เมื่อได้ยินคำเอ่ยถามของนายหญิงใหญ่เซียว เซียวฉานฉียนก็มองไปที่เนื้อหาที่อยู่บนแผ่นกระดาษ กัดฟันพยักหน้าด้วยใบหน้าที่ดำคล้ำ
นายหญิงใหญ่เซียวเห็นเขาพยักหน้า ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดร้าวหัวใจอย่างมาก เอามือไปจับที่หัวใจของตัวเองไว้ ร้องโอ๊ยๆๆขึ้นมา
เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยต่างก็เก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก ในเวลานี้พวกเขา ก็ไม่รู้ว่าควรพูดว่าอะไรดี
ถึงอย่างไร นั่นก็คือแม่ของตัวเอง ในฐานะลูกชายและลูกสาวก็ไม่สามารถพูดอะไรได้
เซียวฉานเฉียนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชัง แววตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง มองไปยังเฉียนหงเย่นด้วยความโมโหอย่างกับจะกลืนกินเข้าไป พูดด่าทออย่างโมโหว่า : “สารเลว!แกไปนอนกับผู้ชายคนอื่นในเหมืองถ่านหินดำใช่ไหม?!ไปนอนกับใครมา?!”
ในเวลานี้เฉียนหงเย่นก็ทรุดไปทั้งตัวแล้ว
เดิมทีเธอนัดกับหมอแผนกสูตินรีเวชไว้เรียบร้อยแล้วว่า วันจันทร์หน้าจะไปทำการเอาเด็กในท้องออก ขอเพียงแค่ผ่าตัดเอาเด็กออกได้สำเร็จ ก็จะไม่มีใครรู้เรื่องที่ตัวเองตั้งครรภ์ทั้งนั้น
แต่ว่าให้เฉียนหงเย่นฝันยังไงก็คิดไม่ถึง จู่ๆเพราะว่ากินเกี๊ยวมื้อเดียวจนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล แล้วก็ถูกหมอแผนกฉุกเฉินทำการตรวจเลือดอีกครั้ง
ดัชนีในเลือดของการตั้งครรภ์ของตัวเอง เดิมทีก็ชัดเจนมากพออยู่แล้ว ขอเพียงแค่ตรวจเลือดก็สามารถตรวจพบแล้ว
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก ตีตัวเองให้ตายยังไง ตัวเองก็ไม่มีทางกินเกี๊ยวน้ำที่นายหญิงใหญ่ทำหรอก!
แต่ว่า ตอนนี้เรื่องราวก็ถูกเปิดเผยแล้ว ทำได้เพียงหาวิธีมาพูดกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง
ดังนั้นเธอจึงร้องไห้แล้วพูดว่า : “ฉางเฉียน คุณฟังที่ฉันอธิบายก่อนนะฉางเฉียน!ฉันก็รู้สึกเสียใจเหมือนกัน!”
“อธิบายแม่มึงสิ!เสียใจแม่มึงสิ!”
ทันใดนั้นเซียวฉางเฉียนก็คำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง พูดด่าทอว่า : “แกมันผู้หญิงสารเลวหน้าไม่อาย คิดไม่ถึงว่าจะกล้าสวมเขาให้กู ไปแอบได้เสียกับผู้ชายคนอื่น แถมแม่งยังจะตั้งครรภ์กับไอ้สารเลวผู้ชายคนอื่นอีก กูจะฆ่ามึงให้ตาย!”
นายหญิงใหญ่เซียวด่าทอ สาปแช่ง ใช้คำพูดที่ร้ายกาจที่สุดในโลก ด่าทอใส่หัวใส่หน้าของเฉียนหงเย่นโครมๆ
ตามมาด้วย การทุบตีของเซียวฉางเฉียน!
แม้ว่าร่างกายของเซียวฉางเฉียนในตอนนี้จะอ่อนแออย่างมาก แต่โดนสวมเขาเรื่องที่ผู้ชายทุกคนไม่สามารถจะรับได้แบบนี้ กระตุ้นความโกรธที่มีอยู่ในตัวของเขา ทำให้เขาระเบิดความโมโหออกมาทันที
เฉียนหงเย่นถูกตีจนร้องคร่ำครวญออกมา ยังไม่ทันรอให้เธอได้ร้องขอความเมตตา นายหญิงใหญ่เซียวก็หยิบไม้กวาดที่ห้องผู้ป่วย พุ่งเข้ามาทุบตีเฉียนหงเย่นกันอย่างอุตลุด
ตระกูลที่นายหญิงใหญ่ภูมิใจมาทั้งชีวิต เกลียดที่สุดคือการที่คนอื่นนำความอัปยศมาสู่ตระกูลเซียว ตอนนี้ลูกสะใภ้คนโตกลับมาตั้งครรภ์กับไอ้สารเลวคนอื่น เธอจะยอมรับได้ยังไง?
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...