ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3189
พูดถึงตรงนี้ โอลิเวียก็หัวเราะเบาๆว่า“นับจากวันนี้เป็นต้นไป ไม่อนุญาตให้เธอกลับยุโรปเหนือแม้แต่ก้าวเดียว และไม่อนุญาตให้แม่ของเธอออกจากยุโรปเหนือด้วย จนกว่าพวกเธอคนใดคนหนึ่งจะตาย！ถ้าเธอกล้ากลับมา พวกเธอสองแม่ลูกก็จะอยู่อย่างไม่สงบสุข！”
เฮเลน่าแทบจะเข่าทรุด！
จนตอนนี้เธอพึ่งเข้าใจว่า ที่แท้ราชวงศ์ให้เธอเดินทางมาร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษของตระกูลเย่ที่หัวเซี่ย ก็เพื่อการณ์นี้！
“ถ้าเป็นแบบนี้ ก่อนหน้านี้นี่โอลิเวียคงเริ่มคิดวางแผนมานานแล้ว！”
“แยกฉันออกจากแม่ แล้วค่อยใช้แม่มาเป็นเครื่องมือข่มขู่ฉัน โอลิเวีย เธอมันเป็นปีศาจร้าย！”
เธอที่รู้สึกโกรธมาก จึงโพล่งตะคอกออกไป“โอลิเวีย เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ！ถ้าเธอไม่ส่งแม่ฉันมาที่หัวเซี่ย ฉันจะไม่แต่งงานกับเย่เฟิงเด็ดขาด”
โอลิเวียพูดอย่างเย้ยหยันว่า“เรื่องของเธอสิ ถึงยังไงตอนนี้แม่ของเธอก็ถูกฉันคอยจับตาดูแล้ว เธอไม่มีโอกาสออกจากวังได้แม้แต่ก้าวเดียว ถ้าเธอไม่ทำตามสัญญาแต่งงานกับเย่เฟิง แม่ของเธอก็จะหายไปจากโลกนี้ ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปไหน กระทั่งไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นหรือตาย！”
พูดถึงตรงนี้ โอลิเวียก็หัวเราะฮ่าๆ“ดังนั้น เธอคิดว่าตกลงฉันจะฆ่าเธอดี หรือฆ่าเธอเลยดี？”
ชั่วพริบตาเดียวสมองของเฮเลน่าถึงกับมึนงง เธอรู้สึกแค่ว่าหัวใจของเธอเต้นรัวเร็วจนเกินกว่าหัวใจจะรับไหว
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าอาการของเธอ จะเป็นหนักกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เธอทำได้แค่พูดอย่างสั่นเคลือว่า“โอลิเวีย ถ้าโรคหัวใจของฉันกำเริบแล้วตายอยู่ในหัวเซี่ย เธอจะปล่อยแม่ของฉันไปไหม？”
วินาทีนี้ เฮเลน่ารู้สึกสิ้นหวัง
เธอรู้สึกแค่ว่าหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ และมันก็เริ่มไม่เป็นจังหวะ ความกดดันอันมหาศาลพุ่งตรงไปยังสมองและหน้าอกของเธอ ทำให้เธอรู้สึกเวียนศีรษะมากขึ้นเรื่อยๆ และหายใจลำบากมากยิ่งขึ้น
ต่อมา เธอก็รู้สึกว่าดวงตามืดมน เธอล้มลงกับพื้น และหมดสติไปในที่สุด
ในเวลานี้เอง เย่เฟิงที่สวมชุดสูทสีดำ กำลังก้าวมาที่หน้าห้องของเฮเลน่า
เขากดกริ่ง รออย่างใจเย็นอยู่ครู่หนึ่ง แต่พบว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น เขาจึงเคาะห้อง แล้วกล่าวว่า“ที่รักครับ ผมคือเย่เฟิงนะ ผมมารับคุณแล้ว คุณเตรียมตัวเสร็จรึยังครับ？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...