ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3810

แม้ว่าสภาพของอัมพาตครึ่งซีกสูง จะไม่สามารถกลับมาหายขาดได้ในทางการแพทย์ แต่สำหรับยาอายุวัฒนะ กลับกลายเป็นว่าใช้ของดีที่สิ้นเปลืองเกินไป

สถานการณ์เช่นนี้ เซียวฉางควนคุ้นเคยกับมันมาก

ในตอนแรกอาการบาดเจ็บของเขา เกือบจะเหมือนกับต็อดเลยทีเดียว

แต่ก่อนหน้านี้ที่เย่เฉินรักษาเขา ก็ใช้แค่ยาช่วยหัวใจเพียงครึ่งเม็ดเท่านั้น

และระดับของยาช่วยหัวใจนั้น ต่ำกว่ายาอายุวัฒนะอย่างมาก

ดังนั้น ยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดนั้น มันมากเกินพอที่จะรักษาโรคนี้ได้แล้ว

ในเวลานี้ ด้วยความช่วยเหลือจากผู้ติดตามที่แข็งแกร่งซึ่งอยู่เคียงข้างเขา ต็อดได้โทรหาการเงินของตัวเอง และแทบรอไม่ไหวที่จะสั่งให้อีกฝ่ายว่า จ่ายเงินหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์โดยตรงไปยังบัญชีการประมูลที่กำหนดไว้

หลังจากได้รับการชำระเงินแล้ว ซ่งหวั่นถิงก็กล่าวว่า “ฝ่ายการเงินบอกฉันเมื่อกี้นี้ว่าการชำระเงินได้รับการยืนยันแล้ว ต่อไปก็เชิญหมายเลข 027 ขึ้นมาที่เวที และกินยาอายุวัฒนะส่วนที่สองต่อหน้าสาธารณะ!”

ต็อดอดใจรอไม่ไหวมานานแล้ว ส่งสายตาให้คนรอบข้างของเขา อีกฝ่ายก็อุ้มเขาขึ้นจากที่นั่งทันที

อัมพาตครึ่งซีกสูงมาเป็นเวลานานสองปี ทำให้ร่างกายของต็อดผอมลงอย่างมาก และกล้ามเนื้อของเขาก็หดตัวอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากร่างกายสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว และผลที่ตามมาคือไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เป็นเวลานาน ถึงแม้ว่าเขาจะ ได้รับการฝึกฟื้นฟูสมรรถภาพที่ดีที่สุดมาโดยตลอด ก็ไม่สามารถป้องกันสิ่งนี้ไม่ให้เกิดขึ้นได้

ต็อดในปัจจุบัน แม้ว่าเขาจะตัวสูงร้อยแปดสิบเซนติเมตร แต่น้ำหนักไม่ถึงห้าสิบกิโลกรัมเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นผู้ติดตามจึงอุ้มเขาขึ้นไปที่เวทีได้อย่างง่ายดาย

บนเวที ซ่งหวั่นถิงก็ได้ให้คนเตรียมเก้าอี้ไว้ให้ตัวหนึ่ง และเก้าอี้นั้นถูกวางไว้หน้าเวทีที่มีการแสดงยาอายุวัฒนะ เพื่อให้ต็อดได้นั่งทานยาอย่างสะดวก

สำหรับฝ่ายจัดงานที่เย็นชา ถือได้ว่าเป็นการให้การดูแลด้านมนุษยธรรมเป็นพิเศษแก่ต็อดแล้ว

เนื่องจากคนที่เป็นอัมพาตครึ่งซีกสูง ซึ่งเริ่มต้นจากคอ และลงไปจนสุด ไม่มีความสามารถในการรับรู้ทางประสาทใดๆ เลย

อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ต็อดก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาได้ส่งความอบอุ่นที่หายไปนานมายังสมองของเขา

ความรู้สึกเช่นนี้ ก็เหมือนแช่ตัวในบ่อน้ำพุร้อนในฤดูหนาว หรือถูกแสงแดดอุ่นๆ ฉายรังสีทั่วร่างกาย มันรู้สึกสบายมาก

นี่เป็นเพราะว่า ประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะ ได้เริ่มทำการซ่อมแซมไขสันหลังที่เสียหายของต็อดแล้ว ทำให้เขาสามารถซ่อมแซมระบบประสาทที่แตกหักได้ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ยาอายุวัฒนะนำเข้าสู่ร่างกายของเขา

ต็อดเองเป็นอัมพาตมานานสองปีแล้ว และเขารู้ดีว่าความสิ้นหวังทั้งร่างของเขาที่ไม่มีความรู้สึดนั้นมันเป็นอย่างไร มันเหมือนกับหลุมดำโดยไร้ซึ่งการรับรู้ใดๆ ดังนั้น เมื่อจู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเขา เขาก็ตะโกนอย่างตื่นเต้นทันทีว่า “ผมรู้สึกได้แล้ว! ผมรู้สึกได้แล้ว! ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นที่มาจากร่างกายของผมแล้ว!”

เสียงตะโกนอย่างกะทันหันของเขา ทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจอย่างมาก