ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1000
เย่เฉินยิ้มบางๆ ดูเหมือนตอนนี้พ่อตาจะกลัวหม่าหลันรู้เรื่องที่หานเหม่ยฉิงกลับประเทศ
แต่ว่า เรื่องแบบนี้ปิดได้ตอนนี้ แต่ปิดไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก
แต่จะปิดได้นายก็ไหนก็ต้องดูพ่อตาเองแล้ว
…...
นายหญิงใหญ่เซียวที่อยู่ข้างบ้านตื่นง่าย และเมื่อเธอได้ยินการเคลื่อนไหวข้างนอก เธอจึงลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปที่ระเบียง
เหลือบไปเห็นและพบว่าบ้านของเย่เฉินสว่างไสว และหลังจากมองเข้าไปใกล้ๆ ปรากฏว่ามีคนงานจำนวนมากปลูกผักให้พวกเขา!
นี่มันอะไรกันเนี่ย?
การปลูกผักไม่ใช่ต้องเริ่มต้นด้วยการปลูกเหรอ?
เทียบเท่ากับเย่เฉินย้ายแปลงผักทั้งหมดไปที่ลานของเขา
เชยก็คือเชย คฤหาสน์ดีๆ กลับจะปลูกผักผลไม้ ทำร้ายธรรมชาติจริงๆ!
ถ้าเป็นตัวเอง จะต้องปลูกดอกไม้ระดับไฮเอนด์ ถึงจะสามารถแสดงสไตล์ที่น่าสนใจของคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ได้!
แต่พอมองแบบนี้ คุณภาพของผักและผลไม้ที่พวกเขาปลูกนั้นค่อนข้างดี และควรเป็นอาหารออร์แกนิก ซึ่งมีราคาแพง
เมื่อคิดแบบนี้ นายหญิงเซียววางแผนที่จะหาเวลาให้เฉียน หงเย่น ไปขโมยผักในวันพรุ่งนี้
ในเวลานี้ เฉียนหงเย่นกำลังนอนพลิกไปพลิกมาเพราะนอนไม่หลับอยู่
เมื่อเห็นสิ่งนี้ เธอรู้สึกเสียใจมาก
มื้อเย็นกับอาหารทะเลหม้อไฟในตอนเย็น เธอเอาหม้อไฟรสหม่าล่า
ครั้งนี้ไม่อยากกินสองสิ่งนี้เลยในชีวิต
เฉียนหงเย่นกังวลว่าจะออกเดินทางสายเกินไปและไม่สามารถนำเครื่องชงกาแฟออกไปต่อหน้าครอบครัวได้ ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นอย่างเงียบๆ ตอนตี5กว่า ย่องเข้าไปในครัว และออกไปพร้อมกับเครื่องชงกาแฟในอ้อมแขน
เมื่อผ่านบ้านของเย่เฉิน สวนผักของเย่เฉินที่เตรียมไว้สำหรับภรรยาของเขาใกล้จะเสร็จแล้ว
ระหว่สงรั้วของลานบ้าน เฉียนหงเย่นประหลาดใจที่พบว่ามีสวนผักขนาดใหญ่ในบ้านของเย่เฉินในชั่วข้ามคืน เธอแปลกใจเล็กน้อย แต่เธอไม่สนใจเรื่องนี้ เพราะความสนใจของเธอไม่อยู่ที่ใครเลย
เธอรอที่หน้าประตูของ Tomson Riviera นานกว่าหนึ่งชั่วโมง และคนที่ซื้อเครื่องชงกาแฟถึงจะมา สิ่งแรกที่เฉียนหงเย่นทำหลังจากที่ เขาหยิบเครื่องชงกาแฟและรับเงิน คือขึ้นแท็กซี่ทันทีและไปที่ โรงพยาบาลชุมชนด่วน!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...