ดังนั้น เธอจึงเอ่ยปากพูดกับซูเฉิงเฟิงว่า“ที่พ่อของหนูต้องไปพบนางาฮิโกะ อิโตะ คงจะเป็นเพราะเรื่องธุรกิจเดินเรือในมหาสมุทรใช่ไหมคะ?”
“ใช่”ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างเปิดใจ“ธุรกิจขนส่งทางทะเลของเรา ตอนนี้ได้หยุดชะงักไปแล้ว เบื้องบนมีความไม่พอใจตระกูลซู ดังนั้นช่วงนี้จึงยังไม่ยอมปล่อย ครั้งนี้พ่อของแกอยากจะเอาเรือและทรัพยากรของเรา ย้ายไปที่ญี่ปุ่น เพื่อใช้ใบอนุญาตการขนส่งทางทะเลรวมถึงทรัพยากรเส้นทางเดินเรือ ท่าเทียบเรือ เพื่อดำเนินธุรกิจต่อไป แต่น่าเสียดาย……”
ซูจือหยูในเวลานี้จึงกล่าวขึ้นมาว่า“เอาแบบนี้ค่ะ หนูจะขอธุรกิจของตระกูลซูย้ายมาไว้ในมือของหนู ธุรกิจการขนส่งทางทะเลในอนาคตของตระกูลซูจะต้องเป็นของหนู ทรัพยากรทุกอย่างหนูจะเป็นคนจัดการควบคุมเอง”
“อีกทั้ง หนูจะขอรับผิดชอบการดำเนินกิจการ การเงิน ทั้งหมดคนเดียว หุ้นทั้งหมดก็ต้องเป็นของหนูคนเดียว และจะต้องไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลซู!”
ซูเฉิงเฟิงคิดไม่ถึงว่า ซูจือหยูจะมีความต้องการขนาดนี้
เขาแอบคิดในใจว่า
“จือหยูเด็กผู้หญิงคนนี้ อยากได้กิจการขนส่งทางทะเลทั้งหมดของตระกูลซู?”
“ลำพังทรัพย์สินกิจการในส่วนนี้ของตระกูลซู มีมูลค่าเกินกว่าสามแสนล้าน!ซึ่งคิดเป็นอัตรามากกว่า20%ขึ้นไปของทรัพย์สินตระกูลซู!”
“อยากฮุบเอาไปมากขนาดนี้ในพริบตาเดียว เด็กผู้หญิงคนนี้มีความต้องการมากจริงๆ!”
ซูเฉิงเฟิงหมกมุ่นอยู่กับอำนาจ สำหรับเขาแล้ว เขาไม่ยอมให้คนอื่นมาแบ่งอำนาจในมือของเขาไป
ดังนั้น คนที่อายุมากขนาดนี้อย่างเขา ยังคงต้องการควบคุมตำแหน่งผู้นำตระกูลซูไว้ อีกทั้งควบคุมทุกภาคส่วนในกิจการของตระกูลซู รวมถึงอำนาจทางการเงินทั้งหมด
ลูกของเขาทั้งเจ็ดคน เมื่อก่อนไม่ใช่ไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องแบ่งมรดก เพียงแต่ในทุกครั้งที่พูดถูกเขาจะยืนกรานปฏิเสธ
จากนั้นมาลูกทั้งเจ็ดคนเปลี่ยนวิธีการแบบหนึ่ง ไม่แบ่งมรดกก็ได้ แต่อย่างน้อยธุรกิจจะต้องถูกแบ่งออกมา มอบหมายให้คนต่างๆผลัดกันรับผิดชอบ
“ก่อนที่ซวนเฟิงเหนียนจะกำจัดผู้มีพระคุณคนนั้นของเธอทิ้ง ฉันทำได้แค่ตอบตกลงเธอไปก่อน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้กิจการขนส่งทางทะเลของตระกูลซูได้หยุดชะงักไปแล้ว ถึงจะให้เธอไปชั่วคราว เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ และเธอคงจะไม่ได้รับประโยชน์อะไร!”
“รอฉันจัดการภัยคุกคามที่อยู่เบื้องหลังแกได้ก่อนเถอะ ฉันก็จะสามารถเอากิจการพวกนี้กลับมาได้อย่างง่ายดาย”
เมื่อคิดได้ดังนี้ ซูเฉิงเฟิงของกัดฟัน กล่าวออกไปว่า“ได้!ปู่รับปากแก!กิจการขนส่งทางทะเล จากนี้เป็นของแก ถ้าสะดวกล่ะก็ มาหาปู่ที่ซูหางหน่อย ปู่จะเอาเอกสารที่เกี่ยวข้อง รวมถึงสัญญาทุกอ่าง ส่งมอบให้แกด้วยตัวเอง”
ซูจือหยูจึงกล่าวว่า“คุณปู่คะ หนูไม่ขอปิดบังแล้วกัน ตอนนี้หนูยังคงกล่าวโทษคุณปู่อยู่ ดังนั้นตอนนี้หนูไม่มีทางไปพบกับคุณปู่ได้ค่ะ สำหรับเรื่องเอกสารสัญญา หนูจะส่งทนายไปช่วยค่ะ”
ซูเฉิงลังเลไปสามวินาที แล้วตอบรับอย่างรวดเร็วว่า“ไม่มีปัญหา!ในเมื่อเป็นแบบนี้ ปู่จะให้ซูอานสุ้นไปซูหาง แกหาทนายไปรับช่วงจากเขาแล้วกัน หลังจากจัดการเสร็จ บริษัทขนส่งทางทะเลของตระกูลซูก็จะเป็นของแก!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...