ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1039
อู๋ตงไห่จับใบหน้าแดงๆที่ถูกตบ รู้สึกอับอายขายหน้า
ในที่สุดเขาก็เพิ่งเข้าใจในตอนนี้ ว่าตัวเองผิดตรงไหน
กลยุทธ์ของตัวเองไม่ผิด ต้องรวมทุกอย่าง เอาศัตรูของศัตรูมาเป็นพันธมิตรของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นพ่อลูกตระกูลเว่ยจากภูเขาฉางไบ คนของตระกูลเซียว หรือคนอื่นๆ ต่างก็เป็นฝ่ายที่เขาสามารถมารวมได้
แต่ที่ตัวเองผิด ก็ผิดตรงที่ ไม่ควรรีบร้อน ไม่ควรทำลายความมุ่งมั่งในการต่อสู้
ศัตรูอยู่ตรงนั้น คงไม่ใช่เพราะคุณไปช้าเพียงก้าวเดียว เขาก็ไม่อยู่แล้ว；
พันธมิตรก็อยู่ตรงนั้น ยิ่งไม่ใช่เพราะตัวเองไปช้าเพียงก้าวเดียว เขาก็ตายไปแล้ว；
ทำไมเขาต้องร้อนรนขนาดนี้ด้วย? ส่งคนขึ้นไปภูเขาฉางไบสองครั้ง ล้มเหลวทั้งสองครั้ง คน 20 กว่าชีวิตก็ตายที่นั่น ซึ่งทั้งหมดนั้นตายอย่างไร้ค่า
ถ้าเขาใจเย็นๆ รอจนถึงตอนนี้ รอจนกว่าพ่อจะตื่น
จากนั้นพ่อก็ส่งราชาบู๊ทั้งแปด ก็ต้องสามารถเอาชนะได้ในคราวเดียว
เมื่อคิดถึงตอนนี้ เขาละอายใจอย่างมากที่จะบอกท่านปู่อู๋ว่า: “พ่อ ผมผิดไปแล้ว……ที่พ่อวิจารณ์มันก็ถูกต้องแล้ว! ต่อไปผมต้องปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นแน่นอน!”
ท่านปู่อู๋ทำเสียงถอนหายใจอย่างเย็นชา: “แกเคยพลาดโอกาสที่ดีที่สุดไป ตอนนี้แกทำเรื่องที่ง่ายเป็นเรื่องที่ยากด้วยตัวเอง”
ท่านปู่อู๋กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “แกก็ไม่ได้ดีไปกว่ากบที่อยู่ในกะลา ยอดนักรบที่แท้จริง ทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของครอบครัวใหญ่ไม่กี่แห่งในหัวเซี่ย มีพลังมากจนแกไม่อยากเชื่อเลย ต่อหน้ายอดปรมาจารย์ตัวจริง เมื่อราชาบู๊ทั้งแปดลุกฮือขึ้นต่อสู้ ก็ไม่อาจต้านทานกระบวนท่าทั้งแปดของอีกฝ่ายได้ "
อู๋ตงไห่รีบพูดว่า: “พ่อ เด็กคนนั้นในจินหลิง ก็เป็นแค่ไอ้หนุ่มที่ดูฮวงจุ้ยให้คนอื่น หลอกคนในท้องถิ่น มีความสามารถนิดหน่อย และก็มีหมาข้างถนนคอยเดินตามเขา ก็เลยกล้าอวดเก่งไปซะทุกที่ ดังนั้นผมคิดว่าเขาต้องหายอดปรมาจารย์ที่พ่อพูดถึงคนนั้นไม่เจอแน่ ๆ เพราะงั้นถ้าราชาบู๊ทั้งแปดออกมา ก็ต้องสามารถจัดการปัญหาได้แน่นอน”
ท่านปู่อู๋ถามเขากลับ: “ตรวจสอบทุกอย่างทั้งหมดชัดเจนแล้วเหรอ? ถ้าหากมีรายละเอียดใดที่แกยังไม่ทันได้สังเกต เป็นไปได้มากว่า จะทำให้ราชาบู๊ทั้งแปดตกอยู่ในอันตราย ราชาบู๊ทั้งแปดคือไพ่ตายของตระกูลเราเลยนะ เป็นทางเลือกสุดท้าย อย่าปล่อยให้พวกเขาไปเสี่ยงเด็ดขาด”
อู๋ตงไห่พูดอย่างหนักแน่นว่า: “พ่อ วางใจได้ หากราชาบู๊ทั้งแปดได้ลงมือ จะต้องไม่มีปัญหาใดๆแน่นอน”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...