ในทะเลเพลิงแผดเผา มีเสียงกรีดร้องแห่งความสิ้นหวังเป็นระยะๆ เหมือนนรก ทำให้คนที่มีชีวิตอยู่หวาดกลัวยิ่งขึ้น!
ผู้บัญชาการของคณะกรรมการความปลอดภัยแห่งชาติกำลังดูถ่ายทอดสดผ่านหน้าจอโดรน เห็นฉากระเบิดรุนแรง ก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างไปเลย
เขาไม่คิดว่านินจาอิงะจะไม่คำนึงถึงการต่อสู้ศีลธรรมเลย
การดวลระหว่างยอดฝีมือศิลปะการต่อสู้ ควรเป็นอาวุธเย็นชาไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ๆมันถึงระเบิดจนเป็นแบบนี้ล่ะ? ! จะทำไงดีล่ะทีนี้? !
มีผู้ก่อการร้ายชั้นนำหลายร้อยคนได้ข่าวล่วงหน้า ยังจะทำให้เรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาอีก ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป คณะกรรมการความปลอดภัยแห่งชาติคงจะเสียหน้ามากจริงๆ!
ในขณะที่ประหม่า เขาก็มีความคิด และโพล่งออกมาทันที:"ผู้ก่อการร้ายเหล่านี้กล้าทำการโจมตีก่อการร้ายที่น่าสยดสยอง ในดินแดนญี่ปุ่นของฉัน กองกำลังต่อต้านผู้ก่อการร้ายทั้งหมดเคลื่อนไหวทันที และจับกุมพวกเขาทั้งหมดมาให้ฉัน!"
ลูกน้องรีบพูดว่า:"หัวหน้าครับ ดูเหมือนว่าระเบิดนี้พวกเขาจะไม่ได้เป็นคนทำ ลองซูมภาพโดรน จะเห็นว่าพวกเขาประสบความสูญเสียอย่างหนักจากการระเบิด! บางทีนินจาอิงะอาจจะไม่ได้ทำ!"
ผู้บัญชาการพูดทันที:"บากะ! จุดประสงค์เดิมของพวกเขา คงจะทำการระเบิดก่อการร้ายหลายครั้งในอิงะ โชคดีที่เราเห็นก่อน แล้วล้อมกลุ่มผู้ก่อการร้ายกลุ่มนี้ไว้ในอิงะ จึงบังคับผู้ก่อการร้ายที่ชั่วร้ายให้จุดชนวนระเบิด มีเจตนาที่จะตายไปพร้อมกับเรา และผู้ต่อต้านการก่อการร้ายที่ยอดเยี่ยมของเรา ภายใต้คำสั่งที่ถูกต้องของสภาความมั่นคงแห่งชาติ ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ แต่ยังปกป้องคนธรรมดาทั่วอิงะได้ นี่เป็นปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายที่สมบูรณ์แบบอย่างแน่นอน!"
…...
นินจาอิงะที่นั่งเครื่องบินไปยังสหรัฐอเมริกา ก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย
ตระกูลของพวกเขาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นมาหลายร้อยปีแล้ว และนี่เป็นครั้งแรกที่ชาติตระกูลทั้งหมดหนีออกจากบ้านเกิด
มีหลายคนๆ ไม่เต็มใจที่จะจากไป และยังคงตั้งตารอว่าจะได้กลับบ้านเกิดเมื่อใด
ดังนั้นเมื่อพวกเขาเห็นกองกำลังต่อต้านการก่อการร้ายในเวลานี้ ความคิดแรกของพวกเขาก็คือ ในที่สุดก็รอดแล้ว!
ดังนั้น ในยอดฝีมือตระกูลเฟ่ย มีคนจึงยืนขึ้น โบกมือให้เฮลิคอปเตอร์ และตะโกนว่า:"พวกเราอยู่ที่นี่! รีบมาช่วยพวกเราด้วย!"
คนอื่นๆ ก็ทำตาม ร้องขอความช่วยเหลือจากกองกำลังต่อต้านผู้ก่อการร้าย
หลังจากนั้น สมาชิกของกองกำลังต่อต้านการก่อการร้ายเกือบ 100 คน รีบลงจากเฮลิคอปเตอร์ไปที่พื้นด้วยเชือก
ก่อนที่ยอดมือของตระกูลเฟ่ยจะตอบสนอง สมาชิกของกองกำลังต่อต้านการก่อการร้ายก็เล็งปืนมาที่พวกเขา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...