ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3521

สมิธกัดฟันพูดออกมาว่า “คุณเว่ย คืออย่างนี้ ผมให้ลูกชายทานยาที่คุณให้มา ซึ่งตอนนี้อาการของลูกผมดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นผมจึงอยากสอบถามคุณว่า ถ้าต้องทานทุกวันวันละเม็ด อาการของลูกผมจะดีขึ้นมากแค่ไหน แล้วก็ ยานี้ตกลงแล้วมันรักษาโรคมะเร็งได้หรือเปล่า?”

เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดว่า “อันนี้ผมบอกไม่ได้หรอกครับ เพราะอาการของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ประสิทธิภาพการใช้งานก็จะแตกต่างกัน แต่ว่า ไม่ว่าผู้ป่วยโรคมะเร็งจะอาการหนักมากแค่ไหน ตราบใดที่เริ่มทานยาเกิดใหม่เก้าเสวียน อาการป่วยก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ ต่อให้อาการหนักมากๆ ถ้าทานยาตัวนี้ในระยะยาวก็จะสามารถรักษาได้”

ขณะที่พูด เว่ยเลี่ยงก็เอ่ยเสริมว่า “ผมแนะนำว่าให้คุณสังเกตอาการหลังจากทานยาไปก่อน ดูว่าหลังจากที่ทานยาเกิดใหม่เก้าเสวียนหมดกระปุกแล้ว อาการดีขึ้นมากแค่ไหน”

สมิธกำลังจะเอ่ยถามเว่ยเลี่ยงว่าขอยาเกิดใหม่เก้าเสวียนอีกกระปุกได้ไหม แต่ในตอนนี้เองเว่ยเลี่ยงก็จงใจเอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ต้องขอตัวก่อนนะครับคุณสมิธ ผมยังมีธุระอย่างอื่น เดี๋ยวเอาไว้ค่อยคุยกันนะครับ”

พูดจบ เขาก็ตัดสายทันที

หลังจากเว่ยเลี่ยงวางสายเสร็จ ก็ต่อสายหาเย่เฉินเป็นอันดับแรก

และในเวลานี้ เย่เฉินอยู่ที่เลบานอนกำลังเตรียมเดินทางกลับประเทศ

เมื่อรับสายของเว่ยเลี่ยง เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า “เว่ยเลี่ยง ทางอเมริการาบรื่นดีไหม?”

เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดขึ้นมาว่า “อาจารย์เย่ ทางนี้ไม่ค่อยราบรื่นตั้งแต่เริ่มเลยครับ ผู้ดูแลFDAดูท่าจะคัดค้านการแพทย์แบบดั้งเดิมของเรามาก แถมท่าทียังดูหยิ่งยโสด้วย”

พูดมาถึงตรงนี้ เว่ยเลี่ยงก็นำรายละเอียดที่ตัวเองกับสมิธเจอกันมาเล่าให้เย่เฉินฟังทั้งหมด รวมไปถึงเรื่องที่สมิธโทรมาหาด้วย

หลังจากที่เย่เฉินฟังจบ ก็ยิ้มเยาะออกมา “ปากบอกไม่เอา แต่ปฏิกิริยาร่างกายกลับตรงกันข้าม ช่างเป็นตัวอย่างที่ดีจริงๆ”

เย่เฉินเอ่ยเสริมขึ้นมาว่า “ฉันคิดว่าที่เขาโทรหานาย คงเป็นเพราะอยากได้ยาเกิดใหม่เก้าเสวียนอีกหลายๆกระปุกแน่”

ซึ่งเย่เฉินคิดไปอีกขั้น ในเมื่อสมิธอะไรนี่เอาแต่เล่นตัวนัก งั้นก็ทำให้เขาได้เห็นความมหัศจรรย์ของยาเกิดใหม่เก้าเสวียนให้มันจบๆ

ในเมื่อตบหน้า ตบบ้องหูทุกวันแล้วยังไม่สะเทือน สู้ฮึดตบให้หน้าบวมจนเละเทะทีเดียวดีกว่า ถึงจะถึงอกถึงใจ

เว่ยเลี่ยงรีบเอ่ยถามว่า “อาจารย์เย่ งั้นถ้าเขามาขอยากับผม ผมต้องตอบเขาว่ายังไง?”

เย่เฉินพูดยิ้มๆว่า “เขาพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าจะไม่ยอมให้ยาของประเทศเราวางขายในตลาดของประเทศพวกเขา? ในเมื่อไม่ยอมให้ขายในตลาด งั้นก็คงเอาให้เขาไม่ได้อยู่แล้ว ที่ให้เขาไปแค่กระปุกเดียวก็ถือเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายของพวกเขาแล้ว เราทำธุรกิจของเราอยู่ดีๆ ในเมื่อครั้งแรกเผลอทำผิดไปโดยไม่ได้ตั้งใจ งั้นครั้งที่สองก็ไม่ควรทำพลาดซ้ำอีกทั้งๆที่รู้”

พูดจบ เย่เฉินก็พูดขึ้นมาอีกว่า “เขาถือศักศรีดิ์มากไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ปล่อยให้เขาเอาหน้าถูพื้น จนเลือดออกอยู่ข้างนั้นแหละ! นายไม่จำเป็นต้องอยู่ที่อเมริกาต่อ ไปสนามบินขึ้นเครื่องกับเมืองจินหลิงตอนนี้ยังได้เลย แต่นายอย่าเพิ่งบอกเขานะ ปล่อยให้เขาตายใจไปก่อน”