ผ่านการพูดจาทั้งหมดนี้ของเย่เฉิน โจวเหลียงเวิ่นกับกุสตาโว่เปิดเผยต่อสายตาของประชาชน อีกทั้งยังจุดชนวนที่ยิ่งใหญ่
นอกจากนำพาความวิกฤตความสัมพันธ์ที่ใหญ่ที่สุดมาให้ตระกูลรอธส์ไชลด์แล้ว ยังเพิ่มbuffโจทย์ที่ไม่มีมีคนสามารถต่อกรได้ให้กับทั้งสองฝ่ายที่เกี่ยวข้องอีกด้วย หลังจากที่เรื่องราวถูกเปิดโปง ความปลอดภัยของเรื่องราวพวกเขาสองคนก็จะได้รับการประกันอย่างแน่นอน
ดังนั้นเย่เฉินคิดว่า ตนเองก็ได้กลายเป็นสูญเสียความหมายในการที่จะอยู่ในเรือนจำบรูคลินต่อไป
เมื่อวานก็ให้เฟ่ยเข่อซินทำเรื่องให้ตนเองออกไป ตนเองก็รีบเร่งเวลาให้ได้ซื่อฟางเป่าจ้วง คิดหาหนทางนำมันกลับหัวเซี่ย
อีกทั้งเย่เฉินก็เชื่อว่า ทันทีที่ซื่อฟางเป่าจ้วงอยู่ที่หัวเซี่ยเปิดเผยต่อสาธารณชน ตัวตนของมัน รวมทั้งดวงชะตาที่ระหกระเหเร่ร่อนหลายปีมานี้ จะต้องให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ตกสู่สภาพเป็นฝ่ายถูกกระทำที่ยิ่งกว่า ถึงเวลานั้น เกรงว่าพวกเขาจะต้องปล่อยตัวโจวเหลียงเวิ่น
สำหรับกุสตาโว่ ถึงอย่างไรตนกับเขาก็เป็นคนรู้จักกัน และเขาก็ช่วยตัวเองมาครั้งหนึ่ง ดังนั้นปกป้องชีวิตเขาสักครั้ง ก็นับว่าเป็นการตอบแทนน้ำใจซึ่งกันและกัน ส่วนต่อจากนี้ชีวิตความเป็นอยู่ในเรือนจำบรูคลินของเขาจะดีหรือร้าย ก็ขึ้นอยู่กับโชคของตัวเขาแล้ว
ในเวลานี้ กุสตาโว่ยังคงกำลังไม่สบายใจเกี่ยวกับอนาคตของตนเองจริงๆ
ในเวลานี้เอง เจ้าหน้าที่FBIพร้อมกระสุนจริงหลายคนมาถึงที่ด้านนอกประตูห้องขัง หลังจากที่ประตูเหล็กเปิดออก หนึ่งในFBIสาวเท้าเข้ามาในห้องขัง เดินตรงมาที่ตรงหน้าของกุสตาโว่ กล่าวด้วยความเกรงใจ: “คุณกุสตาโว่ ผมเป็นนักสืบFBI ตอนนี้อยากจะให้คุณนำโทรศัพท์มือถือส่งออกมา ยังไงก็หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือ”
กุสตาโว่หลุดปากกล่าว: “มีสิทธิ์อะไร? นี่คือสิทธิพิเศษที่ตระกูลรอธส์ไชลด์รับปากผมไว้!”
กุสตาโว่พยักหน้า รู้ดีว่าตนไม่มีตัวเลือกอื่น
FBIคนนั้นกล่าวกับกุสตาโว่อีกว่า: “คุณกุสตาโว่ นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป คุณไม่สามารถอยู่ในห้องขังห้องนี้ได้อีกแล้ว พวกเราจะจัดให้คุณไปอยู่ที่ห้องขังเดี่ยว ช่วงเวลาที่มีความอ่อนไหว คุณอยู่ในนั้นไปก่อน FBIจะดูแลความปลอดภัยในชีวิตของคุณตลอด24ชั่วโมง ต่อไปอาหารของคุณทั้งหมดจะมีพวกผมเป็นคนจัดหาให้คุณ การทำแบบนี้อาจจะเข้มงวดกว่าก่อนหน้านี้สักนิดสำหรับคุณ ยังไงหวังว่าคุณจะเข้าใจ”
กุสตาโว่คิดไม่ถึงว่าเย่เฉินจะพูดได้ถูก ทำได้แค่พยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น กล่าว: “ผมฟังพวกคุณทั้งหมด”
FBIกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นเชิญคุณกุสตาโว่มากับผม คุณไม่จำเป็นต้องเก็บสิ่งของใดๆแล้ว นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป สิ่งของส่วนบุคคลของคุณจะมีพวกผมเป็นผู้จัดหาให้ใหม่ คุณต้องการอะไรสามารถเขียนรายการให้พวกผมได้ ขอเพียงแค่ไม่ขัดต่อกฎของเรือนจำ พวกผมสามารถจัดหามาให้คุณได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...