ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 47

บทที่ 47 ซื้อรถบีเอ็มอีกคัน

พ่อตากับแม่ยายได้ยินว่าพรุ่งนี้เขาจะไปซื้อคันใหม่ที่ดีกว่านี้มาให้ ทั้งสองคนต่างก็ยิ้มจนหน้าบาน

แต่ทั้งสองคนนั้นไม่รู้ว่าตัวเองนั้นคิดผิดแล้ว ที่ไม่ได้บีเอ็มคันนี้ที่เป็นรุ่นท็อปเลย

เซียวชูหรันกังวลเล็กน้อย พอกลับเข้าห้อง แล้วอาบน้ำเสร็จ เธอก็ถามขึ้นเบาๆ : “คุณยังมีเงินซื้อรถอีกเหรอ? ฉันพอจะมีเงินอยู่ ไม่งั้นพรุ่งนี้เอาเงินฉันไปซื้อรถเถอะ!”

เย่เฉินรีบส่ายมือไม่เอาทันที : “ไม่ต้องหรอก ผมยังพอมีอยู่ ซื้อได้”

เธอจึงพูดขึ้นอย่างละอายใจ : “ขอโทษแทนพ่อแม่ฉันจริงๆ นะ คิดไม่ถึงว่าพ่อกับแม่จะเป็นแบบนี้……”

เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดขึ้น : “คุณพูดอะไรแบบนี้ พ่อแม่คุณก็เหมือนพ่อแม่ผม พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน การตอบแทนคุณพ่อแม่เป็นสิ่งที่ควรทำ”

พูดไป เขาก็ถ่างขาออกไปบนที่นอน พลันหัวเราะ : “คุณวางใจได้ เช้าพรุ่งนี้ผมจะไปซื้อคันใหม่มาให้นะ!”

เซียวชูหรันรู้สึกซาบซึ้งแล้วพูดขึ้น : “เย่เฉิน ขอบคุณมากนะ!”

เย่เฉินหัวเราะออกมาเสียงดัง : “ยังจะมาเกรงใจทำไมกันอีกละที่รัก!”

เซียวชูหรันหน้าแดงด้วยถามเขิน พลางถามขึ้น : “คุณนอนข้างล่าง กลางคืนจะหนาวมั้ย?”

เย่เฉินตอบทันที: “ไม่หรอก ไม่รู้สึกหนาวเลย คุณวางใจได้ หลับสบายเลยล่ะ!”

ทันใดนั้นเธอจึงพูดขึ้นอย่างประชด : “ไม่หนาวก็นอนไปเลย! คนโง่!”

หาโอกาสยากมากที่เธอจะอยากให้เขาขึ้นมานอนด้วย แต่แล้วตาบ้านี่กลับไม่ยอมขึ้นมา……

และในตอนนี้เย่เฉินถึงฉุกคิดขึ้นได้ว่า เหมือนตัวเองพลาดอะไรบางอย่างไป……

ดังนั้นเขาจังรีบพูดขึ้น : “เฮ้ย ที่รัก นอนพื้นมันเย็นมากเลย เย็นจนผมจามไปหลายทีแล้ว!”

เซียวชูหรันตอบกลับด้วยเสียวไม่ประสบอารมณ์ : “หนาวก็ห่มผ้าห่มอีกสิ!”

“โธ่……”

เย่เฉินเริ่มงงทันที

ผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ แล้วพูดขึ้นอีกครั้ง : “ที่รัก เหมือนอุณหภูมิมันลดลงอีกแล้ว ผมหนาวมากเลย!”

เซียวชูหรันก็ยังไม่สนใจเขา แล้วก็ถีบผ้าห่มลงไปให้เขาทันที แล้วพูดขึ้นเสียงประชด : “ตอนกลางคืนของหน้าร้อนแบบนี้มันจะหนาวอะไรขนาดนั้น? ถ้ายังหนาวอยู่ ฉันจะไปเอาเสื้อขนมาให้ใส่!”

และเขาก็รู้สึกหมดหวังทันที ดูเหมือนว่าวันนี้เธอไม่มีทางยอมให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วล่ะ!

……

เช้าวันต่อมา เซียวชูหรันเตรียมตัวไปทำงานตั้งแต่เช้า

เย่เฉินตื่นมาเตรียมอาหารเช้าให้เธอ แล้วก็เอากุญแจรถให้เธอ : “วันนี้ขับรถไปทำงานนะ”

เซียวชูหรันถามขึ้นมาทันที : “คุณซื้อมา แต่ฉันเอาไปขับ มันดูไม่ดีมั้ง?”

เย่เฉินพูดขึ้น : “มันจะมีอะไรไม่ดี? คุณเป็นภรรยาของผม และรถคันนี้ผมก็ซื้อให้คุณ ไม่ใช่ซื้อให้ตัวเองซะหน่อย”

เซียวชูหรันพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดขึ้น : “ขอบคุณนะ!”

พูดจบ เธอก็รับกุญแจมาจากเขา

พ่อตายืนอยู่ข้างๆ ก็อิจฉาอย่างมาก จึงพูดขึ้น : “เย่เฉิน เรื่องที่แกบอกว่าจะซื้อคันใหม่ให้ ไม่ได้ลืมใช่มั้ย?”

“ไม่ลืมไม่ลืม!” เย่เฉินรีบพูดทันที : “ผมจะออกไปซื้อตอนนี้ คุณพ่อรอขับอยู่ที่บ้านได้เลย！”

พ่อตายิ้มหน้าบานเลย พร้อมกับพูดขึ้น : “งั้นฉันก็คงต้องรอดูแล้วล่ะ! บีเอ็ม รุ่น 530 แกพูดออกมาเองนะ อย่าซื้อผิดล่ะ!”

เย่เฉินยิ้ม พร้อมกับพยักหน้า : “คุณพ่อวางใจได้ บีเอ็ม 530 คุณพ่อจะได้วันนี้แหละ!”

พูดจบ เขาก็ตามเธอลงไปข้างล่าง เพื่อไปเอากุญแจรถมอเตอร์ไฟฟ้าที่อยู่ในรถบีเอ็มของเขาออกมา

เซียวชูหรันขับบีเอ็ม 760 ออกไปทำงาน แต่เย่เฉิน กลับขับมอเตอร์ไซค์ออกไป แล้วตรงไปที่ร้านรถบีเอ็ม 4S

พนักงานร้านรถบีเอ็มก็วิ่งกรู่กันออกมา พลันพูดใส่ : “พนักงานร้านออดี้พวกแกทำอะไร? คิดจะแย่งลูกค้าเราเหรอ! ไม่เคยเห็นลูกค้าที่ไม่สนใจพวกแกเหรอ? ถ้ายังจะล้อมลูกค้าเราอีก ฉันจะลงข่าวพวกแกเอาให้ดังไปเลย!”

สีหน้าพนักงานแต่ละคนเริ่มถอดสี และทำได้แค่ถอยออกไป

ผู้จัดการร้านขายรถบีเอ็มออกมาต้อนรับเย่เฉินด้วยตัวเอง พลางก้มลงทักทายอย่างนอบน้อม : “คุณชายเย่ วันนี้จะมาซื้อรถอีกคันเหรอ?”

เย่เฉินพยักหน้า พลางพูดขึ้น : “มีบีเอ็มรุ่น 530 มั้ยตอนนี้? วันนี้ฉันต้องการจะเอา!”

“มีมีมี!”

ผู้จัดการดีใจจนเนื้อเต้น

เมื่อวานเขาพึ่งขายรุ่น 760 ไป วันนี้ได้ขาย รุ่น 530 ไปอีก เย่เฉินช่างเป็นลูกค้ารายใหญ่เลยจริงๆ!

ดังนั้นเขาจึงรีบตอบทันที : “คุณชายเชิญตามผมมา ผมจะพาไปดูรถ”

เย่เฉินตอบรับ แล้วก็เดินตามเขาไปที่ห้องจัดแสดงรถ

ภายในนั้นก็มีรุ่นนี้พอดี เย่เฉินเข้าไปนั่งดูก็รู้สึกดี และก็พบว่ารถรุ่นนี้แม้ว่าดูแล้วจะคล้ายกับระบบ7 แต่ว่าด้านในยังต่างกันอยู่บ้าง แต่สำหรับพ่อตาที่ฟังแต่ภรรยาแล้วก็ถือว่าเหมาะสมแล้ว

ดังนั้นเขาเลยเตรียมจะรูดบัตร และในตอนนั้นเอง อยู่ดีๆ เขาก็ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งที่คุ้นหูมาก กำลังพูดอยู่ : “โถ่ ที่รัก ฉันชอบบีเอ็ม X6 มากเลย! คุณซื้อให้ฉันได้มั้ย?”

เย่เฉินที่นั่งอยู่ในรถหันขวับไปดูทันที และพบว่า ว่าที่ภรรยาของหวังเต้าคุน ที่เป็นเพื่อนสมัยมหาลัย ตอนนี้เดินควงมากับชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความอบอุ่น

เย่เฉินขมวดคิ้วทันที และครุ่นคิด หล่อนเรียกชายคนนั้นว่า ที่รัก หรือว่าหล่อนสวมเขาให้หวังเต้าคุนงั้นเหรอ?

แล้วในใจของเขาก็เดือดขึ้นมาทันที เพราะสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือผู้หญิงที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีแบบนี้ และเห็นความรู้สึกคนอื่นเป็นของเล่น

แถม หวังเต้าคุนก็หมกตัวทำงาน แต่หล่อนกลับสวมเขาให้ ผู้หญิงแบบนี้นี่มันจิตใจสกปรกมาก!

และในขณะนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงผู้ชายคนนั้นถามขึ้น : “ถ้าผมซื้อรถให้คุณตอนนี้ แล้วคุณจะอธิบายกับหวังเต้าคุนยังไง?”

“หวังเต้าคุนเหรอ?” หล่อนทำสีหน้าเบื่อหน่ายแล้วพูดขึ้น : “อย่าพูดถึงคนโง่ๆ แบบนั้นเลย เขาเป็นคนไร้ค่ามาก อยากได้อะไรก็ไม่ได้เลย ถ้าไม่เห็นแกความซื่อสัตย์และคอยดูแลเอาใจใส่ละก็ ฉันไม่มีวันอยู่กับเขาหรอก!”