ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2669
“เชื่อว่าหลังจากที่ตระกูลเหอได้สัมผัสถึงประสิทธิภาพของยาช่วยหัวใจแล้ว จะต้องถือแนวปฏิบัติของตนเองอย่างแน่นอน!”
“เวลานั้น เพียงแค่ให้ยาแก่ตระกูลเหอไม่กี่เม็ดต่อปี เพื่อที่คนตระกูลเหอทั้งหมดจะติดตามตนเองด้วยความจงรักภักดี!”
เหออิงซิ่วยังคงไม่รู้ว่าเย่เฉินคิดอะไรอยู่ในใจ
เธอเห็นเย่เฉินหยิบยา 2 เม็ดออกมา แล้วยื่นให้กับตนเองและลูกสาว เธออดไม่ได้จึงถามว่า “คุณชายเย่ ให้พวกเรากินยาเม็ดนี้โดยตรงใช่ไหม?”
“ถูกต้อง” เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวอย่างจริงจัง “ยานี้ปรุงด้วยวิธีพิเศษ ละลายในปาก และมีผลอย่างรวดเร็ว ไม่มีผลข้างเคียงที่เป็นพิษ ตอนนี้พวกคุณสามารถทดลองกินได้”
แม้ว่าเหออิงซิ่วจะไม่รู้ผลของยาเม็ดนี้ แต่เธอเชื่อว่าเย่เฉินจะไม่ทำร้ายตนเองและรั่วหลีอย่างแน่นอน ดังนั้นเธอจึงกล่าวโดยไม่ลังเลว่า “ขอบคุณ คุณชายเย่ งั้นฉันจะทดลองกินดู!”
หลังจากกล่าวจบ เธอก็กินยาโดยไม่ลังเล
ซูรั่วหลีที่อยู่ด้านข้างก็ไม่ได้คิดอะไรมาก กลืนยาเข้าไปทันที
ทันทีที่ยาเข้าไปในปาก ทั้งสองคนรู้สึกประหลาดใจ เพราะหลังจากกินยาเข้าไปแล้ว มันจะละลายอย่างรวดเร็ว เหมือนใส่ก้อนน้ำแข็งลงในน้ำร้อน แล้วเปลี่ยนเป็นกระแสน้ำอุ่นเข้าสู่ร่างกาย
นี่เป็นครั้งแรกที่สองแม่ลูกมีความรู้สึกเช่นนี้ และเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่มาก
แม้ว่ายาช่วยหัวใจจะไม่ได้ผลเท่ากับยาอายุวัฒนะ แต่ก็ได้รับการปรุงด้วยโดยวิธีการที่บันทึกไว้ใน《ตำราเก้าเสวียนเทียน》ในแง่ของคุณสมบัติ จะแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากยาจีนทั้งหมด
เหออิงซิ่วและซูรั่วหลีเป็นเช่นนั้นเสมอมา ซึ่งพยายามไหลเวียนพลังในที่มีเล็กน้อยอย่างเต็มที่ทุกวัน หล่อเลี้ยงและปรับปรุงความแข็งแกร่งของตนเองทีละน้อย ทำให้ความคืบหน้าช้ามาก
อย่างไรก็ตาม ยาช่วยหัวใจของเย่เฉิน เหมือนฝนมากมายที่ตกลงมาสู่ร่างกายของพวกเธอ และพลังในที่พลุ่งพล่านนั้นเกินความเข้าใจของพวกเธอโดยสิ้นเชิง!
เหออิงซิ่วรู้สึกว่า ยาบำรุงชี่ที่ล้ำค่าสุดของตระกูลเหอเมื่อเทียบกับยาเม็ดนี้ของเย่เฉินแล้ว แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน และมันก็ไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง!
ยาของเย่เฉินมีพลังในที่อยู่ในนั้นเป็นระเบิดที่ทรงพลังมาก แล้วถ้ายาบำรุงชี่ชุดนั้นอยู่ต่อหน้ามัน อย่างมากที่สุดก็เป็นได้แค่ประทัดที่แม้แต่เด็กก็กล้านำมาเล่น
ต่อให้ยาบำรุงชี่หนึ่งพันหรือหนึ่งหมื่นชุดรวมกัน ก็ไม่สามารถเทียบยาของเย่เฉินได้!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...