สามคนนี้ก็คือ เฟ่ยเจี้ยนจง ฮั่วหย่วนเจิง และราชาแห่งการกระจายสินค้าเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์
ในขณะนี้สิ่งที่ในใจของทั้งสามคนที่กำลังคิดอยู่นั้น มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม จะต้องชนะการประมูลยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายให้ได้
ในไม่ช้า ราคาของยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่ ก็พุ่งสูงขึ้น จนทะลุหลักสองหมื่นล้านดอลลาร์
ยิ่งราคาของยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่สูงขึ้นเท่าไหร่ ผู้ประมูลที่อยากจะแข่งขันเพื่อชิงยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนั้น ก็ยิ่งรู้สึกกังวลอยู่ในใจส่วนลึกมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
เพราะพวกเขารู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า หากพวกเขาไม่ฉวยโอกาสคว้าส่วนนี้ไว้ พวกเขาก็จะต้องกลับไปโดยมือเปล่าในคืนนี้อย่างแน่นอน
ราคาของยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนั้น ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางต่ำกว่าหกถึงเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์อย่างแน่นอน
แม้ว่าตามการคำนวณแบบแยกส่วน แต่ละหนึ่งส่วนสีเม็ดก็จะมีค่าต่ำกว่าสองหมื่นล้าน แต่ปัญหาหลักๆ คือ หกหมื่นล้านถึงเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐหลังจากนี้ไป ซึ่งมันเกินความสามารถของคนส่วนใหญ่ที่จะจ่ายไปแล้ว
กฎเกณฑ์ยังห้ามไม่ให้ระดมทุนในการซื้อ ดังนั้นคนที่เงินไม่เพียงพอ ก็ทำได้เพียงต้องถอยหลังและมองหาสิ่งที่มีราคาต่ำกว่า แม้ว่าราคาต่อหน่วยหลังการแยกจะแพงกว่า แต่พวกเขาก็ทำได้เพียงต้องยอมรับมันเท่านั้น
เหตุผลที่พวกเขามาเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะ เหตุผลหลักๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะว่าพวกเขาอายุมากเกินไป และก็มีโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ตามร่างกาย และแม้แต่คนจำนวนมากก็ป่วยหนักเป็นโรคที่รักษาไม่ได้
เมื่อพวกเขาเข้าสู่สภาวะการนับวันและใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เงินก็ไม่สำคัญสำหรับพวกเขาขนาดนั้นแล้ว
ในที่สุด ยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่ ก็ถูกเรียกราคาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไปถึงสองหมื่นสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจ
ไม่มีใครจะจินตนาการได้ว่า สิ่งของที่เหมือนกัน ราคาของส่วนแรกคือสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ และราคาของส่วนสุดท้าย จะอยู่ที่สองหมื่นสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในขณะนี้ บรรดาผู้ที่ยังคงสามารถจ่ายได้ ล้วนถูกทรมานโดยไม่มีข้อยกเว้น
ในอีกด้านหนึ่ง มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าสำหรับยาอายุวัฒนะ อันเนื่องมาจากเหตุผลทางกายภาพ และในอีกด้านหนึ่งก็เป็นการยากที่จะยอมรับความแตกต่างของราคาสิบเท่า
หลังจากการดิ้นรนหลายครั้ง ราคาของยาอายุวัฒนะยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ได้เข้าใกล้สองหมื่นห้าพันล้านแล้ว
ราคาที่ต่างกันกว่าสิบเท่า ทำให้หลายคนเลือกที่จะยอมทนกับความทุกข์ทรมาน ณ เวลานี้พวกเขายังสู้กันต่อไป มันก็เหลือเพียงสองคนสุดท้ายแล้วเท่านั้น
เพราะหากเขาไม่ได้รับยาอายุวัฒนะส่วนนี้ งั้นเขาก็คงมีชีวิตอยู่ไม่ถึงเวลานี้ของปีหน้าอย่างแน่นอน
ในเวลานี้ ทุกคนต่างเข้าใจแล้วว่า การประมูลยาอายุวัฒนะในครั้งนี้ อันที่จริงมันก็เป็นทุ่งชูราของผู้มั่งคั่งอีกแบบหนึ่ง
สิ่งที่โดนเรียกมานั้น ส่วนใหญ่จะเป็นคนร่ำรวยที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่กลับกำลังจะตายในไม่ช้านี้ หรือได้รับความทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดสุดขีด
หลังจากนั้น มันก็ใช้โอกาสเพียงเล็กน้อย ในการบอกข้อเท็จจริงต่อหน้าคนรวยเหล่านี้ว่า แม้ว่าพวกคุณจะไม่สามารถหาวิธีไถ่ถอนในโลกนี้ได้ แต่อยู่ที่นี่คุณก็สามารถได้รับการไถ่ถอนครั้งสุดท้ายได้!
เพียงแต่ว่า โอกาสในการไถ่ถอนที่มีให้ที่นี่ มันน้อยเกินไป และพวกคุณทุกคนที่อยากจะได้รับการไถ่ จำเป็นต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้
และวิธีที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้นั้น ก็คือการตัดเนื้อออกจากร่างกายตัวเอง มากกว่าที่ใครจะทำได้!
แต่อย่างไรก็ตาม คนรวยเหล่านี้จะทำอะไรได้บ้าง พวกเขาไม่มีอะไรให้คิดอีกแล้วในตอนนี้ แค่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...