ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3484

ชาติตะวันตกที่เชื่อในการแพทย์แผนปัจจุบัน ย่อมมีความสงสัยและการต่อต้านยาแผนตะวันออกแทบทั้งหมด

และบุคคลสำคัญชาวตะวันตกเหล่านี้ ได้รับประโยชน์จากการแพทย์แผนตะวันตกสมัยใหม่ทั้งหมด

แพทย์ของพวกเขาเป็นบุคคลชั้นนำเกือบทั้งหมดในสาขาการแพทย์ตะวันตก และในโลกตะวันตกมียาใหม่ที่สุด ดีที่สุด และแพงที่สุด โดยทั่วไปแล้วจะมอบให้พวกเขาก่อน

เป็นเพราะว่าได้รับประโยชน์มากมายเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงมีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับการแพทย์แผนตะวันตกลึกซึ้งและชัดเจนมาก

จู่ๆ ได้ยินเท็นโนพูดว่า มียาวิเศษตะวันออกชนิดหนึ่ง ที่ใช้เพียงหนึ่งในสี่ของยา ก็สามารถทำให้เธอฟื้นคืนชีพได้ และถึงขึ้นหมอยังบอกว่านางสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างน้อยอีกห้าปี ความคิดแรกของทุกคนคือ มันไร้สาระมาก เหลือเชื่อจริงๆ

แต่ว่า เมื่อเห็นเท็นโนยืนอยู่ต่อหน้าทุกคนอย่างแข็งแรง ทุกคนต่างก็เกิดความสงสัยในใจเล็กน้อย

"หรือว่า…...ยาแผนตะวันออกนี้ มันวิเศษขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?"

เพราะไม่ว่ายังไง ตอนที่เท็นโนแห่งยุโปเหนือป่วยหนัก พวกเขาทั้งหมดได้ทราบอาการเฉพาะโดยละเอียดของเท็นโน ผ่านช่องทางของตนเอง และต่างก็รู้ว่าอาการของเท็นโนนั้น ตามพื้นฐานของการแพทย์ตะวันตกแล้ว มันหมดหนทางที่จะรักษาแล้ว และเป็นไปไม่ได้ที่จะผ่านอุปสรรคนี้ได้

แต่ตอนนี้ เท็นโนกำลังยืนอยู่ที่นี่อย่างแข็งแรง ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุดว่าเธอไม่ได้โกหก

ดยุคฟิลิปถามด้วยความสงสัย:"เท็นโน ผมอยากรู้ว่ายาอายุวัฒนะที่ท่านพูดถึงเมื่อกี้ มันเป็นยารักษาโรคอะไรกันแน่ขอรับ?"

เท็นโนพูดอย่างเคร่งขรึมว่า:"ฟิลิป ยาอายุวัฒนะเป็นยาวิเศษ ในเมื่อเป็นยาวิเศษ แน่นอนว่ามันสามารถรักษาได้ทุกโรค เหมือนกับที่พระคัมภีร์กล่าว น้ำมนต์สามารถชำระล้างความชั่วทั้งหมดได้!"

ดยุคฟิลิปพูดอย่างลำบากใจ:"แต่…... แต่ตรรกะนี้มันไม่ถูกหลักการแพทย์เลยขอรับ…… พวกเราต่างรู้ดีว่า ในการแพทย์แผนปัจจุบัน ยาส่วนใหญ่เป็นยาพิเศษเพื่อรักษาโรคพิเศษ และแน่นอนว่ามียาบางตัวที่สามารถรักษาได้หลายโรค ก็เหมือนแอสไพรินที่เรียกว่ายาทั่วไป แต่ถึงแม้จะเป็นแอสไพริน ก็ไม่สามารถรักษาทุกโรคได้……"

เมื่อพูดถึงนี้ เท็นโนก็พูดด้วยท่าทางกลัวว่า:"ความรู้สึกแบบนั้น มันทำให้รู้สึกหมดหนทางและเจ็บปวดยิ่งกว่าการอยู่ในนรกเสียอีก……"

เมื่อคนรอบข้างได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว

พวกเขาก็เคยคิดว่าอนาคตพวกเขาอาจจะป่วย อาจจะป่วยหนักหรือถึงกับเสียชีวิต

แต่พวกเขาไม่เคยคิดว่า ก่อนตายคนจะประสบความเหงาและความเจ็บปวดเช่นนี้

งั้นจะต้องกลายเป็นคนที่เดียวดายที่สุดในโลกงั้นหรือ?