ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2757
เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดของซูรั่วหลี ก้นบึ้งหัวใจของเขา ก็รู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก
เดิมทีเขายังอยากเกลี้ยกล่อมเด็กสาวผู้ดื้อรั้นคนนี้สักหน่อย แต่ดูท่าสายตาของเด็กสาวเหมือนตัวเองจะสามารถเกลี้ยกล่อมได้
ดังนั้น เย่เฉินจึงละทิ้งความคิดนี้ไป
ก็เหมือนกับที่ตนพูดเมื่อสักครู่ ในอนาคตยังมีเวลาอีกยาวไกล ตนไม่จำเป็นต้องไล่ไขว่คว้าเพื่อให้ซูรั่วหลีเข้าไปได้ในคราวเดียว
จากนี้ไปยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ อนาคตยังอีกยาไกล ถึงความคิดของเธอจะมั่นคงดั่งหินผาเพียงใด ก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาอยู่แล้ว
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเบี่ยงประเด็น แล้วพูดขึ้นมาว่า“จริงสิรั่วหลี ผมได้ให้เหล่าเฉินรีบไปซื้อคฤหาสน์ริมแม่น้ำมาหลังหนึ่ง คฤหาสน์เป็นบ้านเดี่ยวมือสอง มีทั้งหมดแปดห้อง และยังมีห้องชั้นใต้ดินกว้างสามร้อยตารางเมตร ถึงเวลานั้นปู่ของคุณพวกเขามาถึงแล้ว ก็ให้พักอยู่ที่นั่นนะ สามารถฝึกฝนวิชาได้ ไม่ได้รับความวุ่นวายอะไร”
ซูรั่วหลีรีบกล่าวขึ้นมาว่า“คุณชายเย่คะ คุณไม่จำเป็นต้องเปลืองเงินขนาดนี้ เมื่อก่อนตระกูลเหอทำงานรับใช้ตระกูลซู ล้วนพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลซู อีกทั้งถูกแบ่งแยกตามเพศเหมือนหอพักในโรงเรียน นอนบนฟูก คุณไม่จำเป็นต้องซื้อคฤหาสน์หรอกนะคะ มันสิ้นเปลืองเกินไป……”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดขึ้นมาว่า“คฤหาสน์ที่ผมซื้อมาน่ะยืมให้ปู่ของคุณพวกเขาพักอาศัย คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกกดดันอะไรหรอก อีกทั้งผมซื้อบ้านก็เท่ากับลงทุน หลักๆคืออยากให้มันมีมูลค่าเพิ่มขึ้น”
ซูรั่วหลีกล่าวอีกว่า“แต่ว่า หลังจากที่คุณปู่พวกเขามาถึง จะต้องคอยรับคำสั่งจากคุณตลอด24ชั่วโมง กระทั่งจะต้องอยู่เคียงข้างคุณตลอด24ชั่วโมงเพื่อรับคำสั่งได้ทันท่วงที คุณจัดให้พวกเขาพักคฤหาสน์ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ พวกเขาจะต้องมาไม่ทันแน่”
“สำหรับทางด้านเฉินจื๋อข่าย ลูกน้องของเขาถึงแม้แต่ละคนจะได้รับการฝึกซ้อมมาอย่างดี แต่ถ้าเมื่อเทียบกับนักบู๊อย่างพวกคุณแล้ว ยังคงขาดเหลืออยู่บ้าง ดังนั้นพวกคุณต้องช่วยพวกเขายกระดับความสามารถของพวกเขา”
ซูรั่วหลีรีบพูดว่า“เรื่องพวกนี้ไม่มีปัญหาค่ะ！คุณปู่พวกเขาจะต้องทำได้อย่างดีเยี่ยมแน่นอนค่ะ！”
พูดจบ ซูรั่วหลีก็มองเย่เฉินอย่างเขินๆ แล้วถามด้วยเสียงอู้อี้ว่า“คุณชายเย่คะ ไม่ทราบว่าคุณ……จะให้ฉัน ทำอะไรหรอคะ……”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า“สถานการณ์ของคุณในตอนนี้ค่อนข้างพิเศษ คุณอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงต่อไปเถอะ นอกจากผมกับแม่ของคุณ พยายามอย่าติดต่อคนอื่นนะครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...