ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 999

เมื่อได้ยินแบบนี้ หวังเจิ้งกางพูดอย่างตื่นเต้น:"เป็นเกียรติมากครับที่ผม สามารถรับใช้อาจารย์เย่!"

หลังจากนั้น หวังเจิ้งกางก็รีบพูดว่า:"อาจารย์เย่ จำนวนพืชทั้งหมดที่ผมมีมากกว่า 200 ต้น ถ้าปลูกทั้งหมดจะใช้เวลานาน หรือควรให้คนงานทำงานโดยเร็ว ประมาณว่าอย่างน้อยก็ใช้งานได้จนถึงตีห้าหรือหกพรุ่งนี้เช้า"เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า:"ได้ งั้นให้คนงานรีบทำกันเถอะ"

หวังเจิ้งกางรีบโบกมือให้ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เขาโพล่งออกมา:"สั่งคนงานให้ทำงานโดยเร็วและระวังอย่าให้พืชทุกชนิดเสียหาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งแตงและผลไม้ ถ้าทำได้ดี จะมีของรางวัล แต่ละคนจะให้ซองแดง 10,000 หากทำผลงานได้ไม่ดีอาจารย์เย่ไม่พอใจอย่าโทษว้าฉันไม่เกรงใจ!"

ผู้ช่วยพยักหน้าอย่างเร่งรีบ แล้วเดินมาหาคนงานและโพล่งออกมาว่า:"ทุกคนทำงานให้ดี อย่างที่ประธานหวังว่า ตราบใดที่ทุกคนทำงานเสร็จตรงเวลา แต่ละคนจะได้รับซองแดง 10,000 หยวน!"

เมื่อคำนี้ออกมา พนักงานทุกคนก็ตื่นเต้นมาก

โดยปกติพวกเขาไม่สามารถทำเงินได้ 10,000 หยวนต่อเดือน และได้เงินแค่5,000 หยวนก็หมด

แต่ตอนนี้ตราบใดที่พวกเขาทำงานได้ดีในคืนนี้ ทุกคนสามารถได้รับเงินเดือน 2 เดือน สำหรับพวกเขา มันเป็นของขวัญจากสวรรค์

เป็นผลให้กลุ่มคนงานเริ่มทำงานอย่างเต็มที่

เย่เฉินไม่หลับอีกต่อไป เขามองดูคนงานด้วยตาของตัวเองและปลูกต้นไม้ต่างๆ อย่างระมัดระวังในลานบ้าน

ลานภายในคฤหาสน์ของ Tomson Rivieraมีขนาดใหญ่ แบ่งเป็นลานด้านหน้าและหลังบ้าน ครอบคลุมพื้นที่อย่างน้อยสี่หรือห้าเอเคอร์

เย่เฉินปล่อยให้ติดกับผนัง วางแผนพื้นที่ประมาณหนึ่งเอเคอร์ จากนั้นจึงปลูกผักและผลไม้ทั้งหมดตามลำดับ ถ้าเซียวชูหรันภรรยาของเขา ชอบมันจริงๆ เขาสามารถให้คนอื่นเตรียมพื้นที่อื่นได้ ห้องอาบแดดครอบคลุม สวนผักทั้งหมดแล้วตั้งค่าอุปกรณ์อุณหภูมิและความชื้นคงที่ภายใน

ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าหิมะจะตกในฤดูหนาว ก็จะมีผักและผลไม้สดอยู่ข้างในเสมอ

ในเวลานั้น เซียวชูหรันสามารถเก็บมันเองได้ทุกวัน ไม่รู้ว่ามันมีความสุขแค่ไหน

แม้ว่ามันจะยากขึ้นเล็กน้อย แต่ทำให้ภรรยามีความสุข มันเป็นเรื่องที่ดีกว่าสิ่งใด

หลังจากพูดแล้ว หม่าหลันก็สูดหายใจเย็นๆ แล้วหันหลังกลับห้อง"

เซียวฉานควนโกรธจนทรมาน แต่เขาทำไรไม่ได้ เขาทำได้เพียงพูดกับเย่เฉินด้วยใบหน้าเศร้า:"เห็นยัง?นี่ก็คือหญิงปากร้าย"

เย่เฉินยิ้มเบา ๆ ฉันรู้ดีกว่าพ่อ ว่าเธอเป็นหญิงปากร้ายรึปล่า

แต่แน่นอนว่าคำนี้ไม่สามารถพูดออกไปได้

ดังนั้นเขาจึงถามเซียวฉางควน:"วันี้พ่อได้พบกับป้าหานยัง?"

เซียวฉางควนโบกมือด้วยความตกใจ:"นายลดเสียงลงหน่อย ถ้าให้หญิงปากร้ายคนนั้นได้ยิน รู้ว่าป้าหานของนายกลับจีนแล้ว มันจะเกิดอะไรขึ้น?"