ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3194
เมื่อเย่เฟิงได้ยินอย่างนั้น จึงถึงกับตกใจ แล้วโพล่งออกไปว่า“คุณปู่ครับ จะให้ผมส่งเธอกลับหรอครับ？ผมยังต้องร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษอีกนะครับ！”
เย่โจงฉวนจึงโพล่งออกไปว่า“เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถ้าตระกูลเย่ของเรายังจะให้หมอส่งเฮเลน่ากลับไป จะต้องถูกคนอื่นวิจารณ์อย่างหนักแน่ แกเป็นหลานคนโตของตระกูลเย่ และเป็นคู่หมั้นของเธอด้วย แกสามารถใช้สิทธิ์ในการเป็นผู้แทนของตระกูลเย่！”
“นอกจากนี้ แกยังสามารถไปถึงยุโรปเหนือได้ภายในสี่ชั่วโมง ด้วยเครื่องบินคองคอร์ด แกส่งมอบเธอให้ราชวงศ์ยุโรปเหนือแล้วรีบบินกลับมาทันที คืนนี้หรืออย่างช้าสุดเช้าตรู่ก็กลับมาถึงแล้ว ไม่เสียเวลาแกร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษหรอก”
พูดถึงตรงนี้ เย่โจงฉวนก็กำชับว่า“เฮเลน่าเป็นคู่หมั้นของแก ถ้าแกไม่ไปส่งเธอกลับ ราชวงศ์ยุโรปเหรือก็จะต้องหาเรื่องเราแน่ ถ้าเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไปก็จะมีผลกระทบต่อชื่อเสียงของแก！แกอายุยังน้อย จะแบกรับคำตราหน้าแบบนี้ไม่ได้！”
เย่ฉางโคงที่อยู่ข้างๆจึงรีบกล่าวว่า“จริงด้วยเสี่ยวเฟิง！เรื่องนี้แกต้องเป็นคนออกหน้าเอง！ถ้าไม่เป็นแบบนั้น จากนี้ไปแกก็ต้องถูกตีหน้าก่นด่าสาปแช่ง！”
เย่เฟิงอดที่สบถไม่ได้ว่า“แม่งเอ้ยซวยจริงๆ！”
พูดจบ ถึงพึ่งรู้ตัวว่าตนเองพูดผิดไป จึงรีบกล่าวว่า“ขอโทษครับคุณปู่ ขอโทษครับคุณพ่อ เมื่อกี้ผมใจร้อนไปหน่อย อย่าถือสาเลยนะครับ”
เย่โจงฉวนโบกมือไปมา แล้วพูดว่า“ไม่เป็นไร แกรีบพาเฮเลน่าไปที่สนามบิน ระหว่างทางก็เรียกเธอด้วย อย่าทำให้เธอตื่นเต้นนะ จะต้องให้เธอมีชีวิตกลับไปถึงยุโรปเหนือ เข้าใจไหม？”
“เข้าใจแล้วครับ……”เย่เฟิงรีบพยักหน้า
ตอนนี้ ผู้อำนวยการจ้าวรีบกลับไปห้องไอซียู
เย่โจงฉวนมองไปที่เย่เฟิง แล้วโพล่งออกมาว่า“เสี่ยวเฟง แกเข้าไปกับฉันด้วย ไปปลอบเฮเลน่า！”
เย่เฟิงทำได้แค่พยักหน้า แล้วเข้าไปห้องไอซียูกับคุณท่าน
พอเข้ามาในห้องไอซียู ผู้อำนวยการจ้าวก็พูดกับหมอทุกคนว่า“ทุกท่านครับรีบเตรียมยาช่วยชีวิต เครื่องมือรวมถึงเครื่องทำออกซิเจนและถังออกซิเจนด้วย อีกสิบห้านาทีเราจะมุ่งหน้าไปที่สนามบิน หลังจากก็บินตรงไปยังยุโรปเหนือ！”
เมื่อเรื่องนี้ขึ้นสู่ระดับการเมือง เรื่องนี้ก็จะไม่สามารถแก้ไขได้ง่ายๆ！
เย่โจงฉวนรู้สึกหนักใจ
แต่ว่า เมื่อเห็นอาการของเฮเลน่าในตอนนี้ กลัวว่าเธอจะไม่สามารถอยู่ต่อจนกลับไปถึงยุโรปเหนือ
ในตอนที่เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เฮเลน่าก็พูดอย่างอ่อนแรงว่า“คุณ……คุณเอามือถือถ่ายคลิปให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ……ฉันจะ……ฉันจะอธิบายในคลิป ถึงสาเหตุการตายของฉันว่าเป็นโรคหัวใจกำเนิด ไม่เกี่ยวอะไร……กับตระกูลเย่ของพวกคุณ แบบนี้พวกคุณจะได้ไม่ต้อง……ไม่ต้องรีบ……ส่งฉันไปที่สนามบิน……”
เย่เฟิงที่กลัวว่าท้ายที่สุดจะต้องตกเป็นจำเลยของสังคมก็รู้สึกดีใจ แต่ปากกลับพูดว่า“โธ่เฮเลน่า เราไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ แค่อยากให้เธอกลับไปประเทศที่ตัวเองรัก ไม่อยากให้เธอเสียใจทีหลังแค่นั้นเอง”
ถึงแม้ปากของเย่เฟิงจะพูดแบบนั้น แต่มือกลับล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เอามือถือออกมา แล้วเปิดกล้อง จากนั้นก็พูดกับเฮเลน่าว่า“แต่ความคิดของคุณก็เข้าท่าเหมือนกัน เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดของสาธารณชน รบกวนคุณอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับทุกคนหน่อยนะครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...