ครั้งก่อนที่ซูรั่วหลีหนีออกจากคุกและหายตัวไปในทะเล ถือเป็นเรื่องน่าละอายสำหรับคณะกรรมการความปลอดภัยแห่งชาติของญี่ปุ่นมาโดยตลอด
หากยังหาซูรัวหลีไม่เจอมาตลอด ทางญี่ปุ่นยังสามารถฝืนใช้เหตุผลที่ซูรั่วหลีตายเพื่อปลอบโยนตัวเองได้
น่าเสียดาย หลังจากสู้รบที่ภูเขาเย่หลิงซาน จู่ๆ ซูรั่วหลีก็ประกาศอย่างสูงส่งว่าจะเข้าร่วมสำนักว่านหลง ซึ่งทำให้ฝ่ายญี่ปุ่นเสียหน้ามาก
แม้ว่าด้วยความแข็งแกร่งของสำนักว่านหลงนั้น ไม่สามารถต่อสู้กับคนทั้งญี่ปุ่นได้ แต่องค์กรทหารรับจ้างของสำนักว่านหลงดันไม่กลัวอะไรเลย และความสามารถในการเจาะทะลุและความสามารถในการทำลายล้างนั้นแข็งแกร่งมาก ฝ่ายญี่ปุ่นก็ไม่สามารถทำอะไรองค์กรทหารรับจ้างขนาดใหญ่นี้ได้ แค่หวังว่าทหารรับจ้างเหล่านี้จะไม่มาสร้างเรื่องที่ญี่ปุ่นตลอดกาล
ดังนั้นในกรณีนี้ พวกเขาจึงไม่กล้าขอคนจากสำนักว่านหลง
ในความเป็นจริง ในใจพวกเขาก็รู้ดีว่า ข่าวสารของสำนักว่านหลงนั้นสันทัดกรณี จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้ความแค้นและความคับข้องใจของซูรั่วหลีกับฝ่ายญี่ปุ่น แต่ถึงจะอยู่ในสถานการณ์นี้ สำนักว่านหลงก็ประกาศการเข้าร่วมของซูรั่วหลีสู่โลกภายนอก นั่นก็เห็นได้ชัดแล้วจะคุ้มกันซูรั่วหลี
ถ้าฝ่ายญี่ปุ่นเอ่ยปากขอคนจากสำนักว่านหลงจริงๆ จะต้องมีปัญหากับสำนักว่านหลงแน่นอน
ดังนั้นฝ่ายญี่ปุ่นจึงแสร้งทำเป็นหูหนวก และไม่แสดงความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับการเข้าร่วมสำนักว่านหลงของซูรั่วหลี
แต่ว่าเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ทำให้คณะกรรมการความปลอดภัยแห่งชาติของญี่ปุ่นถูกคนในประเทศประณามอย่างเมามัน
คณะกรรมการความปลอดภัยที่อดกลั้นความโกรธ อยากหาโอกาสที่จะต่อสู้เพื่อพลิกชีวิตมาตลอด แต่ตอนนี้ญี่ปุ่นสงบสุขทั้งภายในและภายนอก จึงไม่มีเวทีให้พวกเขาแสดง
ในประเทศ ตระกูลอิโตะมีความได้เปรียบอย่างแท้จริงในฐานะตระกูลอันดับหนึ่งในประเทศ และกองกำลังนินจาที่สำคัญหลายแห่งก็พึ่งพาตระกูลอิโตะ ด้วยเหตุนี้ การต่อสู้แบบประจัญบานระหว่างตระกูลใหญ่และกองกำลังนินจาจึงหยุดลงอย่างสมบูรณ์
ในต่างประเทศ หลังจากซูรั่วหลีหนีไป ก็ไม่มีกองกำลังต่างชาติเพ่งจุดสนใจมาที่ญี่ปุ่น จึงทำให้คณะกรรมการความปลอดภัยทั้งหมดถูกตั้งลงบนเสาแห่งความอัปยศ
ดังนั้นข่าวลึกลับในครั้งนี้ จึงกลายเป็นกุญแจสำคัญในการพลิกชีวิตของคณะกรรมการความปลอดภัยทั้งหมด!
เมืองเล็กๆ แห่งนี้ก็ไร้ชีวิตชีวาทันที
นอกจากนี้ เนื่องจากสถานที่แห่งนี้มีขนาดเล็ก และมีจุดขายเพียงแห่งเดียวคือนินจาอิงะ ดังนั้น อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในสถานที่แห่งนี้ ทั้งระดับและทิศทาง จึงไม่มีช่องว่างสำหรับการพัฒนาอะไร จึงทำให้มีนักท่องเที่ยวน้อยมาก
อีกอย่างตอนนี้เป็นเวลากลางคืนแล้ว และมีคนน้อยมากบนถนน มองไม่เห็นแม้แต่เงาของนักท่องเที่ยว
สำหรับเมืองเล็ก ๆ เช่นนี้ ผู้คนหลายร้อยคนที่หลั่งไหลเข้ามาพร้อมกันนั้น มันดูค่อนข้างกะทันหันอยู่แล้ว
เมื่อตระกูลเฟ่ยมาถึงอิงะด้วยยานพาหนะหลายสิบคัน กองทหารต่อต้านการก่อการร้ายของญี่ปุ่น ที่ซุ่มโจมตีในอิงะตั้งนานแล้ว ได้พบการมีอยู่ของพวกเขาแล้ว
ส่งผลให้กองกำลังต่อต้านผู้ก่อการร้ายเริ่มเตรียมพร้อม รอโอกาสที่เหมาะสมที่จะกวาดล้างคนกลุ่มนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...