ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 804

ดังนั้น เซ่เหวินหรูจึงตอบในกลุ่มทันที:"เฮ้อ ภรรยาของฉันเสียชีวิตไปนานแล้ว ดูเหมือนว่าหานเหม่ยฉิงและฉันมีชะตากรรมเดียวกัน ... "

เพื่อนร่วมชั้นเก่าที่มีเรื่องดีๆ ได้ยินคำพูดของเขาและบอกในกลุ่มทันทีว่า:"โอ้ ถ้าอย่างนั้นนายกับหานเหม่ยฉิงพวกเธอก็เป็นคู่ที่ฟ้าประทานนะสิ?"

เพื่อนร่วมชั้นเก่าคนอื่นๆอีกหลายคนที่รับซองแดง ก็เข้าร่วมด้วย

บางคนถึงกับพูดว่า:"โอ้ เหวินหรู นายกับหานเหม่ยฉิงเป็นหม้ายแล้ว พวกเธอสองคนเหมาะสมกันจริงๆ และฉันจำได้ว่าตอนนั้นนายรักเหม่ยฉิงแค่คนเดียว นายต้องพยายามเขานะ เพื่อนร่วมชั้นเก่าอย่างพวกเราอวยพรพวกเธอจากก้นบึ้งของหัวใจของเราเลยนะ!"

เมื่อเซ่เหวินหรูได้ยินเช่นนี้ เขาก็หัวเราะทันทีและพูดว่า:"งั้นฉันคงต้องขอบคุณสำหรับคำอวยพรของเพื่อนร่วมชั้นเก่า แต่เรื่องนี้ยังคงขึ้นอยู่กับเหม่ยฉิง"

เขาพูดอีกครั้งว่า:"ไม่ว่าเหม่ยฉิงจะตอบหรือไม่ก็ตาม ครั้งนี้ฉันตัดสินใจกลับไปเมืองจินหลิงเพื่อพัฒนาระยะยาว"

"จริงเหรอ?"ใครบางคนในกลุ่มอุทานออกมาว่า:"เหวินหรู ครอบครัวของนายมีพัฒนาการที่ฮ่องกงมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมจู่ๆถึงตัดสินใจกลับมาที่เมืองจินหลิงในเวลานี้ล่ะ?"

เซ่เหวินหรูพูดว่า:"เหม่ยฉิงอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกามาหลายปีแล้ว และตอนนี้เธอได้ตัดสินใจที่จะกลับมา ดูเหมือนว่าเมืองจินหลิงของเราจะดีนะ นี่คือสถานที่ที่เราผ่านมาในเยาว์วัย หยาดเหงื่อและน้ำตา ครั้งนี้ที่กลับมา ตั้งใจที่จะกลับมาเกษียณในเมืองจินหลิง!"

เซียวฉางควนทนไม่ไหวแล้วในตอนนี้ เขาบอกในกลุ่มว่า:"เซ่เหวินหรู ฉันแนะนำนายอย่าไปตั้งรกรากในเมืองจินหลิง ตอนนั้นเหม่ยฉิงไม่ชอบนาย ตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่จะชอบนาย ดังนั้นนายอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย!"

ในความเป็นจริง ตอนนี้เซียวฉางควนรู้สึกประหม่าและด้อยกว่า

ในความเห็น เซ่เหวินหรูเป็นนักธุรกิจรายใหญ่ในฮ่องกง มีมูลค่าหลายร้อยล้าน และเขาแข็งแกร่งกว่าตัวเองไม่เท่าไหร่

หลายปีมานี้คนก็ไม่ได้มีชีวิตที่ดีมาตลอด เมื่อเทียบกับความทะเยอทะยานของตนในวิทยาลัย มันเป็นโลกแห่งความแตกต่าง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เขาและหม่าหลันยังไม่ได้หย่ากัน ตนเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว และตอนนี้เซ่เหวินหรูเป็นม่าย!

ดังนั้นจึงเป็นนิสัยในการกดซองแดงทุกฉบับ

วันนี้เซ่เหวินหรูแจกซองแดงในกลุ่ม เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าใครส่ง อย่างแรกเลยคือแย่งมันขึ้นมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน

สุดท้ายซองแดงแต่ละซองราคา 200 หยวน และเซียวฉางควนที่แย่งเขากลับดีใจ แต่เขาไม่เคยคิด

เมื่อเห็นว่าเขาหยุดพูด เซ่เหวินหรูยังคงเยาะเย้ยต่อไป:"ประธานาธิบดีใหญ่จริงๆ จบมาตั้งนานแล้ว ยังอยากจะสั่งฉันอีก?"

เซียวฉางควนฝืนตอบว่า:"ฉันไม่ได้สั่ง แต่เกลี้ยกล่อมนาย มันดีต่อนาย"

เซ่เหวินหรูตอบทันทีว่า:"มันดีต่อฉัน? ดีต่อฉันแล้วทำไมนายไม่ให้ฉันกลับเมืองจินหลิง อยู่กับทุกคนล่ะ? ฉันคิดว่านายน่ะ หลายปีแล้วและยังไม่สามารถลืมเหม่ยฉิงได้ เกรงว่าฉันจะกลับไปปักหลักที่เมืองจินหลิง เป็นศัตรูความรัก!"