ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2360
จากนั้น ซูโสว่เต๋อก็รีบถามSteveว่า:"ช่วงเวลาที่ลูกชายคุณอยู่จินหลิง ได้ไปขัดใจใครไหม?"
"เอ่อ……"Steveส่ายหัวแล้วพูดว่า:"ลูกชายของผมไม่เคยไปจินหลิงมาก่อน หรือแม้แต่มาประเทศจีน ครั้งนี้เขาถูกตระกูลส่งมาจินหลิง เพื่อพัฒนาธุรกิจของครอบครัว และเขามาที่นี่แค่เวลาสั้น ๆเอง ดังนั้นผมคิดว่าเขาคงไม่มีศัตรูในที่นี"
ซูโสว่เต๋อถามเขาว่า:"ลูกชายของคุณแต่งงานหรือยัง?"
Steveรีบพูดตามความจริง:"เคยแต่งงาน และมีลูกสองคน"
ซูโสว่เต๋อยังคงถามต่อไป:"ถ้าอย่างนั้นชีวิตส่วนตัวของเขารอบคอบไหม?"
Steveพูดอย่างจริงจังว่า:"ผมไม่เคยได้ยินเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิงที่ไม่เหมาะสมของเขากับผู้หญิงคนไหนเลย"
ซูโสว่เต๋อถามอีกครั้ง:"แล้วเขาติดยาเสพติดรึเปล่า?"
"ไม่! ไม่เด็ดขาด!"Steveรีบพูด:"ตระกูลของเราไม่อนุญาตให้มีผู้ติดยาปรากฏตัวโดยเด็ดขาด ผู้ชายที่พ้นวุฒิภาวะทุกคนจะต้องได้รับการตรวจปัสสาวะเป็นประจำ เมื่อถูกพบว่าเขาติดยา ก็จะถอนงานทุกอย่างของเขาในตระกูลทิ้ง เก็บเงินกลับมาทั้งหมด Walterจะไม่มีวันแตะต้องเส้นสีแดงของตระกูลแน่นอน!"
ซูโสว่เต๋อเหยียดนิ้วทั้งสี่ของเขาออกมา แล้วพูดว่า:"ในคดีอาญาส่วนใหญ่ในโลก มีความเป็นไปได้ 4 ทาง อย่างแรกเพื่อเงิน อย่างที่สองคือติดยา ที่สามเพื่อความรัก และที่สี่เพื่อความแค้น"
เหตุผลที่ซูโสว่เต๋อวิเคราะห์Steveอย่างมาก ก็แค่หวังว่าSteveจะสามารถหาเบาะแสเกี่ยวกับการหายตัวไปของลูกชายของเขาได้จากแง่มุมเหล่านี้
ตอนนี้ตนสงสัยว่าการหายตัวไปของลูกชายของเขา และตู้ไห่ชิงกับซูจือหยู เกิดจากคนเดียวกัน ตนไม่มีทางหาเบาะแสได้เลย ถ้าSteveทำได้ งั้นก็ถือช่วยทางอ้อม
ในเวลานี้ จู่ๆSteveก็พูดขึ้นว่า"จริงสิ! ลูกชายของผมดูเหมือนจะมีเพื่อนร่วมชั้นที่สนิทสนมในจินหลิง และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้หญิง!"
ซูโสว่เต๋อพูดอย่างตื่นเต้นทันที:"นี่ก็คือเบาะแสที่ล้ำค่ามาก! ถ้าผู้หญิงคนนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของลูกชายคุณ ก่อนอื่นก็หาวิธีแก้จากเธอก่อน!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...