เย่เฉินได้ฟังเสียงของหงห้าออก ผ่านทางลำโพงของระบบอินเตอร์คอมแล้ว
เขาคิดไม่ถึงว่า หงห้าจะมาหาตนเองถึงบ้านในเวลานี้ อีกทั้งฟังความหมายจากในคำพูดของพ่อตา ดูเหมือนยังไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงลุกยืนขึ้นพร้อมกับเอ่ย “พ่อ ผมไปเปิดประตูก็แล้วกันครับ”
เซียวชูหรันเอ่ยถามขึ้นด้วยความตกใจ “เย่เฉิน ที่มาคงจะไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่มาให้คุณดูฮวงจุ้ยเหล่านั้นหรอกมั้งคะ?”
เย่เฉินหัวเราะพร้อมกับเอ่ย “เป็นพวกเขาอย่างแน่นอน มีแต่พวกเขาถึงใส่ใจเรียกผมว่าอาจารย์เย่”
เซียวชูหรันส่ายศีรษะอย่างจนปัญญา เอ่ยแซวว่า “ยังจะอาจารย์เย่ ฉันว่าคุณคือนักล่อลวงเย่ยังพอไปกันได้หน่อย!”
เย่เฉินยักคิ้วเล็กน้อย “สามารถล่อลวงจนคนอื่นเชื่อและเลื่อมใส ก็เป็นความสามารถอย่างหนึ่ง!”
พูดจบ เขาก็ก้าวขาออกนอกประตู ผ่านลานหน้าบ้านมาถึงยังด้านหน้าประตู
ประตูใหญ่เปิดออก เย่เฉินถูกฉากที่อยู่ตรงหน้าทำให้ตกตะลึงจนตาค้างไปในทันที
ที่แท้หน้าประตูไม่ใช่แค่หงห้า เฉินจื๋อข่าย ฉินกาง หวังเจิ้งกางรวมไปถึงเว่ยเลี่ยง
ฉินกางยังพาฉินเอ้าเสวี่ยนและฉินเอ้าตงมาด้วย
หวังเจิ้งกางยังพาหวังเหวินเฟยกับหวังเหวินข่ายมา
คุณท่านซ่งที่ใบหน้าแดงชุ่มชื่นและเป็นมันวาว คิดไม่ถึงว่าก็จะมาด้วยกันกับซ่งหวั่นถิงและซ่งหรงวี่
คุณท่านซือ ซือเทียนฉีที่ดูแข็งแรงมีชีวิตชีวา ก็พาหลานสาวเฉินเสี่ยวจาวมายืนอยู่ที่ข้างกายคุณท่านซ่ง
ก็แม้แต่หลี่ไท่หลายผู้ที่รวยที่สุดในเมืองไห่ ก็พาจ้าวเห้าเพื่อนสนิทที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเย่เฉินในปีนั้น รีบตามมาด้วยกัน และจ้าวเห้า ตอนนี้คือคนขับรถและผู้ช่วยของหลี่ไท่หลาย เงินเดือนต่อปีหลักล้าน ได้กลายเป็นคนดังที่อยู่ข้างกายของหลี่ไท่หลาย
เฉียนหงเย่นเอ่ยขึ้นอย่างอิจฉาตาร้อน “ไม่เห็นหรอคะ? ต่างก็ไปสวัสดีปีใหม่ให้กับบ้านเย่เฉิน ในนั้นมีคนใหญ่คนโตไม่น้อย เมื่อครู่นี้ฉันมอง ดูเหมือนก็มีคุณท่านจากตระกูลซ่ง ยังมีหลี่ไท่หลายผู้ที่รวยที่สุดในเมืองไห่”
เซียวเวยเวยเอ่ยด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าว “ฉันมองเห็นหวังเจิ้งกางแล้ว!ยังมีพี่เหวินเฟย…”
หวังเหวินเฟย ในตอนแรกที่สุด ก็คือคู่หมั้นของเซียวเวยเวย
ตอนนั้น เย่เฉินยังคงเป็นยาจกในสายตาของทุกคน หวังเหวินเฟยคือว่าที่ลูกเขยที่ดีที่ทั้งตระกูลเซียวต่างพึงพอใจ
เซียวเวยเวยเห็นอยู่ว่าตัวเองกำลังจะแต่งเข้าตระกูลหวัง ทุกวันก็คือเย่อหยิ่งจนไม่เป็นสภาพ
เซียวเวยเวยในตอนนั้น กำลังตกอยู่ในสถานะจุดสูงสุดของชีวิตที่เป็นไปตามความปรารถนา
แต่ว่า หลังจากไม่เท่าไร หัวหน้าตระกูลหวัง หวังเจิ้งกาง ก็ยกเลิกการหมั้นหมายของเซียวเวยเวยกับหวังเหวินเฟยทิ้ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...