สามคนนี้ก็คือ เฟ่ยเจี้ยนจง ฮั่วหย่วนเจิง และราชาแห่งการกระจายสินค้าเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์
ในขณะนี้สิ่งที่ในใจของทั้งสามคนที่กำลังคิดอยู่นั้น มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม จะต้องชนะการประมูลยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายให้ได้
ในไม่ช้า ราคาของยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่ ก็พุ่งสูงขึ้น จนทะลุหลักสองหมื่นล้านดอลลาร์
ยิ่งราคาของยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่สูงขึ้นเท่าไหร่ ผู้ประมูลที่อยากจะแข่งขันเพื่อชิงยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนั้น ก็ยิ่งรู้สึกกังวลอยู่ในใจส่วนลึกมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
เพราะพวกเขารู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า หากพวกเขาไม่ฉวยโอกาสคว้าส่วนนี้ไว้ พวกเขาก็จะต้องกลับไปโดยมือเปล่าในคืนนี้อย่างแน่นอน
ราคาของยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนั้น ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางต่ำกว่าหกถึงเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์อย่างแน่นอน
แม้ว่าตามการคำนวณแบบแยกส่วน แต่ละหนึ่งส่วนสีเม็ดก็จะมีค่าต่ำกว่าสองหมื่นล้าน แต่ปัญหาหลักๆ คือ หกหมื่นล้านถึงเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐหลังจากนี้ไป ซึ่งมันเกินความสามารถของคนส่วนใหญ่ที่จะจ่ายไปแล้ว
กฎเกณฑ์ยังห้ามไม่ให้ระดมทุนในการซื้อ ดังนั้นคนที่เงินไม่เพียงพอ ก็ทำได้เพียงต้องถอยหลังและมองหาสิ่งที่มีราคาต่ำกว่า แม้ว่าราคาต่อหน่วยหลังการแยกจะแพงกว่า แต่พวกเขาก็ทำได้เพียงต้องยอมรับมันเท่านั้น
เหตุผลที่พวกเขามาเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะ เหตุผลหลักๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะว่าพวกเขาอายุมากเกินไป และก็มีโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ตามร่างกาย และแม้แต่คนจำนวนมากก็ป่วยหนักเป็นโรคที่รักษาไม่ได้
เมื่อพวกเขาเข้าสู่สภาวะการนับวันและใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เงินก็ไม่สำคัญสำหรับพวกเขาขนาดนั้นแล้ว
ในที่สุด ยาอายุวัฒนะส่วนที่สี่ ก็ถูกเรียกราคาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไปถึงสองหมื่นสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจ
ไม่มีใครจะจินตนาการได้ว่า สิ่งของที่เหมือนกัน ราคาของส่วนแรกคือสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ และราคาของส่วนสุดท้าย จะอยู่ที่สองหมื่นสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในขณะนี้ บรรดาผู้ที่ยังคงสามารถจ่ายได้ ล้วนถูกทรมานโดยไม่มีข้อยกเว้น
ในอีกด้านหนึ่ง มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าสำหรับยาอายุวัฒนะ อันเนื่องมาจากเหตุผลทางกายภาพ และในอีกด้านหนึ่งก็เป็นการยากที่จะยอมรับความแตกต่างของราคาสิบเท่า
หลังจากการดิ้นรนหลายครั้ง ราคาของยาอายุวัฒนะยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ได้เข้าใกล้สองหมื่นห้าพันล้านแล้ว
ราคาที่ต่างกันกว่าสิบเท่า ทำให้หลายคนเลือกที่จะยอมทนกับความทุกข์ทรมาน ณ เวลานี้พวกเขายังสู้กันต่อไป มันก็เหลือเพียงสองคนสุดท้ายแล้วเท่านั้น
เพราะหากเขาไม่ได้รับยาอายุวัฒนะส่วนนี้ งั้นเขาก็คงมีชีวิตอยู่ไม่ถึงเวลานี้ของปีหน้าอย่างแน่นอน
ในเวลานี้ ทุกคนต่างเข้าใจแล้วว่า การประมูลยาอายุวัฒนะในครั้งนี้ อันที่จริงมันก็เป็นทุ่งชูราของผู้มั่งคั่งอีกแบบหนึ่ง
สิ่งที่โดนเรียกมานั้น ส่วนใหญ่จะเป็นคนร่ำรวยที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่กลับกำลังจะตายในไม่ช้านี้ หรือได้รับความทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดสุดขีด
หลังจากนั้น มันก็ใช้โอกาสเพียงเล็กน้อย ในการบอกข้อเท็จจริงต่อหน้าคนรวยเหล่านี้ว่า แม้ว่าพวกคุณจะไม่สามารถหาวิธีไถ่ถอนในโลกนี้ได้ แต่อยู่ที่นี่คุณก็สามารถได้รับการไถ่ถอนครั้งสุดท้ายได้!
เพียงแต่ว่า โอกาสในการไถ่ถอนที่มีให้ที่นี่ มันน้อยเกินไป และพวกคุณทุกคนที่อยากจะได้รับการไถ่ จำเป็นต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้
และวิธีที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้นั้น ก็คือการตัดเนื้อออกจากร่างกายตัวเอง มากกว่าที่ใครจะทำได้!
แต่อย่างไรก็ตาม คนรวยเหล่านี้จะทำอะไรได้บ้าง พวกเขาไม่มีอะไรให้คิดอีกแล้วในตอนนี้ แค่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...