ในเมื่อแสดงให้คนที่ตัวเองชอบดู จึงต้องตั้งใจมากเป็นพิเศษ
ดังนั้น ถึงจะมีเวลาอีกระยะหนึ่ง กว่าจะถึงวันคอนเสิร์ต แต่ทีมงานมาถึงเมืองจินหลิงล่วงหน้า และเริ่มวางแผนเตรียมงานคอนเสิร์ตอย่างละเอียดรอบคอบ
กู้ชิวอี๋เป็นทั้งนักร้องและนักแสดงอันดับต้นๆ ของประเทศ เพราะฉะนั้นมาตรฐานโดยรวมจึงสูงมาก
คอนเสิร์ตครั้งนี้ เพราะเย่เฉิน จึงทำให้มาตรฐานสูงเป็นพิเศษ
อันดับแรกคือสถานที่จัดงาน ใช้โอลิมปิกสเตเดียมที่เมืองจินหลิง รับความจุได้กว่าห้าหมื่นคน รองลงมาคือเรื่องเวทีและแสงสีต่างๆ ใช้อุปกรณ์อันดับต้นๆ ของโลก ไฟ ลำโพง เวทีรวมไปถึงฉากหลังต่างๆ
นอกจากนี้โปรดิวเซอร์คอนเสิร์ต ฝ่ายควบคุมเสียง ฝ่ายควบคุมแสงสี ทีมเต้นที่มาร่วมแสดง ล้วนเป็นทีมผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและอเมริกา
ยุโรปและอเมริกามีประสบการณ์ เรื่องจัดงานคอนเสิร์ตมามากมาย อีกอย่างทีมงานเหล่านี้ เคยจัดงานคอนเสิร์ตขนาดใหญ่ ที่มีผู้ชมเกินแสน
อันที่จริง ถ้าพูดถึงเรื่องงบประมาณ จัดคอนเสิร์ตต้นทุนสูงขนาดนี้ คงทำกำไรไม่ได้แน่นอน ถ้าขืนทำไม่ดี อาจขาดทุนด้วยซ้ำ
แต่ทว่ากู้ชิวอี๋ไม่แคร์แม้แต่น้อย
สิ่งที่เธอคาดหวัง คือการแสดงต่อหน้าเย่เฉิน อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด
เพราะงานคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋ใกล้เข้ามาแล้ว คนทั้งเมืองจินหลิงต่างพากันตื่นเต้น
เย่เฉินพบว่าโฆษณาเกี่ยวกับกู้ชิวอี๋เยอะขึ้นเรื่อยๆ โฆษณาบนรถสาธารณะ ป้ายประชาสัมพันธ์ในลิฟต์ ป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ตามข้างทาง และตามตึกขนาดใหญ่ ล้วนโปรโมทตคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋
นี่ทำให้เย่เฉินอดงงไม่ได้ “ตั๋วคอนเสิร์ตของหนานหนาน คงขายหมดไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ มาโปรโมทใหญ่โตเอาตอนนี้ มีประโยชน์อะไรเหรอ”
“ไม่ใช่ครับ!” เฉินจื๋อข่ายรีบพูด “ไอ้หมอนี่ต้องการใช้พื้นที่โฆษณา รวมไปถึงหน้าจอ LED โปรโมทคอนเสิร์ตของคุณกู้ครับ!”
เย่เฉินขมวดคิ้ว เขาอดทำเสียงจิ๊ปากไม่ได้ “ซูจือเฟยน่าสนใจดีนี่ ตอนนี้ยังไม่รีบหาวิธีตามหาแม่กับน้องสาวของเขา แต่กลับลงทุนลงแรงเพื่อหนานหนานขนาดนี้”
เฉินจื๋อข่ายพูดว่า “คุณชาย ผมว่าซูจือเฟยต้องจีบคุณกู้อย่างแน่นอน!”
“อืม” เย่เฉินหัวเราะและพูดว่า “เขาแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ พฤติกรรมที่แม้บุคคลนั้นจะไม่ประกาศหรือแสดงออกมาอย่างชัดเจน แต่คนทั่วไปก็สามารถรับรู้ได้แล้ว”
เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างร้อนใจ “คุณชาย อย่าปล่อยไปนะครับ ต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้นะครับ!”
เย่เฉินพูดอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “เรื่องนี้ฉันจะให้ความสำคัญได้ยังไงกัน...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...