หงฉางชิงยิ่งกลายเป็นงุนงงขึ้นมาในทันที เขาจึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวกระซิบว่า: "นั่นคือความหมายแฝงใช่ไหมครับ การก้าวเข้าสู่แดนมืด อันที่จริงแล้วก็เป็นเพียงแค่หนึ่งในยี่สิบเจ็ดวิธีการเข้าสู่เต๋าด้วยการบู๊ใช่ไหมครับ?"
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวออกมาสองคำด้วยความธรรมดาแต่โหดเหี้ยมว่า: "ใช่แล้ว"
หงฉางชิงรู้สึกห่อเหี่ยวเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยปากถามเขาว่า: "อาจารย์เย่ การเข้าสู่เต๋าด้วยการบู๊นั้น ที่เข้าไปคือเต๋าประเภทไหน? แล้วเส้นทางนี้ จะต้องใช้เวลาเดินทางสักกี่ปีเหรอครับ?"
เย่เฉินยิ้มๆ แล้วกล่าวว่า: "นั่นคุณก็ถามฉันเกินไปแล้ว เบื้องหลังเส้นทางนั้นจะต้องใช้เวลาเดินทางสักกี่ปีฉันก็คงไม่อาจรู้ได้"
หงฉางชิงทอดถอนใจ: "เส้นทางวิถีบู๊ ช่างยาวไกลเสียจริงๆ ระหว่างทางก็มีกระดูกที่แห้งกรังนับไม่ถ้วน เพียงแต่ไม่รู้ว่าตาแก่อย่างตนเองนี้ จะไปอยู่ที่ตรงไหนกัน......"
เย่เฉินยิ้มแล้วกล่าวว่า: "คุณก็ไม่ต้องรู้สึกท้อแท้ไปหรอก ดาวเทียมVoyager 1ก็บินมาเกือบ50ปีแล้ว จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้บินออกจากระบบสุริยะ รอว่าเมื่อไรมันบินออกจากระบบสุริยะแล้ว เช่นนั้นมันก็อาจจะต้องใช้เวลาหลายหมื่นปีกว่าจะไปถึงกลุ่มดาวฤกษ์ คุณคิดเสียว่ามันเป็นเหมือนกับตัวคุณเองก็แล้วกัน คุณจะทะลวงเข้าสู่แดนมืดได้เมื่อไร ก็เท่ากับดาวเทียมVoyager 1บินออกจากระบบสุริยะ เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ก็รู้สึกว่าอนาคตนั้นกว้างมากขึ้นใช้หรือไม่?"
"กว้างมากขึ้น?" มุมปากของหงฉางชิงกระตุกสองครั้งอย่างไม่มีสาเหตุ: "เมื่อเห็นท่านพูดเช่นนี้ ฉันก็ยิ่งรู้สึกสิ้นหวัง ไม่รู้ว่าตนเองจะสามารถเดินไปถึงตรงไหนได้"
หงฉางชิงหัวเราะคิกคัก แล้วถามเย่เฉินอย่างใจกล้าว่า: "อาจารย์เย่ครับ....ไม่ทราบว่าในอนาคต ข้าน้อยจะมีโอกาส ได้ฝึกฝนเนื้อหาเบื้องหลังของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》บ้างไหมครับ?"
เย่เฉินเลิกคิ้ว ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "เดิมทีคุณก็มีโอกาสอยู่แล้ว ฉันจะให้คุณนำวิชาบู๊ของปรมาจารย์ของคุณส่งมอบออกมา เพื่อที่อยากจะดูว่าวิชาที่พวกคุณฝึกฝนเป็นอย่างไร ถ้าหากไม่ดีพอ ฉันก็จะมอบส่วนหนึ่งที่ดีกว่าให้กับพวกคุณ ; ถ้าหากไม่ครบถ้วนพอ ฉันก็จะมอบส่วนหนึ่งที่สมบูรณ์ยิ่งกว่าให้กับพวกคุณ แต่ไม่คาดคิดว่าคุณจะมีเจตนาเห็นแก่ตัวกับฉันมาโดยตลอด ฉะนั้นตอนนี้เมื่อกลายเป็นเช่นนี้แล้ว คุณน่ะ ช่วงเวลาสองวันนี้ก็ลองคิดทบทวนดูให้ดีเถอะ"
หงฉางชิงรู้สึกละอายใจและเสียใจเป็นอย่างยิ่ง จึงรีบกล่าวว่า: "อาจารย์เย่ท่านวางใจได้เลย ชั่วชีวิตนี้ของฉันถ้าหากยังกล้าคิดไม่ซื่ออะไรกับท่านอีก ฉันจะต้องตายโดยไม่มีที่ฝังศพอย่างแน่นอน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...