ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3239
“หลังจากที่คุณมีอำนาจที่จะสามารถพูดกับโอมาน ราโมวิชแล้ว คุณสามารถขอให้โอมาน ราโมวิชเจรจากับราชวงศ์ และใช้เงินแลกเปลี่ยนแม่ของคุณออกมา!”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างก็จะได้รับการแก้ไข และคุณก็จะสามารถหลุดพ้นจากการควบคุมของราชวงศ์ได้อย่างสมบูรณ์........”
เมื่อเฮเลน่าฟังถึงตรงนี้ เธอรู้สึกว่าชีวิตพังทลายแล้ว
ความจริงเธอรู้ดีว่าตอนนี้การแต่งงานกับโอมาน ราโมวิชน่าจะเป็นทางออกที่ดีสุด
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอมองไปที่เย่เฉิน ยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “ตั้งแต่พ่อของฉันเสียชีวิต และตั้งแต่ฉันถูกลิดรอนสิทธิในการสืบบัลลังก์ ฉันสูญเสียที่พึ่งพาทุกอย่างในราชวงศ์ไปแล้ว”
“สมาชิกของราชวงศ์ที่ไม่มีที่พึ่งพา และอยู่ในราชวงศ์ จะถูกลดเป็นเพียงชิปต่อรองที่ราชวงศ์สามารถใช้แลกเปลี่ยนผลประโยชน์ได้ทุกที่ทุกเวลา......”
“ดังนั้น สำหรับฉันแล้ว หากต้องการแก้ไขสถานการณ์นี้อย่างแท้จริงจากการไร้ที่พึ่งพา และถูกผู้อื่นรังแกโดยไม่สามารถต่อต้านได้ จำเป็นต้องหาคนทรงพลังที่สามารถเป็นที่พึ่งพาได้ก่อน......”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นเฮเลน่าก็หยุดพูด
เธอไม่สามารถพูดส่วนที่เหลือต่อหน้าเย่เฉินและคนตระกูลเย่
เพราะเดิมตระกูลเย่เป็นที่พึ่งพาดีที่สุด แต่ตอนนี้ตระกูลเย่กำลังตกอยู่ในอันตราย เกรงว่าอาจจะไม่สามารถปกป้องได้แม้แต่ตนเอง
ดังนั้น หากเธอต้องการเปลี่ยนชะตากรรม ทางเดียวคือหาที่พึ่งพาใหม่
และมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถพาแม่ออกมาจากมือของโอลิเวียได้
จากนั้น เธอโค้งคำนับเย่เฉินอย่างสุดซึ้ง
เธอหันไปมองหญิงสาวชาวหัวเซี่ยทันทีและกล่าวว่า “ฉันจะไปกับพวกเธอ!”
เย่เฉินนิ่งเงียบ แต่เมื่อเขาเห็นน้ำตาของเฮเลน่าน้ำตาไหลขณะที่หันกลับ ทันใดนั้นเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้และกล่าวว่า “หยุด”
เฮเลน่าที่หันหลังให้เย่เฉิน เธอหยุดลงและจากนั้นเธอปาดน้ำตา หันไปมองเย่เฉิน และถามด้วยความนอบน้อมว่า “คุณเย่ คุณยังมีคำพูดอะไรจะสั่งอีก?”
เย่เฉินยิ้มบาง ๆ และถามเธอว่า “เฮเลน่า แทนที่จะไปเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและแต่งงานกับคนที่อายุมากกว่าพ่อของคุณ ทำไมคุณไม่ลองกลับไปยุโรปเหนือและแย่งบัลลังก์ที่เป็นของคุณแต่แรกกลับคืนมาล่ะ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...