เมื่อได้ยินคำพูดของเว่ยเลี่ยง หงห้าก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ถ้าวันหนึ่งสามารถพิชิตโรคมะเร็งได้ มันจะเป็นข่าวที่ประเสริฐที่สุดของมวลมนุษยชาติอย่างแน่นอน!”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ หงห้ากล่าวด้วยใบหน้าเศร้า ๆ “เฮ้อ.....ปีนั้นแม่ของผมเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ผมพาเธอไปหาหมอรักษาไปทุกทิศ แต่เธอยังคงอยู่ได้ไม่ถึงเวลาสองปี และความทุกข์ทรมานช่วงเวลาหกเดือนที่เหลือของเธอนั้น ทุกข์ทรมานกว่าความทุกข์ทั้งชีวิตของเธอเสียอกี ถ้าเป็นตอนนี้ ไม่แน่เธออาจจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายปี......”
เว่ยเลี่ยงพยักหน้าและกล่าวว่า “ถูกต้อง การพัฒนาทางการแพทย์นั้นเร็วมาก และมีวิธีการรักษามากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ผู้ป่วยมีตัวเลือกในการรักษามากขึ้นเรื่อย ๆ”
อย่างไรก็ตาม เว่ยเลี่ยงได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนา และกล่าวว่า “เพียงแต่ราคาของเทคโนโลยีการรักษาที่ทันสมัยทั่วไปนั้นแพงมาก เช่น โปรแกรมเซลล์บำบัดล่าสุด ค่ารักษาหนึ่งครั้งประมาณสองแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ และใช่ว่าจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ และการบริโภคยาในด้านเนื้องอกวิทยาเพียงอย่างเดียวของทั่วโลก มีมูลค่ามากกว่าสอนแสนล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี และนี่เป็นเพียงยาเท่านั้น ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายในการผ่าตัด รังสีบำบัด การรักษาแบบประคับประคองและวิธีการรักษาอื่น ๆ”
หงห้าถอนหายใจ “เฮ้อ ในโลกนี้ คนธรรมดาทำงานอย่างหนักเพื่อหารายได้เพียงเล็กน้อยไปตลอดชีวิต และเมื่อพวกเขาป่วยหนัก พวกเขาจะต้องใช้เงินทั้งหมดที่มีอยู่เพื่อรักษาตนเอง”
เฉินจื๋อข่ายกล่าวอย่างจริงจังว่า “หงห้า คุณพูดแบบนี้ไม่ได้ การเสียเงินเพื่อรักษาโรคคือการใช้เงินแลกเปลี่ยนชีวิต ตามคำกล่าวที่ว่า เงินนั้นเป็นสิ่งมีค่า แต่ชีวิตนั้นมีค่ากว่า!”
เย่เฉินขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร
หลังจากได้ยินสิ่งที่เว่ยเลี่ยงกล่าวเมื่อสักครู่ ทำให้เขามีแรงบันดาลใจ
ความจริง ดูเหมือนว่ากฎมากมายจะเข้างวด แต่ขอเพียงแค่มีน้ำหนักเพียงพอ กฎนั้นก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้
หากสามารถพัฒนายาพิเศษที่สามารถรักษาโรคมะเร็งได้อย่างมีประสิทธิภาพ เกรงว่าทุกประเทศคงไม่ลังเลที่จะนำยานั้นเข้าสู่ตลาดในประเทศตนเอง
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะเป็นยา《ตำราเก้าเสวียนเทียน》แต่ก็ยังไม่สามารถรักษาโรคมะเร็งได้อย่างแท้จริง
นั่นหมายความว่า หากต้องการรักษาโรคมะเร็ง อย่างน้อยก็ต้องใช้ยาระดับเดียวกับยาช่วยหัวใจ
อาศัยยาสมุนไพรจีนธรรมดาทั่วไป แล้วสามารถรักษามะเร็งได้อย่างสมบูรณ์ นั้นมันเป็นความฝันของคนโง่เขลา
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายเล็กน้อย
การผลิตยานั้นเพื่อต้องการแสวงหาผลกำไร แต่ก็เพื่อประโยชน์ของสังคมด้วย
หากอนาคตมีวิธีที่จะนำยาช่วยหัวใจเข้าสู่สายการผลิตทั่วไป และสามารถทำการผลิตเป็นจำนวนมากได้ มันก็จะทำให้คำพูดเมื่อสักครู่ของเว่ยเลี่ยงเป็นความจริงได้
เพียงแต่ แนวคิดนี้ถือเป็นความใฝ่ฝันที่ดีเท่านั้น หากต้องการให้มันกลายเป็นความจริง เกรงว่าคงต้องดูว่าในอนาคตนั้นจะมีโอกาสที่ดีกว่าหรือไม่
อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเย่เฉินนึกขึ้นได้ว่าผลของยาช่วยหัวใจนั้นทรงพลังมาก ขอเพียงแค่คนยังมีลมหายใจ ยานี้ก็จะช่วยให้คนมีชีวิตรอดได้อย่างแน่นอน และอาการเจ็บป่วยส่วนใหญ่นั้นสามารถรักษาให้หายขาดได้
เมื่อเป็นเช่นนั้น ทางที่ดีควรเจือจางส่วนผสมเพื่อทำยาพิเศษที่สามารถควบคุมโรคมะเร็งได้ หากผู้ป่วยโรคมะเร็งกินยานี้เข้าไปแล้ว จะสามารถยับยั้งการพัฒนาของเนื้องอกได้อย่างมีประสิทธิภาพ และการใช้ต่อเนื่องในระยะยาว ไม่เพียงแต่สามารถยับยั้งการพัฒนาของเนื้องอกเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เนื้องอกค่อย ๆ หดตัว ทำให้ผู้ป่วยมีชีวิตยืนยาวได้อย่างมั่นคง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...