในปัจจุบันนั้นค่อยๆตกต่ำลงเรื่อยๆ ถ้าจะให้โดดเด่นได้แบบคุณชาย ในประเทศคงหาคนที่สองที่เป็นแบบนี้ไม่ได้เป็นแน่ๆ”
เย่เฉินยิ้มอย่างแผ่วเบา “นายก็ประจบฉันให้มันน้อยๆหน่อย”
เฉินจื๋อข่ายรีบพูด “คุณชาย สิ่งที่พูดมาทั้งหมดนี้ล้วนมาจากก้นบึ้งของหัวใจผมเลยนะครับ!”
พูดแล้ว เขาก็พูดอีกว่า “จริงด้วยคุณชาย ผมล่ะกังวลใจว่าหากคุณชายขงนั้นทำการผ่าตัดจนร่างกายฟื้นตัวได้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วล่ะก็ เขาจะต้องมาแก้แค้นท่านแน่ๆ ความแข็งแกร่งของตระกูลขงนั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับตระกูลอู๋ อีกทั้งครอบครัวของพวกเขาก็มีผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นนำมากมาย ถึงเวลานั้นหากจะต่อต้านท่าน เกรงว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก ท่านต้องการจะบอกคุณท่านไหมครับ ให้คุณท่านไปทักทายตระกูลขงเสียหน่อย?”
“ตราบใดที่คุณท่านไปทักทายตระกูลขง ตระกูลขงไม่กล้าพูดซ้ำอีกแน่นอน”
เย่เฉินยิ้มและโบกมือของเขา “ฉันยังไม่ได้คิดให้ดีเลยว่าจะกลับไปที่บ้านใหญ่ตระกูลเย่ดีไหม ดังนั้นก็อย่าเพิ่งให้คนของตระกูลเย่มาช่วยเหลือเลย พยายามใช้ตัวตนของคุณท่านให้มากที่สุด”
เฉินจื๋อข่ายเกลี้ยกล่อม “คุณชาย จริงๆแล้วท่านไม่จำเป็นต้องคิดเล็กคิดน้อยกับคนในตระกูลขนาดนี้ก็ได้นะครับ ก่อนที่พ่อบ้านถังจะพบท่านคุณท่านก็พูดถึงตลอด หากท่านพอมีเวลาว่าง ก็ควรที่จะกลับไป ไม่ต้องพูดอะไรเพียงแค่กลับไปเยี่ยมคุณท่านแค่นั้น”
เย่เฉินส่ายหัวเบา ๆ และพูดว่า “ก็ไม่ใช่ว่าจะกลับไปไม่ได้ เพียงแต่ไม่ใช่ตอนนี้”
ในใจของเย่เฉิน เขาไม่เพียงแต่มีความเกลียดชังต่อตระกูลเย่ แต่ยังมีความระแวดระวังอีกด้วย
ต่อมาฉันจะนำยาอื่นๆจากตำราเก้าเสวียนเทียนไป จากนั้นก็จะทำให้รายได้ของจิ่วเสวนเภสัชกรรมก็จะพุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน
ตนมีบริษัทผลิตยาโคบายาอยู่แล้ว จากนั้นก็จะเอาไปรวมกับจิ่วเสวนเภสัชกรรม
เมื่อถึงตอนนั้นจิ่วเสวนเภสัชกรรมก็จะกลายเป็นบริษัทยาที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียและเป็นบริษัทยาที่ใหญ่ที่สุดในโลก!
รอผลสำเร็จจากจิ่วเสวนเภสัชกรรมของตนเสียก่อน ค่อยมีหน้าไปเจอตระกูลเย่อย่างมั่นใจ
----------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...