บรูซคนก่อน ไม่ได้กล้าหาญแบบนี้
แต่ว่า จุดสังเกตทางจิตวิทยาของเย่เฉินนั้นแข็งแกร่งเกินไป และที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ ภายในใจของบรูซ มีความชิงชังตระกูลรอธส์ไชลด์จริง
ก่อนหน้านั้นที่สามารถจะกักเก็บความกรุ่นโกรธที่มีอยู่ภายในใจเอาไว้ได้ นั่นล้วนก็เป็นเพราะความหวาดกลัวในตระกูลรอธส์ไชลด์
แต่ตอนนี้ ความหวาดกลัวไม่มีแล้ว
ดังนั้น ต่อให้จะเป็นฮาวเวิร์ด รอธส์ไชลด์ที่โทรมาหาเขาด้วยตัวเอง เขาก็ไม่ไว้หน้าเลยสักนิด
ในตอนนี้ ฮาวเวิร์ดเองก็ไม่คิดว่า บรูซจะกล้าพูดกับตัวเองแบบนี้ และเมื่อยิ่งเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งไม่กล้าจะไปยั่วโมโหบรูซ ก็จึงจำต้องระงับความกรุ่นโกรธที่มีในใจ พูดด้วยความอดทนอดกลั้นว่า“บรูซ ฉันรู้ว่านายได้รับการดูถูกเหยียดหยามเป็นอย่างมาก เรื่องแบบนี้ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใคร ก็ไม่สามารถจะสงบจิตสงบใจทนรับมันได้”
พูดมาถึงตรงนี้ ฮาวเวิร์ดก็พูดต่อ“แต่ฉันคิดว่า พวกเราต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว โลกของผู้ใหญ่นั้น ทุกอย่างสามารถจะแก้ไขได้ด้วยลักษณะของธุรกิจ นอกจากนี้ ขอแค่ตัวเลขนั้นเหมาะสม บนโลกใบนี้ ก็ไม่มีธุรกิจไหนจะเจรจาตกลงกันไม่ได้ ดังนั้นนายบอกตัวเลขมา ตัวเลขที่นายคิดว่าสามารถจะปล่อยวางความเคียดแค้นนี้ลงได้ ตัวเลขที่นายจะพึงพอใจ ”
บรูซถามอย่างเหยียดหยาม“แกคิดว่าศักดิ์ศรีการเป็นลูกผู้ชายของฉัน สามารถจะซื้อได้ด้วยเงินอย่างนั้นเหรอ?”
ฮาวเวิร์ดยกยิ้มเล็กน้อย แล้วถามเขากลับ“ หากศักดิ์ศรีไม่สามารถจะซื้อได้ด้วยเงินจริง แล้วทำไมที่ผ่านมานายถึงเงียบแล้วเพิ่งจะมาเปิดเผยเอาในตอนนี้ล่ะ?บรูซ ฉันก็ไม่อยากจะเสียเวลาของเราทั้งสองฝ่าย เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันให้เต็มที่เลย หนึ่งร้อยล้านเหรียญ แค่นายจบเรื่องทุกอย่างลงตรงนี้ ลบคลิปวิดีโอทั้งหมดนั้นออกแล้วยอมรับต่อสาธารณชน ว่านายเป็นคนให้ภรรยาของนายไปยั่วยวนแมตต์ ขณะเดียวกันก็เป็นนายที่ตั้งใจขังปีเตอร์ โจวไว้ในห้องลับใต้ดินนั้น ฉันจะให้นายหนึ่งร้อยล้านเหรียญ เพียงพอให้นายได้เดินทางไปทั่วโลก แล้วใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบาย”
ในมุมมองของฮาวเวิร์ด ไม่มีใครสามารถรักษาอุดมการณ์ภายใต้เงินทองและผลประโยชน์ได้ หากทำได้ นั่นก็เพราะจำนวนเงินไม่มากพอ
ดังนั้น เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและดูถูกว่า“ฮาวเวิร์ด ตระกูลรอธส์ไชลด์ของพวกแกคุ้นชินกับการตีราคาของทุกอย่าง และคุ้นชินกับการที่จะซื้อได้ทุกอย่าง แต่มันไม่รวมศักดิ์ศรีของฉันแน่!ฉันไม่มีเงิน ไม่มีผู้หญิงก็ได้ หรือรวมไปถึงไม่มีน้องชายคนที่สอง แต่ฉันจะไม่มีศักดิ์ศรีไม่ได้!ดังนั้น แกคอยดูแล้วกัน ฉันจะให้พวกแกได้ชดใช้กับการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันอย่างแน่นอน!”
ฮาวเวิร์ดรีบพูดไปว่า“บรูซ หนึ่งร้อยล้านเหรียญไม่พอใช่ไหม?ไม่เป็นไร เรื่องตัวเลขเรามาตกลงกันได้ หากไม่พอ ห้าร้อยล้านเหรียญเป็นยังไง?”
“ห้าร้อยล้านเหรียญ?”บรูซพูดอย่างดูถูก“ฮาวเวิร์ด แกเองก็เป็นตาแก่ที่ใกล้จะตายแล้ว เงินห้าร้อยล้านนี้ แกเก็บไว้ซื้อโลงให้ตัวเองเถอะ!”
พูดจบ เขาก็วางสายทิ้งไป จากนั้นก็ดึงสายโทรศัพท์ออกทันที

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...