“อ้อ เหรอครับ” ประธานเพ๋ยพูดอย่างตกใจ “งั้นดีมากเลยครับ! เพราะงบประมาณจัดนิทรรศการ 50 ล้าน ตามมาตรฐานแล้ว เรียกได้ว่าเป็นอันดับต้นๆ ในประเทศเลย นิทรรศการศิลปะใหญ่แบบนี้ ถ้าอยากจัดสำเร็จ ต้องใช้กำลังแรงกายแรงใจ ตระเตรียมนานสักหน่อยครับ”
“ใช่ค่ะ!” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า แล้วพูดว่า “พูดตรงๆ เลยนะคะ ประธานเพ๋ย อันที่จริงต่อไปปู่ฉันอยากเป็นใบไม้ร่วงคืนสู่ราก ดังนั้นฉันมาจินหลิงครั้งนี้ เพราะต้องการเตรียมการแทนเขาล่วงหน้า ทำความคุ้นชินกับภาพรวมของจินหลิง จากนั้นหาที่อยู่อย่างมั่นคง เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจะได้ย้ายกลับมาอยู่จินหลิงอย่างสบายใจ”
ประธานเพ๋ยถามอย่างสงสัย “คุณจานหมายความว่าจะตั้งรกรากที่จินหลิงเหรอครับ”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าตามคำพูด “ใช่ค่ะ สองวันนี้ฉันเพิ่งซื้อคฤหาสน์หลังหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจัดระเบียบ อาจต้องหา ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยที่น่าเชื่อถือสักคนมาช่วยฉัน ว่ามีปัญหาอะไรทางด้านฮวงจุ้ยหรือเปล่า ชงกับผู้อาวุโสหรือเปล่า”
เมื่อเซียวฉางควนได้ยิน ดวงตาเป็นประกายขึ้นทันที พูดโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล “โอ้คุณจาน คุณจะหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ยเหรอครับ งั้นวันนี้คุณมาหาถูกคนแล้ว!”
เฟ่ยเข่อซินพูดกับประธานเพ๋ยเยอะแยะขนาดนี้ เพราะจะดึงเซียวฉางควนเข้ามา รอให้เขาพูดประโยคนี้!
ดังนั้น เธอสะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจ แสร้งถามอย่างตกใจ “รองประธานเซียว คุณรู้เรื่องฮวยจุ้ยด้วยเหรอคะ”
เซียวฉางควนหัวเราะคิกคัก โบกมือแล้วพูดว่า “ผมไม่รู้หรอกครับ แต่ลูกเขยผมรู้เป็นอย่างดี! เขาเป็นปรมาจารย์ดูฮวงจุ้ยโดยเฉพาะเลยครับ มีลูกค้ามากมายในจินหลิงและทุกที่ในประเทศ อีกทั้งล้วนเป็นลูกค้ารายใหญ่ ร่ำรวยและสูงส่งเหมือนคุณจาน!”
“เหรอคะ” เฟ่ยเข่อซินพูดด้วยสีหน้าตกใจ “ถ้าเป็นแบบนี้ ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ค่ะ!”
ตอนแรกเฟ่ยเข่อซินยกเรื่องนี้ให้เฉินอิ่งซานทำทั้งหมด จะรู้ได้อย่างไรว่าซื้อคฤหาสน์แบบไหน จากนั้นจึงพูดกับเฉินอิ่งซานด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ซานซาน เธอมาแนะนำรองประธานเซียวหน่อยสิ”
เฉินอิ่งซานรีบพูดว่า “รองประธานเซียว คฤหาสน์ที่คุณหนูของเราซื้อ เป็นคฤหาสน์เดี่ยวมือสองค่ะ อยู่นอกเมือง ตกแต่งภายใน แต่ตกแต่งหลายปีแล้ว คุณถามเรื่องนี้ เกี่ยวกับเรื่องฮวงจุ้ยใช่ไหมคะ”
เซียวฉางควนหัวเราะคิกคัก “ไม่เกี่ยวกับฮวงจุ้ยหรอกครับ หลักๆ คือลูกสาวผมทำสตูดิโอออกแบบ ซึ่งเป็นการออกแบบภายใน ผมแค่อยากบอกว่า ถ้าคุณจานอยากตกแต่งคฤหาสน์ สามารถติดต่อลูกสาวผมได้ เธอเป็นมืออาชีพมาก!”
เฟ่ยเข่อซินตาเป็นประกาย พูดอย่างดีใจว่า “งั้นดีมากเลยค่ะ! ฉันอยากโล๊ะการตกแต่งภายในออกทั้งหมด แล้วทำใหม่ ตอนนี้ไม่ต้องลำบากไปหาคนอื่นแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...