ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1247
ตอนที่เฉินตัวตัวโทรหาเว่ยเลี่ยง เว่ยเลี่ยงกำลังอยู่ที่จิ่วเสวนเภสัชกรรมควบคุมการผลิตของยากระเพาะจิ่วเสวน
ตอนนี้ การผลิตทั้งหมดของจิ่วเสวนเภสัชกรรมล้วนเพ่งเล็งไปที่ยากระเพาะจิ่วเสวนยาตัวนี้
เพราะฤทธิ์ยามันดีมากจริงๆ ดังนั้น เว่ยเลี่ยงเชื่อมั่น ว่าหลังจากที่ยาตัวนี้วางขายตามท้องตลาดแล้ว จะต้องได้รับความนิยมกันทั่วประเทศอย่างแน่นอน ถึงขั้นได้รับความนิยมไปทั่วโลก
ดังนั้น เขาทำตามข้อเรียกร้องของเย่เฉิน ผลิตอย่างรวดเร็ว เพื่อเตรียมพร้อมกับการวางขายอย่างเป็นทางการ
เมื่อได้รับสายเฉินตัวตัว เว่ยเลี่ยงยิ้มพลางถาม “คุณเฉิน มิทราบว่าเรื่องพรีเซ็นเตอร์คุณกู้ตัดสินใจไปถึงไหนแล้วครับ？”
เฉินตัวตัวกล่าว “คืออย่างนี้ค่ะประธานเว่ย เมื่อก่อนชิวอี๋ของเราไม่เคยเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ยาตัวไหนมาก่อนเลย ที่ตอบตกลงเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับพวกคุณ เพราะเธอใช้ยาตัวนี้ด้วยตัวเอง แล้วรู้สึกว่ายาตัวดีให้ผลดีมาก ดังนั้น ชิวอี๋ของเราตกลงเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับสินค้าของพวกคุณ ที่โทรมาก็เพื่อจะมาคุยกับคุณเรื่องรายละเอียดหลักๆในสัญญา”
เว่ยเลี่ยงดีใจ จึงรีบกล่าว “คุณเฉินว่ามาครับ”
เฉินตัวตัวกล่าว “ค่าพรีเซ็นเตอร์ของชิวอี๋คือแปดสิบล้านหยวน สัญญาสามปี ในสามปีนี้ ทุกๆปีเธอสามารถถ่ายโฆษณาให้กับพวกคุณได้สองครั้ง โฆษณาบนสื่อสิ่งพิมพ์และโฆษณาวิทยุโทรทัศน์หนึ่งครั้ง ในขณะเดียวกันสามารถออกงานให้กับบริษัทคุณได้หนึ่งครั้ง”
เว่ยเลี่ยงส่งเสียงตกใจ “แปดสิบล้าน？แพงเกินไปมั้ย…...”
เฉินตัวตัวกล่าว “แพง？ราคานี้ เป็นเรทของเมื่อปีที่แล้วนะ ก่อนหน้านี้ อุตสาหกรรมรถยนต์ญี่ปุ่นคันหนึ่ง ให้ค่าพรีเซ็นเตอร์ชิวอี๋หนึ่งร้อยสามสิบล้าน แต่ชิวอี๋ไม่รับ”
เว่ยเลี่ยงฟังจนพูดไม่ออก แต่เขาก็รู้ ว่ากู้ชิวอี๋คือดาราดังระดับนานาชาติ ชื่อเสียงโด่งดัง ในประเทศเป็นคนระดับท็อปในระดับท็อปอีกที ดังนั้นราคาจึงแพงสักหน่อย น่าจะเป็นเรื่องปกติ
แม้80ล้านจะดูเยอะ แต่สำหรับจิ่วเสวนเภสัชกรรมในตอนนี้ ไม่ได้มากมายอะไรเลย
“อ้อ รบกวนบอกคุณชิวอี๋ ว่ายาตัวนี้ของเราให้ผลลัพธ์ดีมาก ถ้าคุณชิวอี๋เพียงแค่ม้ามและระบบย่อยอาหารไม่สมดุล เชื่อว่าใช้ยาแค่สามวันก็จะรักษาให้หายขาดได้ครับ”
……
ตอนที่เว่ยเลี่ยงส่งเอกสารต้องการพรีเซ็นเตอร์ให้กับผู้จัดการส่วนตัวของกู้ชิวอี๋ กลับไม่รู้อาการของกู้ชิวอี๊จริงๆ
เขาก็เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ล้วนคิดว่ากู้ชิวอี๋คือดาราดัง แต่กลับไม่รู้ ว่ากู้ชิวอี๋ยังเกิดในตระกูลที่มีชื่อเสียงอีกด้วย
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...