ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 991
เย่เฉินไม่ได้สนใจพวกตระกูลเซียวเลย
เพราะยังไงคนพวกนี้ในสายตาเขาก็คือคนเลว
และเขากล้ามั่นใจว่า คนพวกนี้ไม่กล้ามาหาเรื่องตนแน่นอน นอกจากนี้ เฉียนหงเย่นต้องเกลียดชังหม่าหลันเข้ากระดูกแน่นอน ดังนั้นเขาคาดว่าเป้าหมายในอนาคตของตระกูลเซียว ควรอยู่ที่แม่สามีของเขา
นี่เป็นเรื่องดีจริง ๆ คนชั่วมีปัญหาของตัวเอง
จากนั้นเขาก็มุ่งความสนใจไปที่การสร้างสวนผักสำหรับภรรยาของเขา
หวังเจิ้งกางมีความกระตือรือร้นอย่างเต็มที่ในเวลานี้ และเขากำลังจะไปที่ฐานปลูกผักทุกแห่งเพื่อซื้อผักและผลไม้ดีๆ
ในบ่ายวันหนึ่ง เขาได้รวบรวมพันธุ์อินทรีย์สีเขียวที่มีสุขภาพดีจำนวนมาก
เย่เฉินต้องการให้ภรรยาของเขาเห็นสวนผักด้านล่างเมื่อเขาตื่นขึ้นในเช้าวันพรุ่งนี้ ดังนั้นเขาจึงขอให้หวังเจิ้งกาง ให้คนนำพืชผักที่เต็มไปด้วยผักและผลไม้มาสร้างตอนดึก
ในขณะนี้ นายหญิงใหญ่เซียวกำลังมองไปยังห้องครัวที่หรูหราในคฤหาสน์ สำแดงฝีมือไม่ออก
คฤหาสน์นี้ดีทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นถนน เครื่องใช้ในบ้าน หรือเฟอร์นิเจอร์ แต่ไม่มีน้ำมันหรือเมล็ดข้าวในครัว
ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่สามารถทำอาหารได้
ทุกคนเริ่มออกจากบ้านของตระกูลอู๋ตอนเช้า และมาที่นี่โดยรถยนต์ตลอดทางจากซูหาง
หกโมงเย็นและ ทุกคนหิวเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น
พูดอีกอย่างก็คือ ตอนนี้ทุกคนไม่มีเงินแม้แต่จะกินข้าวเย็นด้วยซ้ำ
เซียวไห่หลงแนะนำว่า:"คุณย่า ทำไมเราไม่โทรหาอู๋ตงไห่และขอให้เขาโอนเงินล้านเหรียญให้เราทาง WeChat ก่อน อย่างน้อยเราจะได้ค่าครองชีพสำหรับค่าอาหาร!"
นายหญิงใหญ่เซียวโบกมือและพูดอย่างเคร่งขรึม:"ไอ้โง่ ขะทำให้อู๋ตงไห่ดูถูกเราเหรอ? เราอาศัยอยู่ในคฤหาสน์มูลค่ากว่า 100 ล้านหยวน แต่เราไม่มีแม้แต่เงินกิน นายกล้าพูดเหรอ?"
เซียวไห่หลงพูดอย่างโกรธเคือง:"แล้วจะทำอย่างไร?หิวแบบนีก็ไม่ได้!"
"ใช่ แม่…"เซียวฉางเฉียนพูดอย่างเขินอาย:"ต้องบอกว่าอดมื้อสองมื้อไม่เป็นไร แต่หิวตลอดใครจะทนไหว การลงทุนของบริษัทก็ลำบากมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงบัญชีของเราก็ยังถูกปิดอยู่ แม้ว่าอู๋ตงไห่จะโอนเงินเข้าบัญชีของบริษัท ยังต้องชำระกับธนาคารและรอให้ธนาคารออกตราประทับ สามหรือห้าวันไม่เสร็จหรอก เราคงจะหิวรอเงินนี้ไม่ไหว"
นายหญิงใหญ่เซียวถามเขาว่า:"นายมีเพื่อน ขอยืมเงิน 10,000 หยวนก่อนได้ไหม?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...