ถึงแม้ในตอนแรกเย่เฉินก็หยิบวิชามวยภายในมาจาก《หมัดสี่สภาพ》เพื่อให้กับฉินเอ้าเสวี่ยน แต่วิชามวยนั้นก็ทำได้เพียงยกระดับกำลังสู้รบของนักบู๊เท่านั้น ถือเป็นกลยุทธ์ทางสงครามอย่างหนึ่ง แต่ไม่ใช่จะสามารถยกระดับวิชาของผลการฝึกฝน
เนื่องจากเย่เฉินเชี่ยวชาญเรื่องปราณทิพย์ ฉะนั้นเขาจึงไม่ได้จัดเรียงวิชาบู๊แต่ละชนิดภายในบันทึกของ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》ให้เป็นระเบียบมาโดยตลอด ขณะนี้เขาอาศัยความทรงจำของ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》 เมื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงตระหนักได้ว่า อันที่จริงแล้ว《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》นี้ก็คือวิชาบู๊ที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง
วิชาบู๊ชนิดนี้ เริ่มเปลี่ยนจากการฝึกหายใจมาเป็นชี่แท้อย่างไร สอนให้คนยกระดับศักยภาพของตนเองขึ้นทีละขั้น และทะลวงผ่านไปอย่างต่อเนื่อง และในที่สุดก็บรรลุถึงแดนปรมาจารย์
ในกรณีที่บรรลุถึงแดนปรมาจารย์ขั้นสูงสุดแล้ว ก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของวิถีบู๊ได้
หลังจากที่นักบู๊บรรลุถึงขั้นสุดท้ายของวิถีบู๊ สิ่งที่เข้ามามันก็คือจุดเริ่มต้นของปราณทิพย์
ก็มีเพียงมาถึงขั้นนั้น เขาจึงจะสามารถเริ่มควบคุมปราณทิพย์ได้
ถ้าหากฉบับสมบูรณ์ที่จู่ซือเต๋าไท่เจินได้รับคือ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》 ถึงแม้เต๋าไท่เจินนั้นจะไม่สามารถสร้างผู้ยอดฝีมือขั้นสุดยอดที่เชี่ยวชาญปราณทิพย์ได้ แต่อย่างน้อยก็จะสามารถมีผู้เชี่ยวชาญแดนมืด แดนมิติสองสามคน กระทั่งมีอาจารย์แดนปรมาจารย์ได้
แต่โชคร้ายก็ยังมีอยู่ เพราะที่เขาได้รับ เป็นเพียงแค่บทแรกที่เป็นความรู้พื้นฐานของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》เท่านั้น
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะแอบไตร่ตรองว่า: "ถ้าหากฉันนำบทที่สองของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》มอบให้แก่หงฉางชิง ผลการฝึกฝนของเขาก็จะต้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็วแน่นอน การอาศัยศักยภาพของตนเองเพื่อเข้าสู่แดนมืดก็คงจะไม่ไกลเกินเอื้อม เพียงแต่น่าเสียดาย หงฉางชิงผู้นี้ค่อนข้างคิดมากเกินไป ไม่เช่นนั้นล่ะก็ ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาอาจจะเริ่มฝึกฝนเนื้อหาบทที่สองของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ในช็องเซลีเซียนสปาแล้วก็เป็นได้
เพียงแต่ นี่ก็ยังเพิ่มความแน่วแน่ทางความคิดของเย่เฉินที่จะรับหงฉางชิงมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา
นี่เป็นเพราะว่าหงฉางชิงได้ฝึกฝนบทแรกของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》มาเป็นเวลาหลายปี ท่องจำวิชานี้จนขึ้นใจแล้ว หากเขานำวิชานี้ส่งมอบให้กับคนอื่น เขาก็จะสามารถสรุปผลผ่านประสบการณ์หลายปีของตนเอง ถึงวิธีที่เร็วที่สุดที่จะทำให้คนเป็นผู้เชี่ยวชาญ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ได้อย่างแน่นอน
ถ้าหากไม่มีเขา และตนเองเพียงแค่มอบวิชาของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ให้กับตระกูลเหอรวมทั้งนักบู๊ของสำนักว่านหลง เช่นนั้นก็เกรงว่าพวกเขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามปีที่จะคอยๆ ทำความคุ้นเคยวิชานี้ทีละน้อย จากนั้นจึงจะสามารถบรรลุเป้าหมายได้
หงฉางชิงกล่าวว่า: "แน่นอนว่าเป็นวิชาบู๊ครับ!"
เย่เฉินเบะปาก แล้วกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า: "ฉันจะบอกคุณให้นะ แก่นสารของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ก็คือจิตกลียุค คุณรู้ไหมว่าทำไมถึงเป็นจิตกลียุค?"
หงฉางชิงขมวดคิ้ว คิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วจึงกล่าวว่า: "ดูเหมือนจะเป็นคำกล่าวอย่างกว้างๆ ในลัทธิเต๋า และไม่มีความหมายที่ชัดเจนเป็นพิเศษอะไรครับ......."
เย่เฉินส่ายหน้า แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "จิตกลียุคเป็นกลุ่มอากาศธาตุที่ผสมรวมกันจนฟ้าดินไม่อาจแบ่งแยกได้ชัดเจน นี่คือจุดเริ่มต้นของพลังจิต! เป้าหมายในท้ายที่สุดของมัน ก็คือการเข้าสู่เต๋าด้วยการบู๊ และสุดท้ายก็ควบคุมพลังของจิตกลียุค"
เขาพูดจบ ก็ชี้ไปที่กระดาษที่อยู่ในมือของหงฉางชิง แล้วกล่าวหยอกเย้าว่า: "ที่คุณเขียนมานี้ล้วนเป็นการการฝึกหายใจเป็นอย่างไร การทะลวงผ่านเส้นลมปราณเป็นอย่างไร ไม่มีความเกี่ยวข้องกันกับจิตกลียุคแม้แต่น้อย นี่ก็เหมือนกับว่าในมือของคุณมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือคือ《หลักการทั่วไปในการผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้า》แต่ในมือของคุณมีเพียงแค่เนื้อหาที่สอนคุณว่าจะขุดถ่านหินอย่างไร คุณคิดว่าสิ่งนี้ มันจะสามารถสมบูรณ์แบบได้เหรอ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...