โครงการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มูลค่ากว่าหลายพันล้านเหรียญ อย่าว่าแต่ซ่งหวั่นถิงต้องอ้าปากค้างเลย ต่อให้จะเกิดขึ้นที่ประเทศต่างๆทั่วโลก ก็เป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง
ตึกเบิร์จคาลิฟาของดูไบ มูลค่าการก่อสร้างก็อยู่ที่พันห้าร้อยล้านเหรียญสหรัฐเท่านั้น ต้นทุนการก่อสร้างที่มีมากกว่าห้าพันล้านเหรียญ ก็น่าจะมีแค่อาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทแอปเปิลแล้วเท่านั้น
สำหรับตระกูลอานแล้ว แม้ว่าความแข็งแกร่งโดยรวมจะไม่เทียบเท่าตระกูลรอธส์ไชลด์ และสู้ราชวงศ์ซาอุดิไม่ได้ แต่สินทรัพย์จริงๆที่มีเมื่อเทียบกับแอปเปิลแล้ว ก็ยังถือว่าเหนือกว่าเล็กน้อย
ควักแปดพันล้านเหรียญ มาลงทุนอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ในเมืองจินหลิง เพียงพอที่จะสร้างเป็นเมืองเล็กๆขนาดใหญ่ได้ สำหรับตระกูลอานแล้ว ต่อให้จะโยกย้ายสำนักงานใหญ่ของตระกูลอานมา ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เงินจำนวนมากขนาดนี้
ทว่า ก่อนที่อานโฉงชิวจะมา คนของตระกูลอานก็ได้บรรลุข้อตกลงร่วมกัน ซ่งหวั่นถิงมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับเจ้าของยาอายุวัฒนะ ครั้งนี้ที่อานโฉงชิวมาพบเธอ ก็ย่อมต้องพกความจริงใจมาเต็มเปี่ยม อย่างน้อยก็ต้องเอาโครงการที่มีมูลค่าสองถึงสามพันล้านเหรียญมาเพื่อร่วมงามกับตระกูลซ่ง แสดงออกถึงเจตนารมณ์ที่มีของตัวเอง
ส่วนสองถึงสามพันล้านเหรียญสหรัฐนี้ ก็เป็นเพียงแค่ปูพื้นฐานเท่านั้น
ตระกูลอานได้ตัดสินใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว หากได้รับคำยืนยันจากซ่งหวั่นถิง ว่าเจ้าของยาอายุวัฒนะกับผู้มีพระคุณที่ได้ช่วยเหลือตระกูลอานไว้คนนั้นเป็นคนคนเดียวกัน อย่างนั้นแล้วก็ยิ่งจะต้องแสดงความจริงใจที่มีต่อซ่งหวั่นถิงให้มากยิ่งขึ้นไปอีก
แปดพันล้านเหรียญสหรัฐ สำหรับตระกูลอานแล้ว แม้จะไม่ถึงขั้นว่าขนหน้าแข้งร่วง แต่ก็เรียกว่าแสบๆคันๆอยู่ เพราะว่า การลงทุนแปดพันล้านเหรียญสหรัฐนี้ ไม่ใช่การลงทุนให้สูญเปล่า
ลงทุนแปดพันล้านเหรียญสหรัฐ หักค่าใช้จ่ายซื้อที่ดินแล้ว อย่างน้อยก็ยังเหลืออีกหกพันล้านเหรียญ
หากยกงานพัฒนาทั้งหมดให้กับซ่งซื่อกรุ๊ป กำไรสุทธิของซ่งซื่อกรุ๊ปก็น่าจะอยู่ที่ราวๆหนึ่งพันล้านเหรียญได้ แค่กำไรนี้ ก็เป็นอะไรที่น่าดูชมแล้ว
สำหรับซ่งซื่อกรุ๊ปแล้ว กำไรหนึ่งพันล้านเหรียญนี้ยังเป็นเรื่องรอง
ที่สำคัญที่สุดคือ ได้ทำงานกับตระกูลอานในสหรัฐอเมริกา ดำเนินการก่อสร้างโครงการอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์มูลค่าแปดพันล้านเหรียญ หากข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป จะต้องทำให้ซ่งซื่อกรุ๊ปนั้นมีชื่อเสียงแน่นอน หรือแม้กระทั่งจะทำให้มูลค่าตลาดของซ่งซื่อกรุ๊ปนั้นพุ่งสูงขึ้นอีกด้วย
ซ่งหวั่นถิงก็เพิ่งจะมาเข้าใจ ที่แท้แนวความคิดและมุมมองของตระกูลอาน ก็มีความเห็นตรงกันกับเย่เฉิน
ก่อนหน้านั้นที่เย่เฉินจัดงานประมูลยาอายุวัฒนะนี้ขึ้นมา จุดประสงค์ก็เพื่ออยากจะใช้ประโยชน์จากงานประมูลยาอายุวัฒนะนี้เพื่อดึงดูดเหล่ามหาเศรษฐี ให้เศรษฐีเหล่านี้แห่กันมาที่เมืองจินหลิง ไม่เพียงให้พวกเขาเข้าร่วมงานการประมูลในเมืองจินหลิง แต่ยังต้องการจะคิดหาวิธีชี้ชวนให้พวกเขามาลงทุนที่เมืองจินหลิงด้วย
นอกจากนี้เย่เฉินยังมีแผนการที่จะพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ด้านการดูแลสุขภาพในเมืองจินหลิงอีกด้วย เพื่อให้คนรวยเหล่านี้ต้องจัดสรรเวลาในทุกๆปีเดินทางมาเมืองจินหลิงเพื่อปักหลักและดูแลรักษาสุขภาพ
แต่ซ่งหวั่นถิงไม่รู้ ว่าเย่เฉินมีแผนที่จะพับโครงการเรื่องงานประมูลยาอายุวัฒนะนี้ ทว่า สำหรับเย่เฉินแล้ว เพราะภัยคุกคามที่มีขององค์กรพั่วชิง พับโครงการประมูลยาอายุวัฒนะนี้ลงชั่วคราวก็เพื่ออยากจะเก็บตัวสักพัก ต่อจากนี้ การประมูลยาอายุวัฒนะก็ยังจะสามารถจัดขึ้นเป็นการภายในได้อย่างไม่เอิกเกริก แต่เมื่ออันตรายที่ซ่อนอยู่ขององค์กรพั่วชิงได้ถูกกำจัดให้สิ้นซากไป เย่เฉินก็จะกลับมาจัดงานการประมูลยาอายุวัฒนะนี้ให้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน
ดังนั้น เมืองจินหลิงในอนาคต จะสามารถเติบโตและพัฒนาไปอย่างรวดเร็วผ่านยาอายุวัฒนะนี้ได้แน่
ตระกูลอานในตอนนี้เข้ามามีส่วนร่วม ลงทุนก้อนใหญ่ในเมืองจินหลิง ในอนาคตก็จะต้องได้รับผลตอบแทนที่มากมายอย่างแน่นอน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...