ในเวลานี้ผู้ช่วยสาวกุมใบหน้าที่แดงก่ำของเธอไว้ และร้องพูดว่า:"คุณชาย นี่เป็นความผิดพลาดในการทำงานของบอสต้าน คุณจะระบายความโกรธใส่ฉันไม่ได้ มันไม่ยุติธรรมต่อฉัน….."
"ยุติธรรมแม่งมึงดิ!"จงเทียนหยูพูดด้วยความรังเกียจ:"ตอนนี้กูให้มึงแก้ปัญหา ไม่ได้ให้มึงมาโยนความผิด! ตอนนี้สวีต้านต้านตายหรือยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่สน แต่เรื่องการไปรับที่สนามบินมึงต้องจัดการให้กูด้วย ไม่งั้นกูจะฆ่ามึง!"
ผู้ช่วยสาวตกใจกับท่าทางที่ดุร้ายของจงเทียนหยู่ เธอไม่กล้าหาเหตุผลใดๆ ให้ตัวเองอีก ได้แต่พยักหน้าและพูดอย่างน้อยใจว่า:"ได้ค่ะคุณชาย ฉันจะหาวิธีติดต่อแหล่งข้อมูลประชาสัมพันธ์ในท้องถิ่น…..."
จงเทียนหยู่สั่งว่า:"มึงจำเอาไว้ว่านะ ว่ากูต้องการแค่แฟนผู้คลับผู้หญิงในที่เกิดเหตุ ไม่เอาแฟนคลับผู้ชาย! อย่าเอาพวกชายร่างกำยำมากรี้ดร้องใส่กูที่สนามบิน กูอายคน!"
ปีที่แล้ว ตอนที่จงเทียนหยู่พึ่งการทำศัลยกรรม จนในที่สุดก็เกิดผลขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อเน้นย้ำถึงบุคลิกของเขาในฐานะนักร้องชั้นนำ เขาจึงเริ่มจ้างนักแสดงกลุ่มใหญ่เพื่อแสดงเป็นแฟนตัวบ้าคลั่งทุกที่
แม้ว่าตัวเขาเองก็มีแฟนคลับจริงๆกลุ่มหนึ่งอยู่บ้าง แต่เพราะระดับของเขาค่อนข้างจะธรรมดา แม้ว่าแฟนๆ จะถูกล้างสมองและชอบเขา แต่ยังห่างไกลจากความคลั่งไคล้
ดังนั้น ทุกครั้งที่ตนอยากจะอวดความดังของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ก็ต้องใช้เงินเพื่อจ้างกลุ่มนักแสดงเพื่อเล่นเป็นแฟนคลับตัวยง ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่จะสามารถบรรลุผลที่ดึงดูดสายตาได้
แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง เพราะว่าไม่ได้ยืนยันกับคนรับให้ดีก่อน จึงทำให้เขาขายหน้า
ในวันนั้น คนที่รับผิดชอบในการรอรับที่สนามบิน ได้รวบรวมการแสดงกลุ่มมากกว่าสองร้อยจากสตูดิโอซิตี้ ที่เพิ่งถ่ายทำสงครามต่อต้านญี่ปุ่นเสร็จไป เพื่อความสะดวก เพราะเป็นหนังยิงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น ดังนั้นการแสดงหลังพวกนี้ล้วนแต่เป็นผู้ชาย และแต่ละคนร่างใหญ่กำยำ หน้าดำสกปรกกันทั้งนั้น
สุดท้ายก็กลุ่มนี้แหละ พอถึงสนามบินก็ตะโกนเรียกว่า:"จงเทียนหยู่ ฉันรักคุณ"สโลแกนประมาณนี้ มันทำให้จงเทียนหยู่ขยะแขยงมาก
ต้องรู้ว่า คนที่สามารถหาหญิงสาวหลายร้อยคนในช่วงเวลาสั้นๆ นั้นหายากมาก แม้แต่ในเย่นจิง
หัวหน้ากลุ่มของกลุ่มนักแสดง ก็ไม่มีทรัพยากรมากมายขนาดนี้อยู่ในมือ
เพราะว่าปกติแล้วหัวหน้ากลุ่มก็แค่รับนักแสดงกลุ่มประมาณร้อยคนเอง ซึ่งในนี้ไม่ได้มีแค่หญิงสาวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้ชาย คนแก่และเด็กทุกประเภท
พูดให้น่าเกลียดกว่านี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นแม่ในไนต์คลับ ก็มีผู้หญิงไม่มากนักที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ
เมื่อผู้ช่วยสาวคิดว่าเธอหมดหวังแล้ว หมดวิธีแล้ว เพื่อนร่วมชั้นเก่าในจินหลิง ก็แนะนำนามบัตรวีแชทคนหนึ่งให้เธอ แล้วส่งข้อความเสียงว่า"เหมิงเหมิง คนที่ฉันแนะนำให้เธอ เธอรีบแอดไปนะ หล่อนชื่อเซียวเวยเวย คือผู้จัดการทั่วไปของบริษัทโมเดลลิ่งซ่างเหม่ยแห่งจินหลิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...