หลังจากกล่าวจบ เย่เฉินก็ถามเธอว่า “รั่วหลี ผมคิดว่าเมื่อสักครู่คุณอาศัยพลังของยาจนสามารถทะลวงเส้นชงได้สำเร็จแล้ว และความแข็งแกร่งของคุณน่าเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า ขอแสดงความยินดีด้วย!”
เหออิงซิ่วตกตะลึงเมื่อได้ยินประโยคนี้ และกล่าวออกมา “รั่วหลี ลูก......ลูกทะลวงเส้นชงได้สำเร็จแล้ว!?”
“ถูกต้อง....” ซูรั่วหลีตาแดงและกล่าวด้วยเสียงสะอึกสะอื้นว่า “แม่ เส้นชงของฉันทะลวงสำเร็จแล้ว.......”
เหออิงซิ่วตื่นเต้นจนน้ำตาไหล “หลังจากคุณตาของลูกทะลวงเส้นชงได้สำเร็จเมื่อสี่สอบปีที่แล้ว เป็นเวลาสี่สิบปีแล้วที่ยังไม่มีคนที่สองที่สามารถทะลวงเส้นชงได้สำเร็จ.......วันนี้ในที่สุดลูกก็สามารถทะลวงได้สำเร็จ........”
ซูรั่วหลีอดไม่ได้ที่จะมองเย่เฉิน ตอนนี้ภาพลักษณ์ของเย่เฉินที่อยู่ในใจของเธอนั้นไม่มีใครสามารถเทียบได้
เธอไม่เข้าใจว่า ทำไมเย่เฉินถึงมีความสามารถและทรงพลังเช่นนี้
ครั้งแรก เขาเพียงแค่จับชีพจรตนเอง ไม่คิดว่าจะช่วยให้เส้นเริ่นของตนเองทะลวงสำเร็จได้
คราวนี้ เขาแค่ให้ยาตนเองหนึ่งเม็ด ไม่คิดว่าจะช่วยให้ตนเองทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สามได้
สำหรับคนทั่วไปแล้วการทะลวงที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองครั้งนี้ ยากที่จะได้เจอสักครั้งในชีวิต
หลายคนใช้เวลาทั้งชีวิตฝึกหนัก แต่ก็ไม่สามารถทะลวงเส้นเริ่นได้สำเร็จ
และผู้คนจำนวนมากพยายามอย่างเต็มที่ในการฝึกศิลปะการต่อสู้ แต่จนถึงวันตายก็ยังไม่สามารถทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สามได้สำเร็จ
แต่ว่าช่วงเวลาสั้น ๆ ตนเองได้พบกับโอกาสอันยิ่งใหญ่สองครั้งติดต่อกัน
ยิ่งไปกว่านั้น การทะลวงใหญ่ทั้งสองครั้งนี้ สำเร็จอย่างง่ายดายด้วยความช่วยเหลือจากเย่เฉินในชั่วพริบตา
แสดงให้เห็นว่า เย่เฉินสามารถทำให้ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ระดับตนเองทะลวงครั้งใหญ่ได้ในขณะที่สนทนาและหัวเราะอยู่
เพราะเธอคิดถึงผลประโยชน์ของตระกูลเหออยู่เสมอมา ดังนั้นเธอจึงคิดอยู่ในใจทันทีว่า “ยาหนึ่งเม็ดสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้คนเป็นสองเท่า ยา 5 เม็ดต่อปี อย่างน้อยทำให้ตระกูลเหอสามารถสร้างยอดฝีมือระดับสูงได้ 5 คน หรือสร้างยอดฝีมือระดับสูงสุดได้ 2 คน?!”
“หากปีที่สอง ยังคงจัดสรรยานี้ให้กับคนที่มีความสามารถโดดเด่นเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง มันจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเขาขึ้นได้อย่างแน่นอน!”
“หากต่อไปทุก ๆ ปี รั่วหลีสามารถได้ยานี้ หลังจากสี่หรือห้าปี เธออาจจะสามารถทะลวงลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จได้ และความแข็งแกร่งของเธอก็จะเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง!”
“ต้องรู้ว่า ตระกูลเหอมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน และมียอดฝีมือเพียงคนเดียวที่สามารถทะลวงลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จได้! และด้วยยาของคุณชายเย่ รั่วหลีมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นบุคคลที่สองในประวัติศาสตร์ศิลปะการต่อสู้หลายร้อยปีของตระกูลเหอ!”
“ถ้าให้เวลาตระกูลเหออีกสิบปี รั่วหลีอาจจะสามารถทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่ห้าสำเร็จได้! และตระกูลเหอ อาจมียอดฝีมืออีกหลายคนที่สามารถทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สาม หรือเส้นที่สี่สำเร็จได้!”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น ความแข็งแกร่งของตระกูลเหอจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว! อาจจะกลายเป็นตระกูลศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่งในประเทศก็ได้!”
“เวลาสิบปีดูเหมือนยาวนาน แต่ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของตระกูลเหอที่ผ่านมาหลายร้อยปี มันเป็นเพียงแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...