ในตอนนี้เวลานี้ ภายในห้องจัดเลี้ยง
ผู้คนในงานกว่าสี่ร้อยคน ไม่เพียงแต่ไม่ส่งเสียงดัง ในทางกลับกันยังเงียบสนิทจนไม่มีเสียงอะไรเลย
ในนี้มีผู้เข้าร่วมที่เข้าร่วมงานประมูลอย่างเป็นทางการสองร้อยท่าน ยังมีผู้ติดตามอีกสองท่าน และผู้สมัครที่เตรียมเข้ามาแทนที่ตลอดเวลาอีกสิบคน
หนึ่งในนี้ คนจำนวนมากล้วนแต่เห็นเงาร่างที่คุ้นเคยของตัวเองแล้ว แต่ว่า เพราะว่าในงานมีข้อเรียกร้องทางวินัยที่เข้มงวด เพราะงั้นแม้ว่าพวกเขาจะเห็นคนที่คุ้นเคยของตัวเอง ก็ทำได้เพียงใช้ส่งสัญญาณด้วยสายตาและพยักหน้าเท่านั้น ในขณะเดียวกันก็คงความเงียบสงัดไว้
มองดูนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ที่แขวนอยู่บนกำแพง ตอนนี้เป็นเวลา 19.40น. ผู้คนต่างก็ค่อนข้างที่จะอดใจรอไม่ไหวแล้ว ยังมีเวลาอีก 20นาที ก่อนที่จะเริ่มการประมูล หลังจาก20นาทีแล้ว จะเปิดฉากการต่อสู้ที่แสนดุเดือดระหว่างเงินต่อเงินอย่างเป็นทางการแล้ว!
และในเวลานี้ ประตูทางเข้างานเปิดออก หญิงงามที่สวมใส่ชุดกี่เห้าซาตินสีขาวท่านหนึ่งเดินก้าวเข้ามาในงานแล้ว
การปรากฏตัวของเธอ ทำให้อดไม่ได้ที่จะเกิดเสียงเซอร์ไพรส์ขึ้นในงาน
ถึงแม้ว่าเป็นเศรษฐีระดับสูงที่มีประสบการณ์และความรู้ที่กว้างขวางเหล่านี้ ก็น้อยมากที่จะมีโอกาสพบเจอสาวงามแห่งตะวันออกที่นาทึ่งเช่นนี้
และผู้หญิงที่มีอุปนิสัยแบบตะวันออกอย่างหาใครเปรียบไม่ได้ท่านนี้ ก็คือประธานกรรมการซ่งซื่อกรุ๊ป ซ่งหวั่นถิง
ซ่งหวั่นถิงที่เดิมทียังคงมีความตื่นเต้นยู่บ้าง หลังจากที่เย่เฉินพูดสั่งสอนไป ในใจรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายเลย
เธอก้าวเดินไปยังห้องจัดเลี้ยงด้วยความมั่นใจ เดินข้ามพรมแดนที่อยู่ระหว่างที่นั่งทางด้านซ้ายและขวา ก้าวขึ้นไปยังเวทีการประมูลแล้ว
สายตาของทุคน ล้วนแต่ไล่ตามเงาร่างของเธอไป ตามเธอเดินขึ้นไปบนเวทีการประมูล
ภายนอกของทางเข้า อดีตควีนกำลังเดินไปมาด้วยความตื่นเต้นอย่างมาก
คนที่ยืนอยู่ข้างกายของเธอ คือเย่โจงฉวนผู้นำตระกูลเย่ และล่ายชิงหวาปรมาจารย์ฮวงจุ้ย
เย่โจงฉวนและล่ายชิงหวาเป็นคนรู้จักเก่ากันอยู่แล้ว พวกเขาสองคนจนกระทั่งมาถึงที่นี่ถึงได้ถือว่าพบหน้ากันแล้ว เดิมทีทั้งสองต่างก็มีคำพูดมากมายที่อยากจะคุยกัน แต่เป็นเพราะว่าอดีตควีนอยู่ข้างกายด้วย เพราะงั้นทั้งสองคนนอกจากทักทายกันแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไรกันมากมาย
ในเวลานี้ อดีตควีนได้ยินซ่งหวั่นถิงเรียกชื่อของตัวเอง รีบยืนนิ่งๆทันที ค่อยๆลูบที่หน้าอกเบาๆ หายใจเข้าลึกๆสามสี่ครั้ง นี่ถึงจะรวบรวมความกล้า เดินก้าวเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง
แม้ว่าอดีตควีนจะมีสถานะทางสังคมในยุโรปเหนือสูง แต่สำหรับเศรษฐีอเมริกาเหนือและตะวันออกกลาง เอเชียแล้ว เธอไม่มีอะไรมากไปกว่าก็แค่เป็นหญิงชราผู้น่าสงสารที่มีฐานะชนชั้นสูงเท่านั้น เพราะงั้นในหน้างานตอนนี้ก็ปรากฏภาพฉากที่น่าสนใจอย่างมากแล้ว แขกVIP เศรษฐีที่มาจากยุโรปเหนือจำนวนมากเห็นอดีตควีนเข้า ล้วนแต่ลุกขึ้นยืนโค้งคำนับเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ แต่คนที่เหลือกลับว่าต่างก็แสดงใบหน้าที่ดูถูก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...