ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1044
จริงๆ แล้วในตำราเก้าเสวียนเทียน ก็บันทึกสูตรยามหัศจรรย์ไว้มากมาย แค่ยาสำหรับโรคกระเพาะ ก็มีอยู่หลายแบบ เลือกออกมาสักสูตร ก็สามารถช่วยเว่ยเลี่ยงโจมตีบริษัทผลิตยาโคบายาได้แล้ว
แต่ว่า การผลิตยา เป็นธุรกิจที่ได้กำไรมาก ดังนั้น ตนเองคงจะไม่ช่วยเว่ยเลี่ยงฟรีๆ แน่
จากนั้น เขาก็พูดกับเว่ยเลี่ยงว่า “เว่ยเลี่ยง ผมก็พอมีสูตรยาดีๆ หลายสูตร ถ้าผลิตออกมาได้ จะต้องขายดีเป็นแน่นอน ถ้าผมจะอาศัยสูตรยานี้ เข้าเป็นหุ้นส่วนด้วย คุณจะให้ผมถือหุ้นเท่าไร? ”
เว่ยเลี่ยงก็พูดอย่างลังเลว่า “อาจารย์ครับ ที่เว่ยเลี่ยงมีวันนี้ได้ ก็เพราะคุณ ทั้งบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อล้วนเป็นของอาจารย์เย่ ขอเพียงคุณพูดมาคำเดียว ผมก็จะยกให้หมดเลยครับ！”
ในใจเว่ยเลี่ยงก็รู้ดี
ถ้าไม่มีเย่เฉิน ตนเองก็ไม่มีทางมารับช่วงต่อบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อได้
ถ้าไม่มีเย่เฉิน แล้วถ้าสองพ่อลูกตระกูลเว่ยกลับมา ตนเองก็คงจะปกป้องบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อไว้ไม่ได้
ดังนั้น เขายินยอมที่จะพึ่งพาอาศัยเย่เฉินทั้งหมด ต่อให้จะต้องยกบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อให้ไป ก็จะไม่ทิ้งโอกาสให้สองพ่อลูกตระกูลเว่ย มันฟื้นตัวขึ้นมาได้เด็ดขาด
เย่เหลงใหลก็พยักหน้า แล้วพูดว่า “เอาอย่างนี้ ถ้าผมให้สูตรยาคุณไป แล้วสรรพคุณของยามันดีกว่าของบริษัทผลิตยาโคบายาล่ะก็ งั้นก็เอาหุ้น80เปอเซนต์ของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อมาให้ผม จากนั้นผมก็จะเอาสูตรยาดีๆ มาให้คุณเรื่อยๆ เพื่อทำให้บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อในอนาคต กลายเป็นบริษัทระดับแสนล้าน พอถึงตอนนั้น แค่ทรัพย์สินส่วนของคุณ ก็ทะลุหมื่นล้านแล้ว”
ตอนนี้ทรัพย์สินของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ น่าจะอยู่ที่ไม่เกิน2-3พันล้าน แต่ว่าพวกเขาก็ยังมีค่าใช้จ่าย บวกกับช่วงนี้บริหารได้ไม่ค่อยดี โดยรวมแล้วเป็นกราฟขาลง
ถ้าเย่เฉินสามารถทำให้บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ ในอนาคตกลายเป็นบริษัทระดับแสนล้านได้ล่ะก็ ต่อให้เว่ยเลี่ยงมีหุ้นเพียง10เปอเซนต์ ก็ยังสามารถเห็นทรัพย์สินที่เพิ่มเป็นเท่าตัว
ร่วมมือกันประสบความสำเร็จ ถึงจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด
จากนั้น เย่เฉินก็พูดกับเว่ยเลี่ยงว่า “ถ้าเป็นแบบนี้ คุณก็กลับไปก่อน เดี๋ยววันพรุ่งนี้ผมให้ทนายความเป็นเซ็นสัญญากับคุณ พอถึงตอนนั้นก็จะเอาสูตรยาให้คุณด้วยเลย”
ท่าหงห้าที่อยู่ด้านข้าง ก็รีบถามขึ้นว่า “อาจารย์เย่ครับ แล้วเรื่องตระกูลอู๋จะเอาอย่างไรดีครับ? ”
เย่เฉินก็ยิ้มๆ “เดี๋ยวผมจัดการเอง พวกคุณไม่ต้องกังวล！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...