คุณท่านใหญ่ซูมองดูเวลาและพูด:"ถ้าแผนการไม่มีความคลาดเคลื่อน ตอนนี้นักโทษอาชญากรระดับAคนนั้น คงจะถึงงานประมูลภายในสิบนาที"
ซูโสว่เต๋อรีบถามทันที:"คุณพ่อ สิบนาที ตู้ไห่ชิงจะออกจากงานประมูลหรือเปล่า?!"
"ยังไม่ออกหรอก!"คุณท่านใหญ่ซูพูดอย่างเย็นชา:"ตอนนี้ตู้ไห่ชิงกำลังดำเนินเรื่องเปลี่ยนสัญญาของอสังหาริมทรัพย์ และขั้นตอนพวกนี้มันยุ่งยากมากๆ และคงเสร็จในเวลาอันรวดเร็วไม่ได้อย่างแน่นอน คฤหาสน์หลังเก่าที่เธอปรารถนามานาน ในที่สุดเธอก็ได้มันมาครอบครองอย่างราบรื่น และเธอคงจะให้ความร่วมมือในการเปลี่ยนแปลงสัญญาอย่างแน่นอน"
ซูโสว่เต๋อพยักหน้าเบาๆ ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกโล่งใจทันที
แต่เขาก็คิดอะไรบางอย่างออก และถามทันที:"คุณพ่อ! จือหยูก็ไปพร้อมกับเธอด้วย จะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับจือหยูหรือเปล่า?"
ซูโสว่เต๋อรู้ว่าคุณท่านชอบหลานสาวอย่างซูจือหยูมากๆ และสิ่งที่เขากังวล ไม่ใช่ความปลอดภัยของซูจือหยู แต่กลัวคุณท่านจะหยุดแผนการทั้งหมดเพราะซูจือหยู
สีหน้าของคุณท่านใหญ่ซูในตอนนี้ลังเลเล็กน้อย เขาก็ถอนหายใจและพูด:"ฉันได้ส่งคนไปบอกนักโทษอาชญากรคนนั้นแล้ว และส่งรูปถ่ายของตู้ไห่ชิงกับจือเฟยและจือหยูให้เขาแล้ว และบอกเขาอย่างชัดเจน บอกให้เขาเอาชีวิตของตู้ไห่ชิงเพียงคนเดียวจากสามคนนี้ ตอนนี้จือเฟยเป็นคนฉลาด และบินกลับมาที่เย่นจิงตั้งแต่เช้า ตอนนี้เหลือแค่จือหยูเพียงคนเดียว และคนๆนั้นก็เคยเห็นภาพถ่ายของจือหยูแล้ว และเขาก็คงไม่ลงมือทำร้ายจือหยูอย่างแน่นอน"
ซูโสว่เต๋อรีบแสร้งทำเป็นโล่งอกและถอนหายใจ:"ถ้าเป็นอย่างนี้ก็ดีมากๆแล้ว พูดตามตรง ฉันรู้สึกชอบจือหยูมากๆ เด็กคนนี้เป็นหลานของตระกูลซูที่ฉลาดที่สุด และเป็นคนที่มีความคิดที่สุด!"
"ใช่จริงๆ!"คุณท่านใหญ่ซูอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"ถ้าจือหยูเป็นผู้ชายก็คงดี น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ..."
ถ้าเป็นอย่างนั้น ตำแหน่งผู้นำตระกูลในอนาคตของตัวเองก็จะสามารถดำรงตำแหน่งได้อย่างมั่นคง
ดังนั้น เขาก็มองดูเวลาและพูดกับคุณท่านใหญ่ซู:"คุณพ่อ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำหน่อย เดี๋ยวฉันกลับมา"
คุณท่านใหญ่ซูไม่ได้สงสัยในตัวเขา พยักหน้าเบาๆและโบกมือ:"คุณไปเถอะ!"
ซูโสว่เต๋อรีบเดินออกมาจากห้องหนังสือของคุณท่านทันที หลังจากนั้นเขาก็รีบหยิบโทรศัพท์ และส่งข้อความให้ลูกน้องคนสนิททันที:"หลายวันก่อนคุณท่านใช้เงินสิบล้านเพื่อหานักโทษอาชญากรระดับAคนหนึ่ง รีบหาข้อมูลทั้งหมดของนักโทษคนนั้นมาให้ฉัน จากนั้นก็ใช้เวลาติดต่อเขาให้เร็วที่สุด บอกเขาว่าฉันจะให้เงินกับครอบครัวของเขาอีกยี่สิบล้านหยวน แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง ให้เขาฆ่าตู้ไห่ชิงและซูจือหยูให้ตายไปพร้อมกัน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...