ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5844
พูดไป เย่เฉินกล่าวกับหลินหว่านเอ๋อร์: “คุณหลิน ไม่อย่างนั้นคุณกลับไปที่ในเมืองก่อน ผมจะไปเอง!”
“ไม่ได้เด็ดขาด!”หลินหว่านเอ๋อร์คว้าแขนของเย่เฉินเอาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว กล่าวขอร้อง: “คุณชาย ในเมื่อได้รู้สถานที่ถึงแก่กรรมของแล้วซือกงแล้วว่าอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ถ้าอย่างนั้นครั้งนี้ไม่เสียแรงเปล่า แล้วก็ไม่นับว่าล้มเลิกกลางคัน คุณชายสามารถกลับไปเตรียมตัวต่อที่เมืองจินหลิง รอให้พละกำลังของคุณชายเพิ่มมากขึ้นแล้วค่อยมาก็ไม่สาย!”
เย่เฉินเอ่ยปากกล่าว: “คุณกับผมยังไม่รู้ตัวตนของอีกฝ่ายชัดเจน ผมไม่สามารถให้คำพูดลมๆแล้งๆของอีกฝ่าย มาทำให้ล้มเลิกแผนการที่วางเอาไว้เรียบร้อยแล้วทั้งหมดได้”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยความร้อนใจ: “คุณชาย มีคนรู้ว่าพวกเราจะมาที่นี่ อีกทั้งยังคำนวณเส้นทางแล้วรออยู่ที่นี่ล่วงหน้า นี่สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่า อีกฝ่ายค่อนข้างมีความเข้าใจเกี่ยวกับพวกเรา ในเมื่อเธอไม่ได้มีเจตนาร้ายกับพวกเรา พวกเราจำต้องยอมรับเรื่องจริงที่ว่าตัวตนถูกเปิดเผยแล้ว ถ้าหากพยายามฝืนเดินทางต่อไปในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าเธอจะเป็นศัตรูหรือมิตร เกรงว่าสถานการณ์จะไม่เป็นประโยชน์ต่อพวกเราเป็นอย่างยิ่ง”
เย่เฉินตะลึงงันไปเล็กน้อย
คำพูดของหลินหว่านเอ๋อร์ ทำให้เขาต้องพิจารณาเรื่องนี้อีกครั้ง
ตามที่หลินหว่านเอ๋อร์พูด ไม่ว่าแม่ชีจะเป็นศัตรูหรือมิตร เรื่องที่ตัวตนของตนเปิดเผยเป็นเรื่องจริง ในเมื่อเธอรู้ ถ้าอย่างนั้นก็พิสูจน์ได้ว่าคนอื่นก็อาจจะรู้แล้วเช่นกัน
ถ้าหากตนยืนกรานที่จะเดินต่อ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าจะประสบกับอันตรายหรือไม่ ถ้าหากยังมีคนได้ล่วงรู้ตัวตนของตนเองอีกจะทำอย่างไร? ถ้าหากรู้ไปถึงหูขององค์กรพั่วชิง ควรจะทำอย่างไร?
หลินหว่านเอ๋อร์ในเวลานี้กล่าวอีกว่า: “คุณชาย ไม่ว่าอีกหลายสิบลี้ข้างหน้าจะมีอะไรอยู่กันแน่ แต่ทั้งหมดล้วนเป็นความจริงที่ว่าอู๋เฟยเยี่ยนค่อนข้างหวาดกลัวต่อมัน ถ้าหากอู๋เฟยเยี่ยนยังมีความหวาดกลัวต่อมัน ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะฝืนพยายามต่อไปอีกทำไม?”
เย่เฉินตกอยู่ในความลำบากใจทันที
เหตุผลทั้งหมดที่หลินหว่านเอ๋อร์พูดมาเขาชัดเจนมาก
เพียงแต่ สุดท้ายแล้วตอนที่เข้าใกล้ความลับของพ่อกับแม่ในตอนนั้นขึ้นอีกก้าว เขาไม่อยากจะล้มเลิกจริงๆ
ในเวลานี้ ภายในวิหารใหญ่อารามชิงจ้าว
แม่ชีเฒ่าหยุดอยู่ที่หน้าประตู เคาะประตูห้องเบาๆ กล่าวอย่างนอบน้อม: “ฮูหยิน หลินหว่านเอ๋อร์ไปแล้ว”
ภายในห้อง มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ฟังดูแล้วค่อนข้างน่าเกรงขาม: “พวกเขากลับไปแล้วหรือ?”
แม่ชีเฒ่ากล่าวตอบ: “ยังค่ะ พวกเขาสองคนเหมือนว่ากำลังเจรจากันอยู่ที่ปากทางเชิงเขา ตอนนี้ยังไม่สามารถแน่ใจได้ว่าพวกเขาจะล้มเลิกความตั้งใจหรือไม่”
ผู้หญิงข้างในกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ: “น่าจะไม่มีปัญหาอะไร”
พูดไป หญิงสาวคนนั้นกล่าวอีกว่า: “ใช่แล้ว เธอรีบให้ทุกคนเก็บกวาดสักหน่อย พวกเราควรไปได้แล้ว หลินหว่านเอ๋อร์คนนั้นฉลาเป็นกรด ฉันว่าเมื่อครู่นี้เธอคงจะกังวลมากไปถึงได้มองข้ามรายละเอียดบางส่วนไป เชื่อว่าอีกไม่นาน พวกเขายังจะต้องกลับมาอีกแน่ สั่งการลงไป อย่าได้ทิ้งเบาะแสใดๆไว้ที่นี่อย่างเด็ดขาด”
แม่ชีเฒ่ากล่าวด้วยความนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง: “ค่ะฮูหยิน!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...