ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3990
ต่อมา พวกเขาจะใช้กรดแก่ล้างทำความสะอาด ตรงจุดที่เลือดกระเซ็นไปโดน และใช้กรดแก่ทำลายรอยนิ้วมือกับใบหน้าของไรอันด้วย
จากนั้น ต้องมีคนถอนฟันไรอันออกมาให้หมด
เพราะมีคนบอกว่า ไรอันเคยทำฟันปลอมกับทันตแพทย์ ดังนั้นต้องมีบันทึกฟันที่ทันตแพทย์อย่างแน่นอน
บันทึกฟันเหมือนกับลายนิ้วมือ ฟันของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ในทางนิติเวช เป็นหลักฐานยืนยันตัวตนที่สำคัญมาก
บทสรุปที่ดีที่สุดของเรื่องนี้ ก็คือหลังจากฝังศพ จะไม่มีใครพบตลอดไป
แต่ถึงพบก็ไม่เป็นไร สิ่งสำคัญต่างๆ โดนทำลายหมดแล้ว ถึงโดนพบ ก็ยากที่จะยืนยันตัวตนของเขา
เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สามารถซ่อนความลับเอาไว้ได้เป็นอย่างดี
ดังนั้นเมื่อทำเรื่องพวกนี้เสร็จ พวกเขายังต้องคิดอย่างจริงจัง ว่าควรจะเอาศพไปฝังที่ไหน
สมาชิกในแก๊งทั้งหมดต่างรู้ดี ฆ่าคนไม่มีความยาก การฝังศพคือทักษะชั้นสูงอย่างแท้จริง
เพราะว่าฝังศพดีหรือไม่ดี เป็นการตัดสินว่าเรื่องจะถูกเปิดเผยออกมาหรือไม่
ถ้าฝังไม่ดี หลังฝนตก ไม่แน่ศพอาจโผล่ออกมาเอง
ถึงฝังเป็นอย่างดี หลังผ่านไปไม่กี่ปี ถ้าเกิดการก่อสร้างขนาดใหญ่ หรือถ้ามีคนที่จิตใจมุ่งมั่นหาเจอ ถึงแม้จะเหลือแค่กองกระดูก ก็ยังกลายเป็นคดีอาญา ที่ต้องดำเนินคดีต่อไป
ดังนั้นจู่ๆ ทุกคนพากันกลุ้มใจว่าจะฝังศพอย่างไร
ขณะที่ทุกคนคิดวิธีไม่ออก มีคนวัยกลางคนลุกขึ้นยืน แล้วพูดว่า “แม่ฉันป่วยตายไปแล้ว เพิ่งฝังศพเมื่อวาน ดินที่หลุมฝังศพเป็นดินที่ใส่เข้าไปใหม่ ถ้าเอาศพของไรอันใส่ลงไปในโลงของแม่ฉัน และใส่ดินเข้าไปใหม่ ทำให้เป็นเหมือนเดิม จะต้องไม่มีใครสงสัยแน่นอน!”
แววตาของทุกคนเป็นประกาย จากนั้นเกิดเสียงเฮขึ้นมา!
มีคนยกนิ้วโป้ง “นายเป็นอัจฉริยะจริงๆ!”
ทุกคนคิดว่าวิธีนี้สุดยอดมาก
ถ้าปิดเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ตัวเองคงต้องหายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์ ไม่งั้นพวกVIP ที่ทำเรื่องสกปรกจำนวนมากกับตัวเอง ต้องไม่ปล่อยตัวเองเอาไว้แน่
ดังนั้นถึงเงิน 4.1 พันล้าน ทำให้เขาปวดใจ แต่ถ้าเงินจำนวนนี้ สามารถปิดปากคนในครอบครัวพวกนั้นได้ เขาก็จะไม่คิดมาก
หลังผ่านไปชั่วโมงกว่า ศพถูกส่งมาถึงซีแอตเทิล
เฉียวเฟยหยุนกลัวว่าพ่อแม่จะรับไม่ได้ จึงไม่กล้าให้คนส่งศพไปที่บ้าน แต่ส่งมาที่ฌาปนสถานก่อน
จากนั้นเขาไปที่ฌาปนสถานด้วยตัวเอง เพื่อไปดูน้องชายเป็นครั้งสุดท้าย
การตายของเฉียวเฟยหยู่ ทำให้เฉียวเฟยหยุนโทษตัวเองเป็นอย่างมาก
เขาคิดว่าตัวเองพาน้องชายเข้ามาในกลุ่มของตัวเอง แต่กลับไม่สามารถดูแลเขาได้ สุดท้ายเพราะเขาเกี่ยวข้องกับกลุ่มนี้ จนต้องจบชีวิตลง
ตอนเขาเห็นศพของเฉียวเฟยหยู่ที่ฌาปนสถาน เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ กอดศพเฉียวเฟยหยู่ ร้องไห้โฮออกมา
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...