ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3352

เมื่อเห็นว่าเย่เฉินไม่ให้ความสนใจต่อการร้องขอความเมตตาของตน จอร์จก็รีบพูดอีกว่า “คุณเย่ครับ ลูกชายของผมทำผิด ผมที่เป็นพ่อจะต้องพยายามหาวิธีชดเชยให้แน่นอนครับ ผมจะพยายามจัดการปัญหาทั้งหมด ได้โปรดขอให้คุณอย่าโมโหเลยนะครับ！”

เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “ในเมื่อนายมีท่าทีอย่างนี้ งั้นฉันก็ไม่พูดมากกับนายแล้ว ลูกชายของนายกล้าที่จะโกงฉัน แล้วยังคิดจะโกงฉันถึงสามพันล้านยูโร บวกกับเครื่องบินคองคอร์ดอีกหนึ่งลำ ฉันเย่เฉินคนนี้โตมาขนาดนี้ ยังไม่เคยเจอคนที่ร้ายขนาดนี้มาก่อน เรื่องนี้ นายคิดจะจัดการยังไง?”

จอร์จเหงื่อผุดเต็มหน้าขึ้นมาทันที

เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าลูกชายของตัวเองจะใจกล้ามากขนาดนี้

สามพันล้านยูโร เครื่องบินคองคอร์ดหนึ่งลำ….นี่แม่งไม่ใช่การพนันแล้ว นี่มันเป็นการกินเลือดกินเนื้อแล้ว！

ยังไม่ทันรอให้เขาคิดให้ดีว่าจะให้คำตอบที่น่าพอใจอะไรกับเย่เฉิน เย่เฉินก็สะบัดใบค้างหนี้สองพันล้านในมือ พูดว่า “แล้วยังมีใบค้างหนี้ใบนี้ที่ลูกชายนายเขียนด้วยตัวเอง ติดหนี้ฉันสองพันล้านยูโร หนี้ก้อนนี้ นายคิดจะจัดการยังไง?”

จอร์จรีบเช็ดเหงื่อที่เต็มหน้าผาก จำนวนมากมายขนาดนี้ แล้วอีกฝ่ายยังเป็นคนของตระกูลเย่ เขารู้ได้ในทันที ว่าถ้าหากเรื่องนี้จัดการได้ไม่ดี ลูกชายคงจะต้องติดคุกจนตายแน่！

อีกอย่าง พรุ่งนี้ยังเป็นวันแต่งงานของเขากับโอลิเวียอีกด้วย ถ้าหากว่าวิลเลียมติดคุก ก็จะไม่เหลืออะไรสักอย่าง

ดังนั้น ตอนนี้ทุกอย่างต้องทำเพื่อผลสุดท้าย ฉะนั้น จอร์จจึงกัดฟันพูดว่า “คุณเย่ครับ…หนี้สองพันล้านยูโรนี้ ผม…ผมคืนแทนลูกชายผมเองครับ！ได้โปรดขอให้คุณเมตตากรุณาด้วยครับ！”

ครั้งนี้จอร์จถึงกับกระอักเลือดแล้ว！

สองพันล้านยูโร ถือเป็น 20% ของทรัพย์สินทั้งหมดในครอบครัว เอาออกมาให้เย่เฉินทีเดียวมากขนาดนี้ ถือเป็นการขาดทุกอย่างหนักมาก

แต่สถานการณ์ในตอนนี้ ไม่สามารถปล่อยให้จอร์จลังเลได้แล้ว

“ถ้าหากว่าเย่เฉินแฉเรื่องนี้ออกไปจริงๆ แล้วยังมอบหมายเรื่องนี้ให้กับทางกฎหมายมาจัดการ อย่างนั้นทางกฎหมายจะต้องทำการสอบสวนวิลเลียมก่อนเป็นอันดับแรกแน่นอน！”

“ส่วนไอ้คนโง่วิลเลียมที่มีดีเพียงแค่ภายนอกอย่างนี้ ถึงตอนนั้นจะต้องแฉฉันออกมาอย่างรวดเร็วแน่นอน….”

“ถ้าให้คนอื่นรู้ว่า ราชินีในอนาคตของยุโรปเหนือได้ทำการโกงเงินผู้อื่นเป็นจำนวนมหาศาล งั้นฉันจะต้องหมดโอกาสในการสืบทอดบัลลังก์แน่นอน….”

โอลิเวียที่ใจเต็นแรงระรัวอย่างหนัก รีบมายังข้างกายริชาร์ดผู้เป็นพ่อ ร้องไห้พูดเสียงเบาข้างหูของเขาว่า “พ่อคะ….เรื่องนี้ไม่ว่ายังไงก็ห้ามให้มันแพร่ออกไปจากห้องนี้เด็ดขาดนะคะ เพราะว่าเรื่องนี้เป็นหนูกับวิลเลียมวางแผนด้วยกัน ถ้าหากเขาถูกจับจะต้องแฉหนูออกมาด้วยแน่นอน ถ้าอย่างนั้นหนูก็คงจะจบเห่แน่นอนแล้ว….”

ริชาร์ดได้ยินคำพูดนี้ รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที แทบจะเป็นลมล้มพับอยู่กับที่