อันที่จริง ยาอายุวัฒนะหนึ่งในสี่นั้นยังห่างไกลจากผลอันยิ่งใหญ่ดังกล่าว แต่ช่วงนี้แม่ของเฮเลน่าใช้ชีวิตยากลำบากมากจริงๆ ดังนั้นทั้งตัวจึงดูเหมือนเข้าสู่ความชราอย่างรวดเร็ว คนที่อายุสี่สิบปีไม่ถึงห้าสืบปี ดูเหมือนจะอายุให้หกสิบปีแล้ว
และยาอายุวัฒนะหนึ่งในสี่นี้ สร้างสภาพของเธอหลังจากกลับมาสู่สภาวะที่อายุจริงของเธอ และอายุน้อยกว่าสองสามปีจากปกติ ดังนั้นดูเหมือนว่าเธอจะอ่อนกว่าวัยโดยตรงถึงสิบปี
แม้ว่าแม่ของเฮเลน่าจะไม่ได้ส่องกระจก แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในร่างกายของเธอทันที และเธอก็พูดด้วยความยินดีว่า:"นี้…...ยานี้วิเศษมากจริงๆ......ฉันรู้สึกว่าร่างกายของฉันไม่เพียงแต่ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ แต่ยิ่งกว่านั้นยังดีกว่าเมื่อสองสามปีที่แล้วอีก……"
เฮเลนาก็เห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของแม่ด้วยตาของเธอเอง เธอน้ำตาซึม ร้องไห้และพูดว่า:"แม่…...หลายปีมานี้แม่ลำบากมามากแล้ว…..."
แม่ของเฮเลน่าหัวเราะเบาๆและพูดว่า:"ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว ตอนนี้ก็ต้นร้ายปลายดีแล้วไม่ใช่หรือ?"
เฮเลน่าหันหลังหยิบกระจกที่งดงามมาก จากโต๊ะที่มีอายุนับร้อยปี วิ่งกลับมาและถือไว้ตรงหน้าแม่ แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า:"แม่ ดูสิ! แม่ไม่เพียงฟื้นร่างกาย แต่หน้าตายังดูอายุน้อยกว่ามาก!"
แม่ของเฮเลน่ามองตัวเองในกระจกอย่างไม่เชื่อสายตา จากนั้นก็น้ำตาไหวอย่างควบคุมไม่ได้
ตั้งแต่สามีเสียชีวิต เธอก็เป็นห่วงสุขภาพลูกสาวทุกวัน และต้องเผชิญการกีดกันจากราชวงศ์ทุกรูปแบบ เธอตกอยู่ภายใต้แรงกดดันทางจิตใจอย่างแรง จึงไม่มีจิตใจไปแต่งตัว หรือดูแลสภาพผิวตัวเองเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ดังนั้นเธอจึงแก่ขึ้นในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแทบทุกวัน
ในช่วงสองปีที่ผ่านมา เธอไม่กล้าแม้แต่จะส่องกระจก เพราะทุกวันเธอจะรู้สึกว่าตัวเองแก่ขึ้นเล็กน้อยในกระจก และเธอก็มีใบหน้าที่เป็นยายแก่แล้ว
แต่เธอไม่นึกเลยว่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ทั้งตัวเธอจะดูย้อนกลับไปในวัยสี่สิบต้นๆ ผม ผิว และออร่าของเธอดีขึ้นมาก ราวกับนั่งอยู่ในเครื่องย้อนเวลา ย้อนกลับไปในสองสามปีอย่างรวดเร็ว!
สำหรับผู้หญิง รูปลักษณ์และออร่ามีความสำคัญมากจริงๆ ดังนั้น เธอจึงมองไปที่เย่เฉินโดยไม่รู้ตัว คุกเข่าลงบนพื้นโดยไม่ตั้งใจ และพูดอย่างซาบซึ้ง:"คุณเย่ ขอบคุณที่ให้ชีวิตใหม่แก่ฉัน......! ขอบคุณค่ะ!"
เย่เฉินพูดนิ่งๆ:"คุณพูดมากเกินไปแล้วครับ เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ไม่ได้กินจริงมากนัก"
สำหรับคนอย่างเธอที่ไม่เข้าใจ ยาเหล่านี้ดูเหมือนจะคล้ายกัน
ดังนั้นเธอจึงถือว่ายาเหล่านี้เป็นยาอายุวัฒนะโดยตรง
เมื่อเห็นว่าเย่เฉินมียาอายุวัฒนะมากมาย เธอรู้สึกตื่นเต้นโดยธรรมชาติ และหากทำได้ เธอแทบอยากจะคว้ายาในมือของเย่เฉินมากินทันที
แต่เธอก็รู้ด้วยว่า เธอไม่มีความแข็งแกร่งแบบนี้ แม้ว่าจะนับทั้งราชวงศ์ มันไม่มีค่าพอที่จะพูดถึงต่อหน้าเย่เฉินเลย
ดังนั้น จะได้รับ ยาอายุวัฒนะนี้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเย่เฉิน
เมื่อคิดแบบนี้ เธอไม่สนใจว่าจะใช้ถ้อยคำที่ไพเราะ และพูดอย่างตรงไปตรงมาและให้เกียรติ:"คุณเย่ โปรดวางใจเถอะ ฉันจะทุ่มสุดตัวช่วยให้เฮเลน่ามีอำนาจแน่นอน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...