บทที่ 2717
ในความเห็นของเหอหงเซิ่ง สระน้ำมีขนาดเท่ากับสนามบาสเก็ตบอลมาโดยตลอด และไม่มีการเปลี่ยนแปลง
และเขาไม่เห็นความราบรื่นของการดูแลเส้นลมปราณเนและตูสองเส้นของเหออิงซิ่วด้วยตาเปล่า แต่เขาแอบรู้สึกว่าระดับโดยรวมของเห
ออิงซิ่วนั้นดีขึ้นอย่างมาก ดังนั้นจึงทำให้เขารู้สึกว่าแองน้ำเดียวกันนั้นลึกขึ้นมากในทันใด
เหออิงซิ่วมองพ่อที่งงงวย และเหยียดแขนซ้ายที่เหลืออยู่เอง แบมือให้เหอหงเซิ่งและพูดว่า:”พ่อ หนูรู้ว่าพ่อมีข้อสงสัยมากมาย หนูพูดลอยๆ
ไม่มีหลักฐาน พ่อลองจับชีพจรหนูดู จับแล้วจะรู้”
เหอหงเซิงมีเจตนาเช่นนี้ ดังนั้นเขาจึงรีบวางนิ้วบนเส้นเลือดของเหออิงซิ่ว และตรวจสอบความแข็งแกร่งภายในทันที
พอตรวจดู เหอหงเซึ่งก็ตกตะลึง
เขาตัวสั่นราวกับถูกฟ้าผ่า:”อิงซิ่ว .เธอ เส้นลมปราณเญินของเธอประสบความสำเร็จอย่างมาก! นี่ นี่มันเป็นไปได้อย่างไร .พ่อฝึก
ศิลปะการต่อสู้มาหลายปีแล้ว และไม่เคยได้ยินว่าใครทำเส้นลมปราณเญี่นได้สำเร็จ .ในช่วงสองสามร้อยปีที่ผ่านมาของตระกูลเหอ ในบรรพบุรุษ
มากมาย ไม่มีใครสามารถทะลุเส้นลมปราณเญี่นได้มากกว่า 90% ผู้ยอดฝืมือที่บันทึกไว้ ก็แค่ 80%เท่านั้นเอง ลูกทำได้อย่างไรกัน? !”
เหออิงซิ่วพูดอย่างจริงจัง”พ่อ นี่ก็คือสิ่งที่หนูบอกพ่อในโทรศัพท์ ครั้งนี้หนูเห็นว่าเรามันเป็นแค่กบในกะลา ที่เรียกว่าสี่ตระกูลศิลปะการต่อสู้
ใหญ่ เป็นแค่นักเรียนชั้นประถมศึกษากลุ่มเล็กๆ สี่กลุ่มเท่านั้น ยอดฝืมือที่แท้จริง คือผู้คนตามอำเภอใจหรือคุ้นเคยกับกลอุบาย มันอยู่ไกลเกินกว่าที่
เราจะเอื้อมถึง! ”
เหอหงเซิ่งอดไม่ได้ที่จะถาม:”อิงซิ่ว ลูกบอกพ่อสิ ครั้งนี้ลูกไปผจญภัยที่จินหลิงเป็นอย่างไรบ้าง! คุณชายเย่เป็นใครกันแน่? หรือว่าเขาช่วยให้
เส้นลมปราณเญ่นของลูกสมบูรณ์!”
เหออิงซิ้วพยักหน้าและพูดว่า:”พ่อคะ ความแข็งแกร่งของคุณชายเย่นั้นยากจะหยั่งถึง! และสิ่งที่โชคดีที่สุดคือ คนที่มีพลังเวทย์มนตร์อย่าง
คุณชายเย่ กลับเริ่มมาร่วมมือกับตระกูลเหอของเราก่อน! สำหรับตระกูลเหอของเราแล้ว มันเป็นโอกาสที่ดีที่สุดจริงๆ!”
เหอหงเซิ่งใจร้อนและถามว่า:”ลูกยังไม่ได้บอกเลยว่า คุณชายเย่ทำให้ลูกพัฒนาอย่างรวดเร็วได้อย่างไร!?”
เหออิงซิ่วพูดอย่างซาบซึ้ง:”ลูกมีโชคดีที่ได้รับยาวิเศษจากคุณชายเย่ หลังจากทานแล้ว เส้นลมปราณเญินและเส้นลมปราณตูสองเส้นก็ดีขึ้น
อย่างมาก ไม่เพียงแค่นั้น หนูรู้สึกว่าร่างกายของหนูแข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน มันเพิ่มขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มากกว่าหนึ่งขั้น!”
“ยาวิเศษ?!”เหอหงเซิ่งฟังจนมึนเลย และพล่งออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ:”บรรพบุรุษของเราในตระกูลเหอมาหลายร้อยปีได้
ใช้วิธีการทุกรูปแบบ เพื่อค้นหาวัสดุยาที่ดีที่สุดในโลก และบางคนถึงกับใช้ชีวิตทั้งชีวิตแช่อยู่ในหม้อยา แต่ก็ยังไม่มีใครที่ประสบความสำเร็จอย่าง
มากในเส้นลมปราณเญี่น ยาวิเศษชนิดใดที่สามารถมีผลมหัศจรรย์นี้ได้?”
เหออิงซิ่วหยิบยาเม็ดที่ดูธรรมดาๆ สองเม็ดออกจากกระเป๋า ยื่นให้เหอหงเซิ่งและพูดว่า:”อคะ ยาเม็ดสองเม็ดนี้เป็นยาวิเศษที่หนูบอก คุณ
ชายเย่ให้หนูเอากลับมาให้หนู คุณชายเย่บอกว่า ถ้าตระกูลเหอตกลงที่จะร่วมมือกับเขา เขาจะจัดหายาวิเศษห้าเม็ดให้ตระกูลเหอ และเงินเดือน 100
ล้านหยวนทุกปี”
เหอหงเซึ่งรับยาด้วยมือทั้งสองข้าง รู้สึกหวาดกลัวในใจ และโพล่งออกมา:”ยาวิเศษนี้ มันวิเศษมากจริงๆเหรอ?”
เหออิงซิ่วชี้ไปที่ตัวเองและพูดอย่างจริงจังว่า:”พ่อคะ พ่อดูสิเส้นลมปราณเญี่นของหนูมันสำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองกินดู แล้วรอดู
ผลก็ได้ค่ะ”
เหอหงเซิ่งอยากลอง และโพล่งออกมา:”หากยาวิเศษนี้มีผลอย่างมากจริงๆ งั้นต่อไปตระกูลเหอจะยกให้คุณชายเย่คนนี้เป็นผู้นำแน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...