จางเอ้อเหมาส่ายหน้า หาวและพูดว่า:“ยัง ตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้ พวกเขาคิดหาวิธีถอนเงินสดต่าง ๆ และจำนวนเงินสดที่ถอนแต่ละครั้งจะเยอะไม่ได้ ดังนั้นอาจใช้เวลาเล็กน้อย”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งหงุดหงิดเล็กน้อย พูดว่า:“เอ้อเหมา คืนพรุ่งนี้ผมอาจจะต้องไปจากเมืองจินหลิงแล้ว ถ้าผมไปแล้ว ต่อไปพวกเราก็ไม่มีโอกาสร่วมมือกันอีก”
จางเอ้อเหมาพูดอย่างเสียใจว่า:“ท่านครับ คืนพรุ่งนี้ค่อนข้างจะกระชั้นชิดจริง ๆ ทำไมคุณไม่อยู่ต่ออีกสักสองสามวัน แล้วรออีกสามถึงห้าวันล่ะ ถ้าคุณรู้สึกเบื่อจริง ย้ายไปอยู่กับผมที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงได้นะ ผมเปิดห้องเพรสซิเดนสูทไว้ที่นั่น มีถึงสี่ห้องแต่ผมนอนแค่ห้องเดียว ที่เหลือสามห้องนอนคุณนอนได้ตามสบาย”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งปฏิเสธอ้อม ๆ ไปว่า:“เอ้อเหมา ขอบคุณสำหรับความหวังดีของคุณ แต่ผมอายุมากแล้ว ไม่รู้สึกอะไรกับความหรูหราของห้องเพรสซิเดนสูท อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ผมก็ไม่ได้ล้อคุณเล่น อย่างมากที่สุดผมรอได้ถึงคืนพรุ่งนี้ ทางที่ดีคุณควรหาทางติดต่อตระกูลนั้นอีกครั้ง บอกเขาว่า ถ้าคืนพรุ่งนี้ไม่มีสินค้าใหม่ ต่อไปก็ไม่ต้องร่วมมือกันอีก”
จางเอ้อเหมาพยักหน้า:“โอเค งั้นผมจะถาม แล้วพรุ่งนี้บอกคุณ”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรีบพูดว่า:“งั้นพรุ่งนี้ก็เจอกันที่นี่”
“โอเค!”จางเอ้อเหมาตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิด ตบหน้าอกพูดว่า:“เจอกันพรุ่งนี้!”
คืนนั้น จางเอ้อเหมานั่งรถมาที่เอ็มเพอร์เนชั่นครั้งที่สาม
นี่เป็นวันที่สามติดต่อกันแล้วที่เขามาที่นี่
เหมือนกับสองครั้งก่อนหน้านี้ วันนี้ตัวเขา ยังคงใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย มีสาวสวยล้อมรอบ
วันนี้จางเอ้อเหมาไม่ได้ดื่มมาก เพราะเขาพอจะเดาได้ว่า ชีวิตที่หรูหราของตัวเอง จะจบลงในคืนนี้ ถ้าอาจารย์เย่ไม่ต้องการให้ตัวเองเล่นละครอีก ตัวเองก็ต้องกลับไปที่เทียนเซียงฝู่ ช่วยท่านหงห้าดูแลน้องชาย และจัดการธุรกิจที่อยู่ภายใต้ชื่อ
กลับไปเป็นกุนซืออีกครั้ง สถานะในโลกกำลังภายในสูงกว่าโฟร์ผู้ยิ่งใหญ่เทนโนท่านหงห้า และตัวเองจะต้องไม่มีทางเสเพลในคลับได้ทุกวันแน่
ดังนั้น เขาในวันนี้ หวงแหนประสบการณ์อันสวยงามครั้งสุดท้ายนี้เป็นอย่างมาก
ดังนั้น ความคิดในตอนแรกของเย่เฉิน จึงเอียงไปที่หาสถานที่ที่เหมาะสม แล้วสู้กับท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง
ถ้าสู้ชนะ ก็แค่เดินจากไป ซ่อนพระคุณนี้และชื่อเสียงไว้
แต่ถ้าแพ้การต่อสู้ ก็เป็นไปได้สูงที่เขาจะตายด้วยน้ำมือของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง แบบนั้นตัวเองก็ถือว่าพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ไปที่นั่น เจอพ่อแม่ตัวเอง และก็จะได้รู้สึกสบายใจด้วย
แต่ว่า เย่เฉินก็ล้มเลิกความคิดนี้อย่างรวดเร็ว
นั่นเพราะว่า เขานึกถึงคำเตือนที่หลินหว่านเอ๋อร์ให้ตัวเองไว้
ครั้งนี้ตัวเอง มีความเป็นไปได้สูงที่จะตกอยู่ในอันตราย ถ้าตัวเองอยู่ไม่ถึงคืนนี้ งั้นตัวเองก็จำเป็นต้องให้ครอบครัวตาและยายรู้ว่า เย่เฉินที่พวกเขาคิดถึงอยู่ตลอดเวลานั้น ยังมีชีวิตอยู่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...