ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3982

ถึงตัวเองจะส่งลูกน้องที่มีไปทั้งหมด เพื่อสู้กับแก๊งอิตาลีแก๊งนี้ ก็ไม่น่าจะทำลายศัตรูกว่าแปดร้อยคนได้ ยิ่งไปกว่านั้นทั้งแปดร้อยกว่าคน หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยภายในคืนเดียว!

นี่เป็นฝีมือของมนุษย์หรือไง!

เฉียวเฟยหยุนเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก โพล่งออกมาอย่างไม่เชื่อ “ใครที่มีกำลังแข็งแกร่งขนาดนี้ คนแปดร้อยกว่าคน หายตัวไปภายในคืนเดียว ไม่หลงเหลือเบาะแสอะไรเอาไว้เลยหรือไง!”

ผู้ช่วยส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ตอนนี้คนในครอบครัวของแก๊งอิตาลีแก๊งนี้ กำลังรวมตัวอยู่ที่โบสถ์ ปรึกษาหาวิธีแก้ไข แปดร้อยกว่าคน ไม่รู้เป็นหรือตาย แก๊งของพวกเขาแทบจะโดนทำลายแล้ว เหลือแต่พวกผู้อาวุโสและเด็ก......”

พูดพลาง ผู้ช่วยพูดต่อ “ผมได้ยินผู้อาวุโสที่ค่อนข้างมีบารมีของพวกเขาพูดว่า ตอนนี้คนในครอบครัวหลายพันคนตื่นกลัวมาก และวุ่นวายจนจะแจ้งตำรวจ......”

“แจ้งตำรวจงั้นเหรอ!” เฉียวเฟยหยุนแทบวูบ พูดเสียงดังอย่างไม่คิด “ห้ามให้พวกเขาแจ้งตำรวจเด็ดขาด!!!”

เฉียวเฟยหยุนรู้ดีว่า คนแปดร้อยกว่าคนหายไปภายในคืนเดียว ถ้าเรื่องถึงหูตำรวจ คงเป็นคดีการหายตัวหมู่ ที่ฟังแล้วน่าหวาดผวาที่สุด ตั้งแต่ก่อตั้งแคนาดามา

ถ้าสื่อติดตามข่าวขึ้นมา เรื่องนี้ต้องเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกอย่างแน่นอน

เมื่อเป็นเช่นนั้น ภายใต้การจับตามองของทั่วโลก ตำรวจแคนาดาคงไม่คู่ควรที่จะสืบคดีนี้ หน่วยข่าวกรองด้านความปลอดภัยของแคนาดา ต้องรับช่วงต่ออย่างแน่นอน และต้องไขคดีใหญ่นี้ อย่างสุดความสามารถ

พวกเขาจะหาคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังออกมาได้หรือเปล่า ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

สิ่งสำคัญคือ ถ้าพวกเขาเริ่มสืบค้น ยากที่จะรับรองว่าพวกเขาจะไม่สืบมายังตัวเอง

ภายใต้การจับตามองของคนมากมาย ขืนสืบมาถึงตัวเอง แล้วเรื่องไม่ดีของตัวเอง อาจจะถูกเปิดเผยออกมา

เมื่อเป็นเช่นนั้น ไม่เพียงแค่ตัวเองจะซวย เหล่าVIPที่สูงส่งของตัวเอง จะยิ่งซวยไปด้วย

หลังเจ้าพ่อเฒ่าไรอันได้ข่าว รีบประกาศต่อทุกคนอย่างตื่นเต้นว่า “ผู้มีอิทธิพลติดต่อฉันมาแล้ว พวกเขาสัญญาว่า ถ้าคนในครอบครัวของทุกคน ไม่กลับมาภายในสามวัน เขาจะจ่ายค่าทำขวัญให้แต่ละคนหนึ่งล้านดอลลาร์!”

เมื่อพูดออกมา ทุกคนอุทานออกมาอย่างตกใจทันที!

ถึงทุกคนเคารพเจ้าพ่อเฒ่ามาก แต่คิดไม่ถึงว่า เจ้าพ่อเฒ่าจะรู้เหมือนหลับตาเห็นขนาดนี้

หนึ่งล้านดอลลาร์ เป็นตัวเลขที่เยอะมาก

สมาชิกส่วนใหญ่ของแก๊งอิตาลี เงินที่ได้แต่ละสัปดาห์ ไม่เกิน 1-2 พันดอลลาร์แคนาดา หนึ่งปีทำเงินได้หนึ่งแสนดอลลาร์แคนนาดา ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

อีกทั้งค่าใช้จ่ายของสมาชิกแก๊งพวกนี้เยอะมาก เงินที่ได้ส่วนใหญ่ ล้วนเอาไปใช้ชีวิตสำมะเลเทเมา ให้ที่บ้านได้แค่ส่วนน้อยเท่านั้น