ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 814
พอลพยักหน้าด้วยความตื่นเต้นและพูดออกมา:"ขอบคุณมากครับ คุณเย่ ผมจะให้คนมาจัดการโดยเร็วที่สุด"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"ไม่ต้องกังวล ฉันยังพูดไม่จบ"
พอลรีบพูดด้วยความเคารพ: "คุณเย่ กรุณาพูดด้วย"
เย่เฉินพูดว่า:"เมื่อคุณติดฟิล์มบนกระจก คุณต้องวางปี่เซี๊ยะทองคำแต่ละด้าน มันจะต้องทำจากทองคำบริสุทธิ์ จึงจะมีบทบาทในด้านโชคลาภ ยิ่งไปกว่านั้นปี่เซี๊ยะยังมีชื่อเสียง วิธีที่ดีที่สุดในการเก็บเงินไว้กินแต่ไม่ดึงแต่ไม่ให้เข้า นี่เทียบเท่ากับการตั้งสำนักฮวงจุ้ยเพื่อเก็บเงิน พอเงินเข้า ก็เก็บไว้ได้ และธุรกิจก็จะเจริญรุ่งเรืองตามธรรมชาติ"
พอลคารวะเย่เฉินด้วยท่าทางขอบคุณ และกล่าวด้วยความเคารพ:"คุณเย่สมควรได้รับตำแหน่งอาจารย์เย่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะเคารพท่านในฐานะอาจารย์เย่เหมือนคนอื่นๆ !"
เย่เฉินยิ้มและปัดมือ:"คุณอย่าเรียกฉันว่าอาจารย์เย่เลย ถ้าคุณเรียกฉันว่าอาจารย์เย่ ต่อหน้าพ่อตาของฉันหรือต่อหน้าแม่ของคุณ ฉันไม่รู้จะอธิบายอย่างไรกับพวกเขา"
พอลพูดออกมาว่า:"งั้นต่อไปต่อหน้าพวกเขา ผมจะเรียกคุณว่าคุณเย่ แต่เมื่อไม่อยู่ต่อหน้าพวกเขา ผมต้องเรียกคุณว่าอาจารย์เย่!"
พูดจบ พอลก็หยิบสมุดเช็คออกมาอีกครั้งทันที เขียนแล้วดึงออกมาสักพัก จากนั้นเขาก็ฉีกเช็ค ยื่นมือไปหาเย่เฉินด้วยความเคารพและพูดว่า:"อาจารย์เย่ นี่เป็นค่าตอบแทนเพิ่ม โปรดรับไว้"
เย่เฉินเหลือบมองและพบว่าเช็คเขียนไว้ 4 ล้าน เขาพูดกับพอลว่า:"หนึ่งล้านก็มากแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพกับฉันมากนัก ฉันจะยอมรับหนึ่งล้านนี้ แต่ 4 ล้านนี้ คุณเก็บกลับไปเถอะ"
เย่เฉินไม่นึกเลยว่า ที่แท้การเริ่มต้นธุรกิจของพอล จะรอดชีวิตมาได้เพราะฮวงจุ้ย
ฮวงจุ้ยบางครั้งก็วิเศษมาก เมื่อคุณพร้อมทุกอย่างแต่ขาดแค่สิ่งสำคัญอย่างเดียว สิ่งสำคัญนั้นอาจจะไม่มา
ไม่ว่าคุณจะเตรียมตัวอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้ที่จะประสบความสำเร็จ
ฮวงจุ้ย แค่มีประโยชน์เพราะสิ่งสำคัญ!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...