ฮาวเวิร์ดย้อนถาม: “กุสตาโว่ได้บรรลุสัญญากับพวกเราตั้งนานแล้ว เขาจะมาแต่งเรื่องใส่ร้ายพวกเราในเวลานี้ มีประโยชน์อะไรกับเขา? อีกอย่างสิ่งผมคิดไม่ตกก็คือ เขากินหรูอยู่สบายในเรือนจำบรูคลิน อยากได้อะไรก็ได้แบบนั้น สิทธิแบบนี้ก็มีเพียงแค่พวกเราที่สามารถให้ได้เท่านั้น ตอนนี้เขาลุกขึ้นมาเปิดโปงรายงานความผิดของพวกเรา นั่นไม่เท่ากับว่าขายตัวเองหรอกเหรอ? ทันทีที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเริ่มตรวจสอบเรื่องนี้ ถ้าอย่างนั้นเขาจะต้องสูญเสียสิทธิพิเศษที่พวกเรามอบให้แก่เขาทั้งหมด ถึงเวลานั้นเขาจะยังสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายอีกเหรอ?”
ลูกชายคนโตกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงงงวย: “ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทั้งเหตุและผล กุสตาโว่คนนี้ไม่ควรลุกขึ้นมาแว้งกัดพวกเรา”
ฮาวเวิร์ดกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง: “พวกเราลองคิดดูให้ละเอียด ว่าสาเหตุที่แท้จริงคืออะไร ที่สามารถทำให้กุสตาโว่ยอมละทิ้งชีวิตที่ยอดเยี่ยมแล้วอยากจะลุกขึ้นมาจัดการกับพวกเรา?”
ลูกชายคนโตส่ายหน้ากล่าว: “ผมคิดไม่ออก สำหรับเขาแล้ว ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือร่วมมือกับพวกเรา ต่อให้ทั่วทั้งตระกูลซานเชชเป็นแบบนี้ทั้งหมด การทรยศในเวลานี้ สำหรับพวกเขาแล้วมีแต่ผลเสีย”
ฮาวเวิร์ดนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง กล่าวอย่างจริงจัง: “นอกเสียจากความปลอดภัยในชีวิตของกุสตาโว่ประสบเข้าการถูกคุกคามจริงๆ จะต้องมีคนอยากจะกำจัดเขาทิ้งจริงๆ ดังนั้นเขาถึงได้ถูกบีบจนหมดปัญญา อยากจะลากพวกเราลงน้ำไปด้วย”
ลูกชายคนโตรีบถาม: “คุณพ่อ ท่านคิดว่าใครอยากจะกำจัดกุสตาโว่ทิ้ง? กุสตาโว่ตอนนี้ไม่ใช่กุสตาโว่คนนั้นในตอนนั้นอีกแล้ว ต่อให้เขาจะมีความสุขกับสิทธิพิเศษมากขนาดนั้น ก็ยังเป็นนักโทษของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ในเวลานี้ชายหาดไม่เพียงล่วงเกินตระกูลซานเชช ถึงขนาดยังล่วงเกินรัฐบาลสหรัฐอเมริกาอีกด้วย มีความหมายอะไรกันนะ?”
ฮาวเวิร์ดกล่าวเสียงเย็นชา: “นายไปสืบสวนเรื่องนี้หน่อย ฉันจะทำความเข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมดนี้!”
......
ในเวลาเดียวกัน ฮาลิสโกของเม็กซิโก
กองบัญชาการใหญ่ของตระกูลซานเชช ตั้งอยู่ในสถานที่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องต้นอะกาเว
ที่พักอาศัยของตระกูลซานเชชไม่สามารถเรียกว่าคฤหาสน์ได้อีกแล้ว พวกเขามีที่ดินมากกว่าร้อยตารางไมล์ อีกทั้งที่ดินผืนนี้ยังอยู่บนที่ดินอันอุดมสมบูรณ์ ปลูกต้นอะกาเวที่มูลค่าไม่ธรรมดาไว้จำนวนมากมาย สร้างสุดยอดคฤหาสน์สุดหรูหราไว้จำนวนมากมาย
สิ่งต่างจากนักธุรกิจที่เรียกว่ามีมูลค่าทรัพย์สินหลายหมื่นล้าน ที่มีรายชื่อบนForbesพวกนั้นก็คือ มูลค่าทรัพย์สินหลายหมื่นล้านดอลลาร์ของตระกูลซานเชช แทบจะไม่มีอะไรที่พูดเกินจริงเลย
มูลค่าทรัพย์สินของนักธุรกิจ ส่วนมากคือประมาณการและหุ้นที่ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ อย่างเช่นกรุ๊ปที่เข้าตลาดหลักทรัพย์ของตนเองมีมูลค่าทางตลาดหนึ่งแสนล้านดอลลาร์ ส่วนตัวนักธุรกิจมีหุ้น51% ตามทฤษฎีแล้ว มูลค่าทรัพย์สินที่แท้จริงของเขาคือห้าหมื่นล้านดอลลาร์ แต่หุ้นพวกนี้ไม่สามารถลดสัดส่วนการถือครองได้ อย่างมากสุดก็สามารถนำออกมาจำนำได้บางส่วน แต่ว่าเงินที่แลกมาจากการจำนำหุ้นไม่ใช่ว่าอยากจะใช้จ่ายแบบไหนก็ได้ ถ้าหากวันหนึ่งกิจการไม่ดี สภาพราคาสินค้าในท้องตลาดไม่ดี มูลค่าบริษัทตกต่ำอย่างรุนแรง เงินที่ได้มาจากการจำนำก็ต้องนำคืนกลับไปอย่างซื่อตรงถึงจะได้
บิดาอยู่ติดคุกอยู่ในมือคนอื่น ทำให้เฮกเตอร์ได้กลายเป็นผู้ถูกกระทำอย่างง่ายดายเป็นอย่างยิ่ง แต่ว่า ตอนที่เขาอยากจะแบ่งเขตแดนกับตระกูลรอธส์ไชลด์ให้ชัดเจน ทุกคนที่อยู่ข้างกายต่างก็เตือนเขาว่า กุสตาโว่บิดาของเขายังอยู่ในมือของตระกูลรอธส์ไชลด์ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จะต้องรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลรอธส์ไชลด์เอาไว้ให้ได้ จะบุ่มบ่ามมากเกินไปไม่ได้
เฮกเตอร์มีแผนการที่ตนคิดว่ายอดเยี่ยมอยู่มากมาย แต่ว่าช่วงระยะนี้ แผนการที่เขาคิดได้เหล่านั้น ส่วนมากจะถูกตระกูลรอธส์ไชลด์โค่นล้ม ทุกครั้งที่เขาอยากจะแตกคอกับตระกูลรอธส์ไชลด์ กุสตาโว่มักจะกลายเป็นจุดอ่อนที่อีกฝ่ายนำมาบีบเขา
นี่ทำให้เขารู้สึกอย่างลึกซึ้งว่า ตระกูลรอธส์ไชลด์ถึงจะเป็นอุปสรรคขัดขวางความก้าวหน้าต่อไปและความเจริญรุ่งเรืองของตระกูลซานเชช
เพื่อให้หลุดพ้นการควบคุมของตระกูลรอธส์ไชลด์อย่างสิ้นซาก เขาถึงได้วางแผนหาคนที่อยู่ในเรือนจำจัดการบิดาทิ้ง ถ้าเป็นเช่นนี้ ตระกูลรอธส์ไชลด์ก็จะไม่มีอะไรที่สามารถบีบคั้นเขาได้อีก
ถึงแม้ว่าเฮกเตอร์ในเวลานี้จะได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝันไปเรียบร้อยแล้ว แต่ในฝันของเขา ยังคงมุ่งหวังให้โจเซฟสามารถกำจัดบิดาของเขาทิ้งไปได้โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ กำจัดภัยพิบัติอันจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้าของตนเองได้อย่างสิ้นซาก
แต่ว่าในเวลานี้ คุณอาของเอา ก็คือริคาร์โด้ ซานเชชน้องชายของกุสตาโว่ที่อยู่ๆก็โทรศัพท์มาหาเขา วินาทีนั้นที่รับโทรศัพท์ คุณอาที่อยู่ในสายก็กล่าวอย่างร้อนใจทันที: “เฮกเตอร์ รีบดูข่าวเร็วเข้า คุณพ่อของเธอเกิดเรื่องแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...