สิ่งที่คามมิตกังวลก็คือ เมื่อฐานของเขาถูกอีกฝ้ายปิดล้อมไว้แล้ว งั้นเขาคงจะส่งซูโสว่เต้าออกไปได้ยากแล้ว
และเขาก็รู้ดีอีกว่า สำหรับเย่เฉินแล้ว ซูโสว่เต้ามีความสำคัญมาก และเย่เฉินจะพาเขากลับมาที่จีนในอีกไม่กี่วันนี้ แม้ว่าคามมิตจะไม่รู้ว่าเย่เฉินให้เขากลับมาทำไม แต่คามมิตสามารถรู้สึกได้ว่า เย่เฉินให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก
เมื่อได้ยินความกังวลของคามมิต เย่เฉินก็พูดว่า:"คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก ตอนนี้พวกเขาจะปิดล้อมคุณไว้ ถ้าตอนนี้คุณจะส่งซูโสว่เต้าออกไป มันก็ไม่ค่อยสมจริง งั้นทำกลยุทธ์การป้องกันของคุณให้ดีก่อนดีกว่า ถ้าตอนนั้นไม่มีโอกาสที่ดีจริงๆ ฉันจะหาทางไปที่นั่นด้วยตัวเอง และนำซูโสว่เต้ากลับมา"
ครั้งนี้ตระกูลเย่จะไหว้บรรพบุรุษในช่วงเทศกาลเช็งเม้ง และเย่เฉินมีวัตถุประสงค์สองประการ
อย่างแรก จะต้องไหว้พ่อแม่ของตัวเองดีๆ ในวันที่สำคัญมากๆของตระกูลเย่อยู่แล้ว
อย่างที่สองคือ การให้ซูโสว่เต้าคุกเข่าลงที่หลุมศพของพ่อแม่ เพื่อสำนึกผิดต่อพ่อแม่ของเขา ที่ได้ก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ในจินนั้น
ดังนั้นในวันเช็งเม้ง ซูโสว่เต้าจะต้องปรากฏที่ภูเขาเย่หลิงซาน
เมื่อคามมิตได้ยินแบบนี้ เขาก็รีบพูดขึ้นว่า:"ศิษย์น้อง ที่ฉันอยู่ตอนนี้ในอันตรายมาก นายอย่าไปเสี่ยงเพื่อไอ้แซ่ซูนี้เด็ดขาด งั้นเอาแบบนี้ เดี๋ยวฉันจะจัดโคตรคนทีมมหากาฬ และหาสักคืนที่ฟ้ามืด แล้วส่งเขาออกไป!"
"ไม่ได้"เย่เฉินตอบอย่างหนักแน่น:"แม้ว่าฉันจะมีความแค้นกับคนคนนี้ แต่คนๆ นี้ไม่สามารถตายได้ในตอนนี้"
เย่เฉินสัญญาว่าจะไว้ชีวิตของซูโสว่เต้า และสัญญากับซูจือหยูว่า หลังจากที่เธอเป็นเจ้าบ้านตระกูลซูแล้ว ก็จะคืนซูโสว่เต้ากลับไป
ดังนั้นเขาจะต้องไม่ให้ซูโสว่เต้าตายในซีเรีย ถ้าเป็นแบบนั้น ก็เท่ากับว่าเขาผิดสัญญา
ดังนั้นเขาจึงพูดกับคามมิตว่า:"เรื่องของซูโสว่เต้า คุณไม่ต้องกังวลหรอก ตอนนี้ปกป้องฐานของคุณอย่างเต็มที่ ถ้าศัตรูไม่ถอยภายในสิ้นเดือนมีนาคม ฉันก็จะไปที่นั่นเอง"
เมื่อคามมิตได้ยินแบบนี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากตกลงและพูดว่า:"งั้นถ้าทางนี้เกิดอะไรขึ้น ฉันจะรายงานให้นายทราบโดยเร็วที่สุด!"
ดังนั้น คราวนี้ หลังจากถล่มตระกูลเย่แล้ว เขาจะกลายเป็นพระเจ้าในสายตาของทั้งตระกูลในเย่นจิง! เขาต้องการให้ทุกตระกูลใหญ่หรือเล็กในเย่นจิง กราบต่อหน้าเขา
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่เขาจะสามารถกู้หน้าที่หายไปทั้งหมดหลายเท่าแทนพ่อที่ตายไปแล้วของเขา
และตระกูลเย่ที่อยู่ในเย่นจิง ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของว่านพั่วจวินกับสำนักว่านหลงเลย
ความตั้งใจทั้งหมดของเย่โจงฉวนในช่วงนี้ ทุ่มอยู่กับพิธีไหว้บรรพบุรุษที่จะมาถึง
พิธีไหว้บรรพบุรุษนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเย่โจงฉวน
ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เป็นพิธีไหว้บรรพบุรุษทุกๆ 12 ปี แต่ยังเป็นพิธีไหว้บรรพบุรุษครั้งแรก หลังจากที่ย้ายสุสานบรรพบุรุษของตระกูลเย่ ไปที่ภูเขาเย่หลิงซาน ที่สำคัญกว่านั้นเย่เฟิงหลานชายคนโตของเขา ก็คือลูกชายของเย่ฉางโคง ลุงใหญ่ของเย่เฉิน หลังจากเทศกาลเช็งเม้ง ก็จะหมั้นกับเจ้าหญิงสาวของราชวงศ์ยุโรปเหนือ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...